Książka kucharska dla maluchów i niemowląt

Gotowanie dla niemowlęcia i małego dziecka nie musi oznaczać godzin w kuchni i osobnego menu. Podpowiadamy, od czego zacząć rozszerzanie diety, jak gotować szybko dla całej rodziny i co robić, gdy maluch odmawia jedzenia.

Słoiczki i gotowe przekąski bywają wygodne, ale nie zawsze najlepiej służą najmłodszym. Własna kuchnia daje Ci kontrolę nad tym, ile jest w talerzu soli, cukru i dodatków, a urozmaicona dieta to podstawa prawidłowego rozwoju. Książek kucharskich dla rodziców jest sporo. Jedną z nich napisała angielska specjalistka od opieki nad małymi dziećmi Gina Ford, która pokazuje, jak pogodzić życie pełne obowiązków z przygotowywaniem prostych, wartościowych posiłków. Jej przepisy, a jest ich ponad sto, smakują też reszcie rodziny.

Pierwsze łyżeczki: kiedy i od czego

Dietę niemowlęcia rozszerza się nie wcześniej niż w 17. i nie później niż w 26. tygodniu życia, najczęściej około szóstego miesiąca. Ważniejszy od daty jest moment, w którym dziecko jest gotowe: siedzi z niewielkim podparciem, pewnie trzyma głowę, interesuje się jedzeniem i nie wypycha językiem wszystkiego, co trafi do buzi. Mleko mamy lub modyfikowane jest wciąż podstawą, nowe potrawy na początku są raczej poznawaniem smaków niż pełnym posiłkiem.

Na start dobrze sprawdzają się warzywa, potem owoce, kasze, mięso, ryby i jajka. Alergenów, takich jak jajko, gluten czy orzechy w formie gładkiej pasty, nie trzeba odkładać na później. Wprowadza się je stopniowo, w małych ilościach, obserwując reakcję dziecka. Kilka zasad, które warto mieć z tyłu głowy:

  • bez soli i cukru w potrawach dla niemowlęcia;
  • bez miodu do pierwszych urodzin;
  • mleko krowie jako główny napój dopiero po pierwszym roku;
  • woda do picia z otwartego kubka lub kubka ze słomką;
  • jeśli wybierasz BLW, czyli samodzielne jedzenie kawałków, podawaj miękkie produkty w bezpiecznych kształtach, bez całych orzechów i twardych surowych warzyw, a dziecko niech zawsze siedzi prosto i pod Twoim okiem.

O wątpliwościach, zwłaszcza przy alergii w rodzinie lub wcześniactwie, porozmawiaj z pediatrą.

Gotowanie dla malucha, gdy brakuje czasu

Najprostszy sposób to gotować jedno danie dla wszystkich. Odłóż porcję dla dziecka, zanim dosolisz i doprawisz resztę, a potem zmiksuj ją, rozgnieć widelcem albo pokrój w paski, zależnie od wieku malucha.

Pomaga też gotowanie na zapas. Ugotuj większą porcję warzyw lub zupy, rozlej do pojemniczków albo foremek do lodu i zamroź. Rozmrażaj w lodówce i odgrzewaj tylko raz. Gotowanie na parze zachowuje smak i kolor warzyw, a pieczenie w piekarniku pozwala przygotować obiad prawie bez stania przy kuchence.

Konsystencję zmieniaj stopniowo. Gładkie purée to dopiero początek. Grudki, miękkie kawałki i jedzenie rączkami uczą gryzienia i żucia, a to przydaje się później także w nauce mówienia.

Mały niejadek przy stole

Prawie każde dziecko przechodzi okres, w którym grymasi albo je tylko kilka ulubionych rzeczy. Zwykle to normalny etap rozwoju, a nie powód do paniki. Co pomaga:

  1. Podawaj nowe smaki wielokrotnie, nawet kilkanaście razy, bez nacisku i w małych ilościach obok tego, co dziecko lubi.
  2. Jedzcie razem. Maluch uczy się, patrząc na dorosłych.
  3. Nie zmuszaj, nie przekupuj deserem i nie karz za niezjedzony obiad. Dziecko samo czuje, kiedy jest syte.
  4. Zadbaj o wygląd talerza. Kolorowe warzywa, małe porcje i kształty, które dziecko rozpoznaje, kuszą bardziej niż sterta jedzenia.
  5. Pozwól pomagać w kuchni, choćby przy myciu warzyw czy mieszaniu.

Jeśli dziecko słabo przybiera na wadze, ma mało energii albo odmawia całych grup produktów, skonsultuj to z pediatrą.

Domowe jedzenie dla malucha nie musi być idealne ani wymyślne, wystarczy, że jest proste, różnorodne i podane przy wspólnym stole.