Jak sobie wychować faceta

On deklaruje, że jest za związkiem partnerskim. Tak jak ty, również umie sprzątać, prać, myć naczynia i odkurzać. Ale do każdego wysiłku trzeba go nakłaniać. Co zrobić, żeby mężczyzna sprzątał sam z siebie? Radzi psycholog Violetta Nowacka.

Wielu mężczyzn w życiu z partnerką kontynuuje złe nawyki higieniczne wyniesione z domu rodzinnego lub z poprzedniego związku. Trudno oczekiwać, że on zmieni się sam z siebie tylko dlatego, że go o to poprosisz. Do przeprogramowania tych przyzwyczajeń potrzeba cierpliwości, żelaznej konsekwencji, umiejętności argumentowania i perswazji, a czasem… trochę sprytu i kobiecych sztuczek. Najgorsza jest niekonsekwencja: raz go karcisz, prosisz, upominasz, innym razem sama sprzątasz w poczuciu bezsilności. W ten sposób on nigdy się nie zmieni. Bo niby po co? I tak w końcu ujdzie mu to na sucho.

TAK RÓB:
• Na początku spróbuj po ludzku: oprócz ustnych ustaleń, kto wykonuje jakie obowiązki, czy zasad czystości obowiązujących w domu, podsumuj i spisz je, po czym powieś na widocznym miejscu.
• Zamiast strofować i karcić, komplementuj go. Dowartościowanie leniwego partnera, nawet, gdy na to nie zasługuje, dużo kosztuje, ale się opłaca. Np.: „Wiem, że świetnie sobie radzisz z myciem łazienki”. „Bez ciebie nie dałabym sobie rady z tym całym odkurzaniem.”
• Stosuj pochwały za banały. To także wymaga anielskiej cierpliwości. Jeśli wykona niewielkie polecenie, wyolbrzym jego wyczyn (nawet jeśli zrobił to niedokładnie). „Jesteś rewelacyjny, kochanie, widzę, że mogę na tobie polegać.”

TEGO NIE RÓB:
• Unikaj niekonsekwencji. Skoro chcesz, aby przestrzegał zasad, nie puszczaj mu płazem żadnego uchybienia.
• Przenigdy nie wytykaj mu błędów, jeśli już coś zrobi. To go demotywuje. Następnym razem powie, że sama zrobisz to lepiej.

TROCHĘ SOCJOTECHNIK:
• Wykręcaj się wątłym samopoczuciem, np. „Jestem dziś taka słaba, ręce mi mdleją. Ty jesteś taki silny, na pewno dasz radę…”
• Na słodką idiotkę. Użyj swojego seksapilu (wygląd, uśmiech, mruganie oczami): usiądź mu na kolanach i poproś głosem Marilyn Monroe. Jeśli grasz na jego żądzach, pomyśli, że udzielenie ci pomocy to prosta droga do seksu z tobą.
• Porównywanie go do innych. „Iwony mąż pomaga jej w kuchni”. Uwaga, bywa, że porównania podkopują jego męskie ego i prowadzą do wybuchów złości: „Skoro są lepsi ode mnie, to znajdź sobie takiego, co siedzi w kuchni”.
• Szantaż. „Jeśli mnie kochasz, zrób to dla mnie!” Uwaga, czasem przyparty do muru mężczyzna buntuje się i odmawia wykonania polecenia.

RADYKALNE ROZWIĄZANIA (jeśli jest odporny na humanitarne metody i manipulacje):
• Wszystko, co zostawi nie na swoim miejscu, zbieraj do worka lub skrzyni. Nieważne, czyste, czy brudne. Kiedy będzie o to pytał, wystarczy wskazać miejsce, gdzie znajdzie potrzebne rzeczy. Jeśli wykażesz żelazną konsekwencję, ukochany na pewno trzy razy pomyśli, zanim znów rzuci coś w kąt.
• Wersja hardcorowa: wszystko, co z siebie zrzuca, np. skarpetki na podłogę, wkładaj mu pod poduszkę. Jeśli będzie się wściekał wieczorem, powiedz, że wszystko w tym domu ma swoje miejsce, a jeśli mu to nie pasuje, to będziesz gromadzić jego rzeczy właśnie tam. Albo: jeśli „zapomniał” pozmywać, a dopytuje się o kolację, odpowiedz: „Niestety, wszystkie naczynia są brudne. To przecież nie moja wina”.

