Przez lata narosło tyle mitów odnośnie kotów że wręcz staje się to zastanawiające. Tak jakby koty budziły dziwne, wcale nie rozsądne - emocje u niektórych osób. Co gorsza - opinie na temat fatalnego wpływu kotów na kobiety ciężarne i dzieci wygłaszają również lekarze - co już zakrawa na jakąś obsesję w tym temacie. Nie ma absolutnie żadnych dowodów na to by zajście w ciążę nakazywało kobiecie odcięcie się od kontaktów z kotami - a już szczególnie ze swoimi.
Toxoplazmoza - niemal choroba widmo, od dawien dawna straszono nią kobiety w ciąży, bardzo często używano także jako argumentu za tym by kot z domu kobiety ciężarnej “zniknął”.
O ile można zrozumieć, od biedy, demonizowanie tej choroby przed wieloma latami, gdy wiedza medyczna była jeszcze na znacznie niższym poziomie niż teraz - to obecna jej ponura sława zadziwia. I przypomina w swojej wymowie zabobon.
Kobieta planująca ciąże lub gdy już w nią zajdzie powinna obowiązkowo zrobić sobie oznaczenie poziomu przeciwciał przeciwko tej chorobie (bez względu na to czy kota posiada czy nie). Może się bardzo zdziwić wynikiem - ponieważ prawdopodobnie okaże się że już ją przechorowała - nawet o tym nie wiedząc. Podobnie jak okolo 70 % Polaków.
Przechorowanie tej choroby w przeszłości daje stałą odporność, poza sytuacjami wyjątkowego spadku odporności, np. podczas zachorowania na AIDS czy białaczkę - lub podczas specjalnie obniżanego poziomu odporności po przeszczepach czy podczas długiej sterydoterapii.
Pozytywny wynik poziomu przeciwciał świadczących o przebytym zakażeniu w przypadku kobiety ciężarnej daje jej praktycznie gwarancję spokoju w tym temacie - o ile jej stan zdrowia nie jest jakis naprawdę zły.
Może się zdarzyć że wynik będzie negatywny. Oczywiście że tak. Ale to także nie oznacza że kota trzeba się pozbyć! W końcu - gdyby był takim strasznym siewcą oocyst toxoplazmozy - to jakim cudem kobieta nadal jeszcze nie miała z nimi kontaktu? Ano właśnie.
Tak się jakoś dziwnie składa że zarazić się od kota można - ale jest to bardzo trudna sprawa. Ponad 80 % przypadków zakażenia wynika ze spożycia oocyst w… pokarmie! Głownie jest to surowe lub niedogotowane mięso (ale także np. krojenie przykładowo jarzyn, jajek, chleba na niedokładnie umytej i sparzonej po krojeniu mięsa desce), ale także wybrudzone ziemią i niedokładnie umyte warzywa, owoce - okazuje się także że oocysty znajdowane są w wodzie pitnej z kranu. Praca w ogrodzie czy piknik na trawie i przetarcie ust ręką wybrudzoną ziemią - to także możliwe źródło zakażenia.
A ciekawe ile kobiet w ciąży tą wiedzę uzyskiwało. Sądzę że znikoma ilość.
Mając świadomość tego że nie ma się odporności na toxoplazmozę i będąc jednocześnie w ciąży - trzeba po prostu zachować ostrożność, szczególnie podczas przygotowywania posiłków. Mięso dokładnie gotować, wszystko co miało z surowym mięsem kontakt dokładnie myć a najlepiej zlewać wrzątkiem. Nie jeść surowych warzyw i owoców bez ich dokładnego umycia. W ogrodzie pracować w rękawicach. Kuwetę kocią też sprzątać w rękawiczkach a najlepiej zlecić tą pracę komuś innemu. Kot także nie powinien w tym czasie dostawać surowego mięsa.
No i przede wszystkim - badania krwi. Powinno się je robić, pod kontrolą lekarza - regularnie przez całą ciążę - tak by wychwycić ewentualne zakażenie jak najszybciej. Bo to nie jest tak że zachorowanie na toxoplazmozę w ciąży oznacza automatycznie poronienie lub uszkodzenie płodu! Wiele zachorowań w ogóle przebiega bez wpływu na płód, kobieta nawet nie wie co się działo jeśli badań sobie nie robiła. A jeśli infekcję się wykryje - to po prostu się ją leczy i tyle. Istnieją skuteczne, bezpieczne dla płodu leki które pozwalają ją zwalczyć zanim nawet pomyśli o tym że mogłaby nienarodzonemu dziecku zaszkodzić
Znacznie gorzej wygląda sytuacja w przypadku tak powszechnych i łatwo przenoszących się chorób jak cytomegalia, mononukleoza czy grypa - których leczyć w ciąży praktycznie nie można (leki na nie są bardzo toksyczne dla płodu) a które mogą doprowadzić do poważnych uszkodzeń płodu lub poronienia. Tylko że tych chorób koty nie przenoszą - robią to ludzie…
Czy ktoś będąc w ciąży usłyszał że ma się zamknąć w domu i z niego nie wychodzić?..
