Pierwszy cykl bez sukcesu potrafi zasmucić, choć to zupełnie typowe. Dobrze wiedzieć, ile czasu zwykle potrzeba i kiedy nie warto już dłużej czekać.
Statystyka, która uspokaja
Nawet u młodej, zdrowej pary szansa na ciążę w jednym cyklu nie jest wysoka: najczęściej podaje się około jednej piątej, czasem jednej czwartej. Oznacza to, że kilka nieudanych miesięcy to norma, a nie sygnał problemu. Większość par, które regularnie współżyją bez zabezpieczenia, zachodzi w ciążę w ciągu roku, a spora część pozostałych w drugim roku starań.
Na tempo wpływa przede wszystkim wiek kobiety. Płodność zaczyna powoli spadać po trzydziestce, a wyraźniej po 35. roku życia, bo zmniejsza się liczba i jakość komórek jajowych. Wiek mężczyzny też ma znaczenie, choć zmiany zachodzą u niego wolniej.
Kiedy umówić wizytę
Lekarze posługują się prostą regułą. Jeśli przez rok regularnego współżycia, czyli dwa, trzy razy w tygodniu, nie udało się zajść w ciążę, warto zacząć diagnostykę. U kobiet po 35. roku życia ten czas skraca się do pół roku, a po czterdziestce lepiej nie zwlekać wcale.
Są też sytuacje, w których nie trzeba czekać ani roku, ani pół:
- miesiączki są bardzo nieregularne, rzadsze niż co 35 dni albo zanikają na kilka miesięcy,
- masz rozpoznaną endometriozę, zespół policystycznych jajników lub chorobę tarczycy,
- przechodziłaś operacje w obrębie miednicy, zapalenie przydatków albo leczenie onkologiczne,
- miesiączki są bardzo bolesne lub obfite,
- partner miał problemy z jądrami, operację przepukliny pachwinowej albo świnkę po okresie dojrzewania,
- doszło do dwóch lub więcej poronień.
Badają się oboje
Niepłodność bardzo często nie jest „sprawą kobiety”. Mniej więcej w połowie par przyczyna leży także albo wyłącznie po stronie mężczyzny. Dlatego badanie nasienia powinno pojawić się na samym początku diagnostyki, a nie dopiero wtedy, gdy u partnerki wszystko wyjdzie dobrze. To proste, nieinwazyjne badanie, które potrafi zaoszczędzić miesięcy niepotrzebnych zabiegów.
Na pierwszą wizytę dobrze zabrać zapiski z ostatnich cykli: daty miesiączek, wyniki testów owulacyjnych, ewentualnie wykres temperatury. Przyda się też lista leków i wyniki wcześniejszych badań.
Co możecie zrobić w międzyczasie
Zanim minie umowny rok, nie warto zamieniać sypialni w laboratorium. Współżycie co dwa, trzy dni przez cały cykl daje praktycznie takie same szanse jak precyzyjne liczenie, a mniej stresuje oboje. Pomaga także zdrowa masa ciała, rezygnacja z palenia, ograniczenie alkoholu i ruch.
Rada „przestań o tym myśleć, to się uda” brzmi życzliwie, ale stres rzadko jest główną przyczyną kłopotów z zajściem w ciążę. Jeśli starania zaczynają ciążyć w związku albo odbierają radość z codzienności, rozmowa z psychologiem nie jest przyznaniem się do porażki. Cierpliwość ma sens tylko do momentu, w którym zaczyna zastępować diagnozę, więc pilnujcie tych granic czasowych.
