Lipa, to ulubione drzewo ludzi i pszczół. Ludzie chętnie pod nią odpoczywają, zarówno ze względu na duże zacienienie, jak i wspaniały zapach kwitnących kwiatów. Ponadto lipa emanuje korzystną dla człowieka energię.
Pszczoły, w okresie kwitnienia, zbierają nektar i pyłek z kwiatów lipy (któż nie zna lipowego miodu). Kwiat lipy jest także leczniczym surowcem, wykorzystywanym w ziołolecznictwie.
"Gościu usiądź pod mym liściem, a odpocznij sobie, nie dojdzie Cię tu słońce…" - tak “mówi” lipa w znanym wierszu Jana Kochanowskiego.
Drzewo kwitnie w czerwcu i lipcu. Występuje stosunkowo często w lasach liściastych lub mieszanych oraz na słonecznych zboczach i nad rzekami. Surowcem zielarskim jest kwiatostan lipy ze skórzastą podsadką. “Kwiat lipowy” zbiera się podczas suchej pogody na początku kwitnienia. Surowiec ma słaby miodowy zapach, a smak słodkawy i śluzowaty. Zawiera 0,02 procent olejku lotnego. Skład chemiczny surowca jest dotychczas słabo zbadany. Kwiatostany lipy działają napotnie, moczopędnie, wykrztuśnie i przeciwskurczowo.
Kwiatostany stosowane są do wewnątrz w postaci odwaru lub jako składnik mieszanek ziołowych przy przeziębieniach, zaflegmieniu dróg oddechowych i kaszlu, jako środek napotny przy grypie, a także przy schorzeniach dróg moczowych oraz jako środek wzmacniający żołądek.
Zewnętrznie służą do płukania gardła, jako dodatek do kąpieli, a często też - do sporządzenia wody do płukania ust.
Kwiatu lipowego dostarcza lipa drobnolistna i lipa szerokolistna. Nie należy zbierać do celów leczniczych kwiatów lipy srebrzystej.
