Jak skłonić męża do leczenia z alkoholizmu?

Witajcie Kochane. Więc piszę do Was z prośbą o pomoc. Więc jak się już pewnie domyśliłyście po treści tematu, problem jest z moim mężem. Wszystko się zaczynało myślę tak, jak w większości przypadków. To było piwko po pracy, to były dwa piwka po pracy, to wyjście z kumplami w piątek (teraz też i w środę) i powrót w stanie wskazującym… Znosiłam to do momentu, aż nie zaczął mi robić awantur o nic. Wiem, że w pracy ma dużo stresu, ale na litość boską… nie po to jestem, by się darł na mnie o byle rzecz. Zresztą przecież tego nie było, dopóki nie zaczął częściej pić. Niestety, wygląda na to, że mój mąż cierpi na chorobę alkoholową. Próbowałam z nim o tym rozmawiać, ale mnei zbywał mówiąc, że gadam głupoty… a między nami jest coraz większa przepaść… co robić?

Cześć. Wygląda na to, że maż rzeczywiście przesadza, tym bardziej, że zaczyna już też stosować agresje wobec Ciebie. Niestety, dopóki sam nie będzie chciał się poddać leczeniu, to na stan obecny nic nie zrobisz… pozostaje Ci czekać, co czas przyniesie.

I tak i nie… jeśli koleżanka wyżej będzie w stanie dowieść, że ich pożycie ulega rozkładowi przez picie męża, to może zwrócić się do gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, która może wystąpić o przymusowe leczenie. Problem w tym, że czasem ciężko jest udowodnić, że ktoś na to leczenie powinien być wysłany. „Najlepiej” by było, żeby mąż został spisany za dokonywanie jakichś czynności pod wpływem alkoholu. Wiem, jak to brzmi, ale tu muszą być twarde dowody. Ewentualnie, jeśli sąsiedzi zwracali uwagę na te awantury, to paradoksalnie też dobrze, ponieważ często też przeprowadza się wywiad środowiskowy.

Hej koleżanko. Tak jak Ci dziewczyny wyżej pisały. Jeśli sąsiedzi do Was przychodzili w czasie takich awantur, to jest to Twoim orężem już do walki z jego piciem. Przede wszystkim jednak mu się nie odgrażaj, może go po prostu poproś o to, by choć spróbował udać się z Tobą do terapeuty. Choć on pewnie będzie twierdził, że jemu nic nie jest i on niczego złego nie robi.

Sąsiedzi nam nie raz już zwracali uwagę, a nawet przychodzili w czasie takich awantur (wstyd przyznać..). Czasem naprawdę potrafi mnie przerazć po alkoholu. Rozmawiałam znim dzisiaj, tak jak mówiłyście. Chyba go trochę moje łzy poruszyły, a przynajmniej taką mam nadzieję… Zgodził się, że ze mną pójdzie do specjalisty, choć sam jak twierdzi „nie wie po co”. Może jest cień nadziei, że uda mi się z nim na spokojnie z tego wszystkiego wyjść… Tylko teraz gdzie w Poznaniu mogę go zabrać?

Witaj! Przede wszsytkim gratuluje, że udalo ci się przebić mu do świadomości. Z alkoholikami bywa to bardzo trudne, choć czasem z takich wizyt niewiele wyhodzi. Życzę wam jednak, by się udalo. Dlatego polecam Ci najlepszy osrodek, z jakim i mi przyszlo się bliżej zapoznać, a jakim jest prywanty ośrodek dla uzależnionych Terapia Alkohol. To z jakim zrozumieniem sie tam spotkałam, aż mnie dzwi, bo było ze mna źle. Pomogli jednak mi wyjśc z mojego nałogu, o którym tutaj pisac nie chce. W każdym razie miejsce jest fajne, bo jest na uboczu miasta, cich no i fajnie urzadzony.

A gdzie mogłabym poczytać coś więcej o ich warunkach, kim oni właściwie są? I przede wszystkim jak będzie przebiegac samo leczenie? Masz jakiś adres do nich?

