kolejne ze specyficznych zachowan naszych cudasów.
Moj facet trenuje sztuki walki…i ostatnio doznał poważnej kontuzji..tzn..ja wiem że jest poważna…a on twierdzi że się kremem posmaruje i za 2 tyg. będzie po krzyku.
Kontaktowałam się juz ze specjalistą…ustalilam ze jade z nim do sanatorium na rehabilitacje…przynajmniej bedzie pewnosc ze leczenie przebiegnie pomyślnie i nie bedzie powikłań:)
A ten..cep że się wyraże…swoje flagowe zdanie przy tej okazji wygłasza niiiic mi nie jest kochanie…jestes przewrazliwiona…
no to prosze o odpowiedz…dlaczego tak macie? (faceci)
i czy Wy tez tak macie? (kobiety - ze swoimi facetami)
mama-emilki, masz rację - dokładnie tak jest - lekkie przeziębienie u faceta to po prostu umierający stan
No ale cóż taka chyba ich natura więc z jednej strony Rzeczywiscie15, powinnaś się cieszyć, że tak reaguje ale z drugiej to naprawdę może się okazać poważna sprawa. Trzeba być czujnym - powodzenia
Czyli powinnam sie cieszyc…hmmmm…
no nie wiem nie wiem:]
Bylam z moim polamancem w tym osrodku na weekendzie to sie okazalo ze dobrze zrobilismy:) (sciegna mogly mu sie zle zrosnąć..i byla by buba)
Teraz przez miesiac pewnie bedzie potulny i bedzie sie z tego powodu mnie sluchal… ale wydaje mi sie ze miesiac nie wiecej. pozniej zas albo cos zlapie…albo dostanie olsnienia ze on to wie lepiej heheh
Ja chyba powinnam miec i psychologa i terapeute domowego. (choc nie powiem…on sie wykurowal a ja mialam za to kąpiel w oślim mleku heheheheh)
Mój chodzi z przeziębieniem do ostatniej chwili twierdząc, ze nic mu nie jest, ale potem jak go rozłoży to jest umierajacy i trzeba skakać wokół niego i obchodzić się jak z jajkiem.
Ale wiecie co dziewczyny mnie to śmieszy takie zachowanie naszych mężów i ja śmieję się swojemu prosto w twarz. Ja mu o wielu swoich dolegliwościach nie mówię, bo po co - przecież i tak powie że nic mi nie będzie więc ja jemu tak samo - nie ma użalania sie nad sobą i już!!!
margarita83, masz rację. Kurcze, jak ja miałam anginę to i tak musiałam zakasać rękawy i wszystko robić, nie było leżenia bo male dziecko było a facet w pracy, a po południu jeszcze mu obiad podać. Następnym razem niech sam sobie przynosi kanapki i herbatkę z malinkami do łóżka
A mój chyba nie zalicza się do żadnej skrajności… hehe, jak mu powiem żeby poszedł do lekarza to pójdzie.
My chyba juz tak mamy że dla nas zdrowie jest najważniejsze i dbamy o nie.
Chociaż jak spadł z drabiny i połamał sobie rękę i nogę, to myślał że następnego dnia dnia bedzie mógł iść do pracy, niestety skończyło sie na operacji i ponad miesięczym zwolnieniu, ale nie panikował.
Różnie to bywa hmm tak jak my jesteśmy inne tak i chyba oni jedni faceci łykają tabletki bez problemu a inni wogóle ich nie biorą, jedni umierają przy zwykłym przeziębieniu inni są twardzielami do końca i potem tragedia bo sa powikłania chyba najlepiej mieć takiego co ma trochę takich cech i takich ja mam takiego co umiera jak go coś boli albo choruje ale jak mnie coś boli to ja dam rade bo silna jestem wiec też mnie to wkurza tak źle i tak niedobrze heh ciężko stwierdzić który typ gorszy
moj maz prowadzi swoja szkole sztuk walki i jest dokladnie taki sam ja twoj facet (to chyba ten sport tak dziala). Kiedys na treningu zlamal zebro ale przyszedl do domu i powiedzial, ze w sumie to nic mu nie jest. Zaciagnelam go do szpitla na sile. No i oczywiscie stwierdzil, ze nie bedzie na to zebro nosic zadnych ochraniaczy co skonczylo sie krzywo zrosnieta koscia. Jak jest chory i juz musi lezec to nie mam prawa sie do niego zblizac. Pol roku temu jak weszlam do niego do sypialni i na chama zmierzylam mu temperature, bo az sie trzasl caly to skonczylo sie na wzywaniu karetki, bo mial 41 stopni temperatury a twierdzil, ze zaraz mu przejdzie. Juz mu kiedys powiedzialam, ze chyba za duzo razy dostal w czape podczas tych swoich treningow, mozg mu sie poobijal i dlatego taki glupi jest.
Te męskie chorowania przypomniały mi opis z jednej z książek. W poznam sympatycznego Boga, autor Eric Weiner ląduje na ostrym dyżurze i jest święcie przekonany, że umiera. A to tylko wzdęcie było. Jednak zaczyna coś robić ze swoim życiem po tym “wypadku”. Może oni muszą się przerazić, żeby coś dotarło.
Mój nie chodzi do lekarzy, chociaż jak się czuje bardzo źle to pójdzie. Gorzej z dentystą, całe życie miał problemy z zębami i zamiast się nauczyć, ze lepiej zapobiegać niż wyrywać to nie chodzi. Nie da się go tam zaciągnąć, chyba, że ząb boli go już siódmy dzień z rzędu! Gorzej niż z dzieckiem