Bo każde kichnięcie w jego stronę, każde podanie ręki czy całus na przywitanie to zagrożenie?
Macie koty?
Jak się z Waszymi pociechami dogadują?
Robiłyście badania w czasie ciąży?
ja mam w domu kota który pojawił się u nas jak starsza córka miała roczek teraz w maju będzie 5 lat jak Pysia jest z nami będąc po raz drugi w ciazy słyszałąm parę razy że muszę się pozbyć kota bo to jest niebezpieczne w ciaży w czasie ciąży jedynie zmieniło się to że kuwetę kotu sprzatał maż a nie ja ale to było całkiem wygodne bo bardzo nie lubię tego robić potem jak urodziła się Olka to kot przez pierwsze pare dni był obserwowany przez nas żeby nie właził do łóżeczka a potem już sama wiedziała że jej tam nie wolno wchodzić i to też tylko dlatego że moja kicia uwielbia sie kłaść przy twarzy tak że jej kudełki mam później w nosie
[ Dodano: 2007-04-19 ]
a co do badań to ja nie robiłam ale warto je zrobić dla własnego spokoju
Brawo Sosna za temat My mamy Maxa od 4 lat,przygarnelismy go z podwórka i tak do tej pory jest z nami Jest wspaniałym kocurem ,odpłaca nam swoim przywiazaniem i miłoscia .Po urodzeniu Bartosza troche sie balismy jak zareaguje na małego ,ale od poczatku ,pomimo gadań ludzi ,że koty nie lubia małych dzieci,Max przywiazał sie do Bartosza i jeszcze nie zdarzyło sie ,żeby go podrapał czy ugryzł Tak samo z Kasia ,choc przyznam sie ,że ma do tych moich szkrabów cierpliwosc,bo nieraz został złapany za ogon ,siersc,czyobcinana miał sierśc Jezeli chodzi o badania to robiłam sobie przed zajscie w ciaze z Bartoszem,wyszło mi duzo przeciwciał ,czyli mogłam najspokojniej zajsc w ciaze A jeżeli chodzi o lekarzy to ja nie spotkałam sie z przeciwnikami ,a wprost zwolennikami kotów.Kiedy dowiedziałam sie ,że jestem w ciazy z Bartoszem ,spytałam sie mojego gina czy mam pozbyc sie kota.Pamietam ,że popatrzył nna mnie dziwnie i sie spytał ,a dlaczego,a w czym on przeszkadza?
Ale wiecie co ,taka jest prawda ,że ludzie zawsze beda myslec o tych zwierzetach źle i nikt nigdy nie przekona sie do nich ,dopóki sam nie bedzie miał ich w domu
Ja łate mam od 2 lat,do Filipka na razie nie podchodzi,boi sie go.Ale co dziwne zaczela mnie atakowac.rzuca sie na moja noge,drapnie i ucieka-chowa sie,bo wie ze zle zrobila.Moze zazdrosna? do tej pory ona byla w centrum zaiteresowania,a teraz pani przyniosla cos malego krzykliwego i tylko tym sie zajmuje
akerl, to bardzo prawdopodobne że Twoja kicia jest zazdrosna bo moja Pyśka zachowuje się podobnie jak długo w ciągu dnia jest sama i nikt się z nią nie bawi i jak przychodzimy do domu i jej nie wygłaskamy to tak właśnie skacze do nóg i ucieka tak jakby chciała powiedzieć "pobawcie się ze mną "
Witam kocie mamy tak mnie zawsze nazywali w domu gdzie ktoregos roku mielismy 11 kotow Mieszkalam na wsi i tam zawsze byly koty,ale niestety wyszlam za maz do “psiej” rodziny,a teraz chcialabym kota ,ale A chce psa i jakos sie nie mozemy dogadac
bylam teraz kilka dni w szpitalu z Filipkiem,i byl tez chlopiec z lamblia,lekarka mnie nastraszyla,ze od kota jest bardzo duze prawdopodobienstwo zakazenia tym robakiem.Wiecie cos na ten temat?
