Makaron niby każdy umie ugotować, a jednak łatwo go rozgotować albo skleić. Kilka zasad z włoskich kuchni domowych robi ogromną różnicę.
Dobrze ugotowany makaron jest elastyczny, lekko sprężysty pod zębem i ma w środku cieniutki, ledwie wyczuwalny rdzeń. Tak wygląda al dente, czyli dosłownie „na ząb”. Taki makaron lepiej łączy się z sosem i dłużej syci.
Woda, sól i garnek
Na każde 100 g makaronu przypada mniej więcej litr wody. Duża ilość wody szybciej wraca do wrzenia po wrzuceniu makaronu, a nitki mają miejsce, żeby się nie sklejać. Przy jednej, dwóch porcjach możesz zejść do 0,7 litra na 100 g, jeśli często mieszasz.
Sól dodaj, gdy woda się zagotuje, w ilości ok. 7–10 g na litr, czyli czubatej łyżeczki. Woda ma być wyczuwalnie słona, bo to jedyny moment, w którym makaron sam nabiera smaku. Olej do wody jest zbędny: pływa na powierzchni, a potem utrudnia sosowi oblepienie makaronu.
- Zagotuj wodę w dużym garnku pod przykryciem, potem ją posól.
- Wsyp makaron i od razu zamieszaj. Pierwsze dwie minuty są najważniejsze, bo wtedy skrobia na powierzchni klei się najbardziej.
- Gotuj bez przykrycia, na mocnym ogniu, mieszając co jakiś czas.
- Spróbuj makaronu 2 minuty przed czasem podanym na opakowaniu. Gdy jest prawie gotowy, z cienkim twardszym środkiem, pora go odcedzić.
- Zanim odcedzisz, odlej do kubka szklankę wody z gotowania.
- Przełóż makaron prosto na patelnię z sosem i podgrzewaj razem minutę, dwie, dolewając po trochu zachowanej wody.
Ostatnie minuty w sosie dogotowują makaron i sprawiają, że sos przylega do każdej nitki. Mętna, skrobiowa woda działa jak naturalny zagęstnik. Dzięki niej nawet prosty sos z oliwy i czosnku robi się kremowy, a sos z sera nie zbija się w grudki.
Dlaczego nie płuczemy makaronu
Płukanie zmywa z makaronu skrobię, która spaja go z sosem. Wypłukany makaron jest śliski, sos spływa na dno talerza, a całość szybko stygnie.
Wyjątkiem jest makaron do zimnych sałatek i makaron ryżowy do niektórych dań azjatyckich. Tu krótkie przepłukanie zimną wodą zatrzymuje gotowanie i zapobiega sklejaniu.
Jeśli makaron ma poczekać, odcedź go minutę wcześniej, wymieszaj z łyżką oliwy i rozłóż na blasze, żeby szybko przestygł. Przed podaniem zanurz go na 30 sekund we wrzątku albo podgrzej w sosie.
-
Rodzaje makaronu i drobne pułapki
- Pełnoziarnisty potrzebuje zwykle 1–2 minuty dłużej i więcej sosu, bo jest bardziej chłonny.
- Z mąki strączkowej, np. z ciecierzycy lub soczewicy, łatwo się rozgotowuje. Pilnuj czasu co do minuty.
- Świeży gotuje się 2–4 minuty, wystarczy, że wypłynie i chwilę popływa.
- Do zapiekanek gotuj o 2–3 minuty krócej, bo dojdzie w piekarniku.
- Bezglutenowy z mąki ryżowej i kukurydzianej mieszaj częściej, bo chętniej się skleja.
Ugotowany makaron bez sosu przechowasz w lodówce do trzech dni. Dobrze znosi odgrzanie na patelni z odrobiną wody albo w sosie.
Dużo wody, sól, mieszanie na początku i zachowana szklanka wody z gotowania to cała tajemnica makaronu, który smakuje jak w dobrej trattorii.