@pilotka dzięki za link, ale jednak nie tego szukam. Wolałabym jakieś bardziej zaciszne miejsce.

Jasne, zajrzyj sobie na strone http://terapiaalkohol.pl/osrodki-leczenia-alkoholizmu.html masz tam opisany ich osrodek, jak i to, jak przebiega samo lczenie. Musisz tez być gotowa, ze to nie bedzie trwało miesiąca, czy dwoch. To może i trwać dwa lata, zaezy od stopnia uzależnienia. Ja wychodziłam ze swojego nałogu ponad połtora roku.

To gratuluję, że Ci się udało… i bardzo Ci dziękuję za ten link. Być może ratujesz mojego męża i nasz związek. :slight_smile: Dziękuję Wam wszystkim za słowa otuchy i porady. Temat można zamykać.

Zawsze współczułam kobietom które borykają się z takimi problemami w swoim małżeństwie.
Ja Wam mogę tylko doradzić namiary na http://odtruwamy.pl/.
Znajomej bardzo pomogli w stanach zatrucia alkoholowego.

Nie każdy wie że w przypadku uzależnień z terapii powinna korzystać także osoba współuzależniona, a najtrudniej jest i tak namówić chorego na terapię mimo że dostęp to niej jest teraz powszechny i łatwy chociażby dzięki https://www.szukamterapeuty.pl/
Mam przyjaciółkę alkoholiczkę, to trudna walka, ona już się leczyła ale wróciła do nałogu, ale mi rozmowa z terapeuta bardzo pomaga zrozumieć taką osobę, przynajmniej wiem jak pomóc.

I jak autorka tematu odniosłaś zwycięstwo. Udało się?

to on musi w pierwszej kolejności zrozumieć, że ma poważny problem i krzywdzi tym swoich bliskich

cześc wszystkim. Pilotka dobrze mówi, bo sprawa dotyczy całej rodziny i wszyscy powinni przynajmniej spróbować porozmawiać ze specjalistami. Często nawet po wyleczeniu z uzależnienia chory wraca do alkoholu z powodu braku pomocy bliskich lub braku zaufania z ich strony. To bardzo ważne aby wiedzieć jak rozmawiać, pozdrawiam.

witam, mąż leczył się z alkoholizmu w ośrodku. Udało mu się i obecnie jest zupełnie innym człowiekiem, ale ja mam problem z zaufaniem i z przejściem do dziennego porządku po tym wszystkim co się wydarzyło. Czytałam że w takich przypadakch powinno się pójść na współną terapię ale nie jestem do końca przekonana do tego pomysłu. Czy to rzeczywiście pomaga?

Powiem wiecej, to jest niezbedne, szczegolnie jesli masz problemy z zaufaniem i pozbyciem sie napięcia. W wolnym czasie poczytaj sobie na czym polega taka psychoterapia i do kogo jest skierowana: http://terapiaalkohol.pl/ Osobiście uważam że warto bo przy mediatorze łatwiej rozmawiać i wyrzucić z siebie co nas tak naprawdę boli.

To prawda. Też byłam w ośrodku Terapia Alkohol wraz z mężem i synem. Dziecko bardzo szybko wybaczyło ojcu ale my musieliśmy poświecic sobie naprawdę bardzo duzo czasu i uwagi żeby uratować małżeństwo i wrócić na normalne tory. Doskonale wiem o czym piszesz Betty, ale to normalne. Na szczęscie wszystko przed wami, dlatego zycze powodzenia i trzymam kciuki :slight_smile:

Bardzo ci dziekuje, potrzebowałam takich słów otuchy.

Ciężka sprawa. Najtrudniej jest wtedy, jak chory nie chce się przyznać sam przed sobą do tego, że ma problem z alkoholem. A jeśli Ty czujesz, że sobie z tym nie radzisz, to może też warto by było pomyśleć o terapii dla siebie, np. http://psychomedic.pl/psychoterapia-przez-skype/ .

to jest straszny nałóg, mój mąż też miał z tym problem ale razem udało nam się pokonać demona.