Zapach to najkrótsza droga do poczucia, że jesteśmy u siebie. Zimą łatwo go jednak przedobrzyć albo zastąpić prawdziwą świeżość sztucznymi aromatami.
Cynamon, pomarańcza, igliwie, wanilia, dym z kominka. Zimowe zapachy kojarzą się z bezpieczeństwem i świętami, dlatego chętnie je przywołujemy. Najlepiej działają jednak wtedy, gdy są subtelne i naturalne, a pod spodem jest czyste, przewietrzone mieszkanie.
Najpierw świeże powietrze
Żaden aromat nie przykryje zatęchłego powietrza, a mieszanka kurzu, kuchni i perfumowanej świecy potrafi przyprawić o ból głowy. Zanim zapalisz świecę, przewietrz pokój. Wystarczy kilka minut przy szeroko otwartym oknie, najlepiej kilka razy dziennie.
Pomaga też regularne pranie zasłon, poszewek i koców, które chłoną zapachy kuchni. Dobrze jest raz na jakiś czas wyczyścić okap i opróżnić kosz na śmieci częściej niż zwykle, bo w ciepłym mieszkaniu każda resztka szybko daje o sobie znać.
Garnek, który pachnie jak święta
Jednym z najprostszych sposobów na zimowy zapach jest garnek aromatyczny. Do rondelka z wodą wrzuć skórki z pomarańczy lub cytryny, laskę cynamonu, kilka goździków, gwiazdkę anyżu i plasterek imbiru. Postaw na najmniejszym ogniu i pozwól mieszance delikatnie parować. Dolewaj wody, żeby nic się nie przypaliło, i nie wychodź z domu, gdy garnek stoi na kuchence.
Inne naturalne sposoby:
- miseczka z goździkami, anyżem i suszonymi plastrami pomarańczy,
- pomarańcza nabijana goździkami, która pachnie przez kilka tygodni,
- świeże gałązki jodły lub sosny w wazonie,
- woreczki z lawendą i suszonym rozmarynem w szafie i przy łóżku,
- świeżo upieczone pierniki, które pachną lepiej niż jakikolwiek odświeżacz.
Świece z głową
Przy wyborze świec zwracaj uwagę na skład. Świece sojowe, rzepakowe i z wosku pszczelego palą się zwykle czyściej niż tanie parafinowe, a ich aromat jest łagodniejszy. Przed każdym zapaleniem przytnij knot do około pół centymetra, wtedy płomień nie kopci, a świeca wypala się równo.
Płonącej świecy nie zostawiaj w pustym pokoju. Stawiaj ją na niepalnej podstawce, z dala od firanek i gałązek, poza zasięgiem dzieci i zwierząt. Nie pal też kilku świec naraz przez wiele godzin w małym, niewietrzonym pomieszczeniu.
Dyfuzory z patyczkami i elektryczne kominki zapachowe pachną dłużej, ale też łatwiej z nimi przesadzić. Jeśli po wejściu do domu z mrozu od razu uderza cię intensywny aromat, to znak, że jest go za dużo.
Umiar i jeden motyw
Zapachy najlepiej traktować jak dekoracje: lepiej wybrać jeden motyw, niż mieszać wszystko naraz. Jeśli w salonie pali się świeca o zapachu jodły, w przedpokoju nie potrzeba waniliowego dyfuzora, a w łazience lawendowego spreju. Nadmiar aromatów męczy, a alergicy i osoby z astmą mogą reagować na nie kaszlem, dusznością czy bólem głowy.
Ostrożnie także z olejkami eterycznymi przy zwierzętach. Niektóre z nich, na przykład olejek z drzewa herbacianego czy eukaliptusowy, mogą szkodzić kotom i psom, dlatego przy czworonogach lepiej używać ich bardzo oszczędnie albo wcale.
Dom pachnie najładniej wtedy, gdy zapach jest tłem, a nie głównym bohaterem: świeże powietrze, czyste tkaniny i odrobina przypraw w zupełności wystarczą.
