Montmartre jesienią to złote liście na schodach, zapach pieczonych kasztanów i widok na cały Paryż z wysokości wzgórza. Podpowiadamy, jak zaplanować spacer po dzielnicy artystów, żeby zobaczyć to, co najpiękniejsze, i nie dać się zaskoczyć.
Montmartre to miejsce, które zna każdy, nawet jeśli nigdy nie był w Paryżu. Oglądaliśmy je na obrazach, w filmach i na pocztówkach. Mimo tłumów turystów wciąż ma w sobie coś z małego miasteczka, a jesienią, gdy robi się chłodniej i spokojniej, odsłania swój najbardziej romantyczny charakter. To dobry czas, żeby przejść się tu bez pośpiechu.
Wzgórze artystów
W XIX wieku Montmartre stało się ulubionym miejscem artystycznej cyganerii. Tanie pracownie, wiejski jeszcze klimat i kabarety przyciągały malarzy, poetów i muzyków. Mieszkali i tworzyli tu między innymi Pablo Picasso i Vincent van Gogh, a z dzielnicą kojarzony jest także Salvador Dalí.
Dzielnica leży na wzgórzu wznoszącym się na wysokość około 130 metrów nad poziomem morza. Pełno tu przytulnych kawiarenek, ulicznych grajków, straganów i sklepików ze starociami. Artyści ze sztalugami wciąż portretują przechodniów, a kelnerzy przeciskają się z tacami między ciasno ustawionymi stolikami. Na szczycie wznosi się Bazylika Najświętszego Serca, czyli Sacré-Cœur, z której schodów roztacza się malowniczy widok na dużą część francuskiej stolicy.
Trasa na jesienne popołudnie
Spacer po Montmartre najlepiej zacząć od dołu i powoli wspinać się w stronę bazyliki:
- Plac des Abbesses. Stoi tu wyjątkowy mur „Le mur des je t’aime”, na którym słowa „kocham cię” wypisano w wielu językach, także po polsku. To idealny przystanek dla zakochanych, bo Paryż to przecież miasto miłości.
- Okolice ulicy Lepic. W pobliskiej kawiarni Café des Deux Moulins kręcono sceny z filmu „Amelia” Jean-Pierre’a Jeuneta. Możesz usiąść na kawę i poczuć klimat, który zachwycił widzów na całym świecie.
- Wąskie uliczki na zboczu. Kręte, brukowane zaułki, schody i niewielkie domy z okiennicami to najlepsza część spaceru. Nie trzymaj się kurczowo mapy, bo najciekawsze zakątki często odkrywa się przypadkiem.
- Plac z malarzami. Tu najłatwiej spotkać artystów przy sztalugach i zamówić portret na pamiątkę. Zanim usiądziesz do pozowania, zapytaj o cenę.
- Sacré-Cœur i karuzela. U stóp bazyliki kręci się karuzela, dokładnie taka jak w „Amelii”. Ze schodów obejrzysz zachód słońca nad miastem.
Smaki jesieni
Jesień w Paryżu ma swój smak. Na ulicach sprzedawcy pieką kasztany, które rozgrzewają dłonie i pachną na pół dzielnicy. W kawiarniach podaje się grzane wino, a przy niewielkich okienkach smaży się cienkie naleśniki, nazywane tu crêpes, na słodko albo na wytrawnie. Najlepiej smakują jedzone na stojąco, z widokiem na dachy miasta.
Praktyczne wskazówki
- Załóż wygodne buty. Montmartre to mnóstwo schodów i bruku, a jesienią liście bywają śliskie.
- Jeśli schody Cię męczą, skorzystaj z kolejki, która wwozi pasażerów na szczyt wzgórza.
- Przyjdź wcześnie rano albo w dzień powszedni, kiedy turystów jest mniej, a światło najładniejsze do zdjęć.
- Pilnuj torebki i portfela. W zatłoczonych miejscach, zwłaszcza przy schodach bazyliki, zdarzają się kieszonkowcy, a także natrętni sprzedawcy, którzy próbują zawiązać przechodniom bransoletkę na nadgarstku i zażądać zapłaty. Grzecznie, ale stanowczo odmawiaj.
- Weź coś ciepłego. Na szczycie wzgórza wieje mocniej niż w centrum.
Jeśli pozwolisz sobie zgubić się w tutejszych uliczkach, Montmartre odwdzięczy Ci się tym, co ma najcenniejszego: chwilą, w której Paryż wydaje się należeć tylko do Ciebie.