opr. Anna Szokal

Muszę zastosować się do kilku rad, bo zdecydowaną większość czynności w domu wykonuję ja i mam już tego DOŚĆ!!!

poczytałam pomyślałam i
dobre to… tylko trzeba dobrym być aktorem żeby się nie zdradzić że to podstęp i że krecimy szyja…a nie głowawa rodziny…

przebiegłości jak lis… :rofl:

Ojej..mój M. to już na te radykalne rozwiązania się tylko kwalifikuje, bo nic innego nie skutkowało…A o partnerstwie to faktycznie potrafi - tylko mówić… :thinking:

u mnie to nawet nie najgorzej jest.. :rofl:
jakoś nam to partnerstwo wychodzi ( jak na razie) i jakoś nawet nie musiałam specjalnie mojego Miśka tresować hehe
może to dlatego ze nie miał złych nawyków z domu i długo mieszkał sam, więc musiał być samodzielny a nie czekać aż mu wszystko mamusia przygotuje
jesteśmy z sobą od roku i dobrze nam.. nawzajem sie rozpieszczamy: w ramach tego rozpieszczania ja mu robie np. obiadki a on mi śniadanie do łózka.. uwielbiam: świeża kawusia z mleczkiem :coffee: i tosty obowiązkowo trzy ziarna szulstada z miodkiem gryczanym- pamięta i robi zawsze tak jak lubię!

mi to sie trafil dobry chlop :smiley: sam po sobie sprzata i czesto tez po mnie :blush: wszystko robimy na pol,naczynia,obiady itp…nie raz narzeka ,ze jestem len,ale ostatnio sie poprawiam,odkad w domku siedze,mam duzo czasu ,wiec nadrabiam zaleglosci…

wiecie żeby wychować sobie faceta tak żeby nam się doszczętnie nie zmienił to jest wielka sztuka…
bo przecież kochamy “go” takiego jakim jest i czasami nie warto tego zmieniać, bo będzie wtedy inny, zmieniony
i chociaż w związku czasami są UKŁADY to i tak wpływ kolegów czy rodziny “nie pozwalają” naszym mężczyznom być takimi jakimi chciałybyśmy żeby byli:
jeden się wstydzi z wózkiem jeździć,
drugi nie przyzna się do winy/błędu,
trzeci uważa ze dom to obowiązek Żony bo on przynosi pieniądze… itd

wszystkich stereotypów mu nie wytępimy i chociaż jest równouprawnienie to i tak częściej jesteśmy na PRZEGRANEJ POZYCJI…
no chyba że nauczymy się “nim” tak dyrygować że będzie myślał że to jego decyzje

znam Kobitki które wszystko FOCHEM załatwiają i przyznam szczerze że sama bym takie do porządku doprowadziła :wink:

poccoyo zgadzam sie…przeciez nie moze byc zawsze tak jak my chcemy,facet tez ma swoje racje…

:slight_smile: :wink:

Mój maz sprząta po sobie od chwili gdy któregoś dnia wrzuciłam mu jego wszystkie rzeczy do jednej szyflady. Dosłownie upchnęłam wszystko co nie było na swoim miejscu. Gdy nagle zorietował się że nie może niczego znalesć i o dziw nie ma czystych rzeczy zaczął nie tylko sprzątać, ale praći prasować sobie :slight_smile: Chociaż ostatnio robi mi bałagan bo ma dużo pracy, ale nigdy nie zapomina by sobie coś uprać :wink:

asiapanda, jestem pod wrazeniem .to musial byc akt desperacki :laughing:
ale mozna wiadac nauczyc go porzadku :thinking:

