Gdy pobyt w szpitalu przedłuża się

Po porodzie siłami natury mama z dzieckiem zwykle wychodzi do domu po około dwóch dobach. Bywa jednak, że trzeba zostać na oddziale dłużej. Podpowiadamy, jak przetrwać ten czas i dobrze go wykorzystać.

Dlaczego pobyt się przedłuża

Pobyt w szpitalu po porodzie wydłuża się wtedy, gdy stan zdrowia mamy lub dziecka musi dłużej obserwować personel medyczny. Długość hospitalizacji zależy od przebiegu porodu, ale też od tego, jak przebiegała ciąża i jak zaczyna się połóg. Najczęściej dłużej zostaje się po cesarskim cięciu oraz wtedy, gdy u noworodka nasila się żółtaczka i potrzebna jest fototerapia, czyli naświetlanie specjalną lampą.

Inne częste powody to na przykład:

  • większa utrata krwi lub anemia u mamy, gorączka albo podwyższone ciśnienie,
  • niska masa urodzeniowa dziecka, wahania poziomu cukru czy kłopoty z utrzymaniem ciepła,
  • trudności z karmieniem i zbyt duży spadek wagi malucha,
  • konieczność wykonania dodatkowych badań.

Nie bój się pytać lekarza, z jakiego powodu zostajecie i czego jeszcze trzeba się doczekać, by usłyszeć o wypisie. Gdy wiesz, na co czekasz, łatwiej uzbroić się w cierpliwość.

Gdy dłuży się każda godzina

Kobieta może czuć się rozbita, bo długie godziny spędza w łóżku, a w domu wszyscy czekają już na nowego lokatora. Do tego w pierwszych dniach po porodzie wiele mam przeżywa smutek, płaczliwość i huśtawkę nastrojów, nazywane baby blues. To częste i zwykle przechodzi samo. Jeśli jednak przygnębienie nie mija po około dwóch tygodniach, narasta albo pojawiają się myśli, że nie dasz rady lub chcesz zrobić sobie krzywdę, powiedz o tym od razu położnej lub lekarzowi.

Czas oczekiwania na wypis najlepiej umilą odwiedziny partnera i rodziny. Poczujesz, że nie jesteś sama, że są ludzie, którzy się o Ciebie troszczą i nie mogą się doczekać Twojego powrotu. W kilkuosobowych salach trudno o swobodną atmosferę, ale nawet drobne gesty, jak trzymanie się za ręce, potrafią podnieść na duchu. Zasady odwiedzin w każdym szpitalu mogą być inne, więc sprawdź je na oddziale. Gdy jesteś zmęczona, nie wahaj się też odwiedzin ograniczyć.

Poproś bliskich o kilka rzeczy, które przy dłuższym pobycie robią różnicę: zapas koszul i bielizny, podpaski poporodowe, ładowarkę, zatyczki do uszu, książkę i coś do picia. Śpij, kiedy dziecko śpi – w szpitalu to rada szczególnie aktualna.

Bliskość z dzieckiem

Dziś w większości szpitali dziecko przebywa razem z mamą przez całą dobę, w systemie rooming-in, jeśli tylko stan obojga na to pozwala. Staraj się maksymalnie wykorzystać ten czas: przytulaj malucha, głaszcz go, trzymaj skórą do skóry. Taki kontakt fizyczny i emocjonalny pomaga w karmieniu, uspokaja dziecko i znacznie poprawia Twoje samopoczucie.

Jeśli maluch musi leżeć na oddziale noworodkowym albo pod lampą, zapytaj, kiedy możesz przy nim być i czy możesz go karmić lub przystawiać. Gdy karmienie piersią na razie nie jest możliwe, położna pokaże Ci, jak odciągać pokarm, żeby trafiał do dziecka i żeby utrzymać laktację.

Wykorzystaj ten czas na naukę

Dłuższy pobyt to dobra okazja, by zebrać informacje o zdrowiu i rozwoju noworodka oraz o pielęgnacji niemowlęcia. Pytaj położne o wszystko, co nie daje Ci spokoju. Rozwiewanie wątpliwości i udzielanie profesjonalnych porad należy do obowiązków personelu, więc położna i lekarz uzupełnią Twoją wiedzę o opiece nad małym dzieckiem. Poproś o pokazanie, jak:

  1. kąpać, przewijać i ubierać maluszka,
  2. bezpiecznie go podnosić i odkładać,
  3. dbać o kikut pępowiny,
  4. rozpoznawać, czy dziecko najada się przy piersi.

Jeżeli masz problemy z karmieniem piersią, zapytaj o konsultację ze szpitalnym doradcą laktacyjnym. Przed wypisem dowiedz się też, jak zgłosić się do położnej środowiskowej, która odwiedzi Was w domu, i jakie objawy u Ciebie lub dziecka powinny skłonić Was do szybkiego kontaktu z lekarzem.

Kilka dodatkowych dni na oddziale to czas, który może dać Ci więcej pewności siebie w pierwszych tygodniach w domu.