akerl, jak dziecko zczyna raczkowac to wszystko jest zagrozeniem ja mam kota i 2 psy na widok jednej suczki to Mat az piszczy i zaraz lapki wyciaga druga jest bardziej nieufna ale czasem da sie popacac po lebku a kot przybiega jak Mat plazce.przychodzi i patrzy co tak miauczy ja koteke wysterylizowalam jak Mat sie urodzil zeby nie bylo klopotow z bleczeniem i ruja w dodatku poprzednia kotke m zdechla(w wigilie ) na ropien macicy…
najgorsza jest ta siersc ktora jest wszedzie i dzieciaka nigdzie polozyc nie moge bo zaraz w buzi ma pelno klakow no i moj kot jest tak durny ze sika byle gdzie - caly dywan przesikany na korytarzu,sryty pod lazienka do mojego pokoju nie ma wstepu ale co to bedzie jak Mat sie mobilny zrobi
Ja mam kota i bardzo go kocham … Na szczęście dało sie go uratować, choc ciężo było i juz mieliśmy dać go do uśpienia bo jakieś zwierze go podgryzło ale był kila dni u weterynarza i udało się, jest z nami nadal …
Oto mój zwierzak:
Mam do niego sentyment bo dostałam do od męża w prezencie (wtedy jeszcze narzeczonego) …
żona, Ja mam kotkę już 9 lat .Moja siostrzenica się z nimą chowała a póżniej mój synek i nigdy nic dziecku nie zrobiła nawet gdy Mateusz próbował najeżdzać ja chodzikiem .Kiedyś się wystraszyłam jak zobaczyłam ją w nocy w łóżeczku ,ale grzecznie spała razem z synkiem.Dobrze jeżeli jest to kotka bo poczuje instynky macierzyński ( tak było w moim przypadku).
Pozdrowionka
a u nas jest kocurek co prawda kastrowany ale bardzo łagodny jeśli chodzi o Juleczke wiec mysle ze nie masz sie co martwic dzieci super rozwijają sie jesli w domu jest zwierzaczek jua od pyciutkiego ucza sie odpowiedzialności
a to nasz kotek
url=http://www.holdthatpic.com/]
no dobrze, a jak to się ma do dziecka? Uczyłaś go jakoś, że nie wolno podchodzić do dzidziusia? nie bałaś się, że zrobi mu krzywdę? Mój skacze prawie pod sam sufit z podłogi i wskakuje na regał i na wszystkie półki pod sufitem. Nocami drapie w meble , bo nie chce tempić pazurków nigdzie indziej (nawet mu kiedyś brzoze przytargałam do domu i nic) Drapie jak tylko ktoś chce się z nim pobawić
Ja też kocham mojego kotka i wcale nie chcę go oddawać, chociaż istnieją realne powody przesz które boję się o dziecko. Mój kotek niestety jak był mały był bity przez moją siostrę (rzucała w niego poduszkami i klneła na niego) dodatkowo kiedys nasza czteroletnia sąsiadka kazała swojej mamie zamknąć się w łazience, ponieważ właśnie bawiła się w mojego kotka (udawała, że nim jest) i w ten oto sposób okazało się, że moja siostra zamykała kota w łazience , jak mnie nie było w domu i ją drażnił. Ja starałam się go dużo głaskać, bawiłam się z nim i teraz rzadko mnie drapnie, ale niestety jest jaki jest, ma charakterek za któy wcale go nie winię patrząc na to co przeszedł. Chciałabym go jakoś wyciszyć, ale zupełnie nie wiem jak
Nie nie bałam się ponieważ był nauczony tak, że nigdzie nie włazi ani na łóżka ani na fotele a jeśli sie na nie zabierał to było stanowcze NIE !!! i po sprawie- tyle, że od małego oznaczało nie, coś czego nie wolno mu robić!
A w sumie to jest zwierze i nie ufam mu na 100% więc jak gdzieś idę a małego zostawiam w łóżeczku to zamykam go, mimo wszystko.
Do łóżeczka ani na małego nie zwraca uwagi, na razie nic agresywnego w stosunku do Wojtusia nie zrobił, obwąchał tylko jego kocyki, rączkę i tyle … Natomiast jam mały widzi kota to az piszczy z radości …
Wiesz co…kup sobie może bezzapachowe odstraszacze na koty- tylko sprawdź czy nie szkodzą dziecku, to powinno wystarczyć i pomóc..