U nas też przeważnie ja inicjuję porządki. Kiedyś robiłam to przed weekendem, żeby było przyjemnie i mniej roboty pod koniec tygodnia. Ale teraz się wycwaniłam i czekam ze wszystkim na sobotę, bo wtedy mój M. ma wolne. Kiedy widzi ile mam tego sprzątania to siłą rzeczy mi pomaga bo bym sama nie dała rady. I w ten oto wymuszony sposób dzielimy się obowiązkami :smiley: na koniec połechce jego ego komplementami i kolacją i wszyscy zadowoleni :slight_smile: :clap:

oj ja na szczęście nie mam na co narzekać :sweat_smile: :sweat_smile: :sweat_smile:

Jak ja obiecam jakis pikantny seksik mojemu lubemu to on za to zrobi wszystko.Ha ha :laughing:

To jest sposób :clap: :clap: :clap:
U mnie jest różnie, bo to mój A twierdzi że to ja robie więcej bałaganu, :wink: Długo był sam,więc jest nauczony zrobić sobie jeść i trzymać po sobie porządek, co mnie się czasem nie udaje :slight_smile: :laughing: Ale staram się jak mogę…
I lubię jak sobie sama posprzątam,a mojego A prawie wogóle w domu nie ma,chyba że są ezeczy dla mnie trudne do zrobienia, np wyszorować prysznic to jak go 28 razy poproszę to w końcu to zrobi… :rofl:

A ja czytam to jak niezły żart, bo jak wychować dorosłego człowieka? Trochę za późno (dla tych co po ślubie), żeby o byle bzdurę zaczynać kolejną awanturę, nie na tym życie polega, a każdy ma swoje wady. Ale jasna sprawa, że kiedy mam dość to te wyżej wymienione chwyty socjotechniczne działają, ale chyba nie da się ich stale używać, bo szybko spowszednieją i skutku zamierzonego nie będzie. :woman_gesturing_no:

mój mąż na początku jak z sobą mieszkaliśmy przed ślubem to też mi pomagał w sprzątaniu, zakupach ,ale póżniej zobaczył że sama sobie dobrze z tym wszystkim radzę i jakoś przestał jak urodziłam synka to się troche obawiałam że sobie nie dam rady bo pomyślałam że nie będzie zbyt pomagał ale się pomyliłam robił dosłownie wszystko sprzątał ,robił zakupy pranie zajmował się mały żebym mogła się wyspać i było super teraz znów mi nie pomaga ponieważ bardzo żadko jest w domu gdyż dużo czasu spędza za granicą ale myśle że jak się drugie maleństwo urodzi to będzie tak jak przy pierwszym. przestałam walczyć z tym jak to zrobić żeby go wychować no bo szkoda tracić życie na kłótnie a jak będzie trzeba to na pewno sam się poczuje do obowiązku i się weżmie za robotę

Mój mąż wwodzi się z domu, gdzie przez długi czas było 4 facetów i jedna babeczka. Tesciowa pracowała, więc siłą rzeczy byli zdani trochę na siebie. Ale wszystko zalezy od charakteru czlowieka. Mój W. swietnie gotuje, jak wracałam poxniej dod domu, to zawsz czekał z obiadem, posprząta, umyje okna, jednym słowem nie moge narzekac :laughing:

wszystko bardzo fajnie. Ale po co robić takie rzeczy? Nie jest tak, że widzimy kogo sobie bierzemy? Nie można ludzi nagle dopasowywać do siebie, “wychowywac”, tak się składa, że związki zakładamy będąc dorosłymi więc trzeba szanować drugą stronę taką jaka jest. wychowywanie kojarzy mi się z taką manipulacją, ukrytym pragnieniem przerobieniem kogos tak zeby sam o tym nie wiedział. nie lepiej szczerze pogadac i jak chce to sie zmieni sam a jak nie to mozna zmienic partnera skoro taki niedoskonały. niepoodba mi sie takie “wychowywanie”.

Myślę, że nie można mi niczego poważnego zarzucić. Jak widzę brudne naczynia to po prostu je zmywam. Jednak nie ukrywam, że w domu częściej zmywa żona i ogólnie dba o porządek. Ja rekompensuję się gotowaniem i opowiadaniem jej kawałów :wink: