Kolorowo aż chce się jeść!

Twój maluch grzebie widelcem w talerzu i po dwóch kęsach ogłasza, że już nie chce? Kolorowy posiłek podany na wesołej zastawie potrafi zdziałać więcej niż namowy i obietnica deseru.

Dzieci jedzą najpierw oczami. Szary talerz z równie szarą porcją ziemniaków i mięsa rzadko wzbudza entuzjazm, za to kociak wyglądający spod zupy, głodne kurki na dnie miseczki albo tęczowe rybki pływające wokół kaszy zamieniają obiad w małą przygodę. Zabawa jedzeniem, której dorośli zwykle nie lubią, bywa dla kilkulatka najlepszą drogą do poznania nowego smaku.

Talerz, który zaprasza do jedzenia

Dziecięca zastawa z obrazkiem ma prosty, ale skuteczny mechanizm: maluch chce zobaczyć, co kryje się pod jedzeniem. Każdy kęs odsłania kawałek kotka albo rybki, a pusty talerz staje się nagrodą samą w sobie. Dobrze sprawdzają się też talerze z przegródkami, bo wiele dzieci nie lubi, gdy marchewka „dotyka” makaronu.

Wybierając naczynia, zwróć uwagę na kilka rzeczy:

  • materiał – porcelana jest elegancka i łatwa do mycia, ale tłucze się, więc lepiej podawać ją starszakom, które jedzą przy stole pod okiem dorosłych; dla najmłodszych są lżejsze, mniej kruche naczynia;
  • podgrzewanie – nie każdą dziecięcą miseczkę można wstawić do mikrofalówki, np. naczyń z melaminy się nie podgrzewa; sprawdź oznaczenia na spodzie;
  • wielkość – mały talerz z małą porcją wygląda na „do zjedzenia”, duży i pełny zniechęca już na starcie;
  • wzór – motyw, który dziecko samo wybrało, cieszy dłużej niż najmodniejszy obrazek.

Tęcza na talerzu

Sama zastawa to połowa sukcesu, drugą połową jest to, co na niej leży. Spróbuj układać posiłek tak, by na talerzu znalazły się co najmniej trzy kolory: czerwona papryka lub pomidor, zielony groszek albo brokuł, żółta kukurydza, pomarańczowa marchewka, fioletowa kapusta. Różnorodne kolory zwykle oznaczają też różnorodne składniki, więc dbasz przy okazji o urozmaiconą dietę.

Kilka pomysłów, które zajmują chwilę:

  1. Kanapka pokrojona w paski i ułożona jak płot, a przed nim „kwiatki” z rzodkiewki i ogórka.
  2. Owsianka z buzią z owoców: oczy z borówek, nos z truskawki, uśmiech z plasterka banana.
  3. Naleśnik zwinięty w rulon i pokrojony w ślimaczki.
  4. Ryż lub kasza uformowana w kulkę, przy której z warzyw powstaje rybka albo słoneczko.

Nie musisz być artystką. Dzieciom wystarcza prosty kształt i odrobina wyobraźni, często zresztą same chętnie dokończą dzieło.

Niejadek przy stole – czego unikać

Kolorowy talerz nie zadziała, jeśli posiłek zamieni się w walkę. Zmuszanie do jedzenia, przekupywanie słodyczami czy komentowanie każdego kęsa sprawiają, że dziecko kojarzy stół z napięciem. Lepiej podać mniej, ze spokojem, i pozwolić maluchowi samemu zdecydować, ile zje z tego, co mu przygotowałaś.

Nowy produkt często trzeba zaproponować wiele razy, zanim dziecko się do niego przekona. Połóż odrobinę obok dobrze znanej potrawy i nie naciskaj. Pomaga też wspólne gotowanie: kilkulatek, który sam mył pomidory albo posypywał sałatkę pestkami, zwykle chętniej sięga po efekt własnej pracy. Jedzcie razem, bez telewizora i telefonu, bo dziecko najwięcej uczy się, patrząc na dorosłych.

Jeśli maluch je bardzo mało, chudnie albo z jego jadłospisu znikają całe grupy produktów, porozmawiaj o tym z pediatrą. W większości przypadków wybiórczość to jednak etap, który mija szybciej, gdy przy stole jest wesoło i bez presji.

Kociak na dnie talerza nie zastąpi cierpliwości, ale może sprawić, że wspólny obiad stanie się wreszcie przyjemnością dla was obojga.