Dwadzieścia cztery okienka mogą kryć nie tylko słodycze. Podpowiadamy, jak zrobić kalendarz dla dziecka, partnera, przyjaciółki, a nawet psa.
Krótka historia odliczania
Zwyczaj odliczania dni do Bożego Narodzenia narodził się w XIX wieku w Niemczech. W protestanckich domach rysowano kredą kreski na drzwiach i codziennie ścierano jedną, gdzie indziej zapalano kolejne świeczki albo wieszano obrazki z religijnymi scenami. Pierwsze drukowane kalendarze z okienkami pojawiły się na początku XX wieku, a czekoladki trafiły do nich dopiero po drugiej wojnie światowej.
Z tego samego kręgu pochodzi wieniec adwentowy. Pastor z Hamburga, prowadzący dom dla ubogich dzieci, ułożył na drewnianym kole od wozu 24 świece, żeby podopieczni widzieli, ile dni zostało do świąt. Z czasem wieniec skurczył się do czterech świec, po jednej na każdą niedzielę adwentu. W tym roku pierwszą zapalimy 29 listopada.
Pomysły na formę
Kalendarz nie musi być kupny, a zrobiony samodzielnie szybko staje się częścią domowej tradycji. Sprawdzają się:
- papierowe torebki z numerami, przypięte klamerkami do sznurka;
- pudełka po zapałkach sklejone w komódkę z szufladkami;
- koperty zawieszone na gałęzi wstawionej do wazonu;
- słoiczki ustawione na półce, z naklejkami z cyframi;
- skarpetki rozwieszone na balustradzie schodów.
Do ozdobienia wystarczą rzeczy, które masz pod ręką: szary papier, czerwona włóczka, suszone plastry pomarańczy, gałązki świerku czy naklejki z cyframi wycięte z kolorowego kartonu. Jeśli w domu jest kilkoro dzieci, zrób osobny sznurek dla każdego albo jeden wspólny, w którym rodzeństwo otwiera okienka na zmianę. Wspólny kalendarz uczy czekania na swoją kolej i ogranicza kłótnie o to, kto dostał lepszą niespodziankę.
Co włożyć zamiast słodyczy
Dzieci cieszą się z zadań bardziej, niż dorośli przypuszczają. Karteczka „dziś pieczemy pierniki”, „wieczorny spacer z latarką”, „piszemy list do Mikołaja” albo „budujemy fort z koców” zamienia grudzień w serię małych przygód. Można dorzucić naklejki, gumkę do włosów, ozdobę na choinkę albo figurki do szopki, którą dziecko składa dzień po dniu.
Kalendarz dla dorosłych może wyglądać zupełnie inaczej. Dla przyjaciółki: saszetki herbat, maseczki, ulubione cytaty, bilet na wspólne wyjście. Dla partnera: 24 małe randki w domu, od kolacji przy świecach po wieczór z planszówką. Dla siebie: codzienna chwila przyjemności wpisana w kalendarz jak spotkanie.
Pies też doceni okienka, jeśli schowasz w nich przysmaki albo nową zabawkę. Pamiętaj tylko, że czekolada i rodzynki są dla niego trujące, więc psi kalendarz przygotuj wyłącznie z rzeczy przeznaczonych dla zwierząt.
Jak nie zwariować przy 24 okienkach
Najczęstszy błąd to ambicja, by w każdym okienku czekał prezent. To szybko robi się drogie i męczące, także dla dziecka, które zaczyna oczekiwać coraz więcej. Lepiej przeplatać drobiazgi z zadaniami i dobrymi uczynkami, na przykład „zanosimy karmę do schroniska” albo „robimy kartkę dla babci”.
Przygotuj wszystko z wyprzedzeniem, w ostatni weekend listopada, i zapisz plan na kartce. Zadania dopasuj do rodzinnego grafiku: w dni pełne zajęć wybieraj te krótkie, w weekendy dłuższe wyprawy. Tak przygotowany kalendarz cieszy nie przez kilka sekund rozpakowywania, ale przez cały grudzień.
