Dla przedszkolaka list to rysunek, dla ucznia pierwszy własny tekst, a dla rodzica okazja, by dowiedzieć się, o czym dziecko naprawdę marzy. Podpowiadamy, jak pisać go razem i jak rozmawiać o życzeniach.
Więcej niż lista zakupów
List do Mikołaja to w wielu domach pierwsze poważne zadanie pisarskie w życiu dziecka. Maluch rysuje, uczeń składa pierwsze zdania, a rodzic dostaje coś cenniejszego niż spis prezentów: wgląd w to, czym dziecko żyje, co je cieszy i czego się spodziewa. Dlatego dobrze jest usiąść do listu razem, bez pośpiechu, przy herbacie i kolorowych kredkach.
Wspólne pisanie to także naturalna okazja do rozmowy o oczekiwaniach. Łatwiej powiedzieć, że Mikołaj nie przynosi wszystkiego, kiedy siedzicie nad kartką, niż w Wigilię przy rozpakowanych paczkach.
List na miarę wieku
Forma listu powinna pasować do możliwości dziecka, inaczej zamiast radości będzie frustracja:
- 3–5 lat: rysunek wymarzonej zabawki albo wycinanki z gazetek reklamowych. Rodzic może dopisać pod spodem to, co dziecko dyktuje.
- 6–7 lat: kilka słów drukowanymi literami, imię i serduszko. Pomagaj, ale nie poprawiaj na czerwono, to nie jest dyktando.
- 8–10 lat: prawdziwy list z powitaniem, kilkoma zdaniami o sobie, życzeniami i podziękowaniem. Przy okazji dziecko ćwiczy formę, którą pozna w szkole.
- Starsze dzieci: często znają już tajemnicę, ale chętnie pomogą młodszemu rodzeństwu albo napiszą list z życzeniami dla całej rodziny.
Jak rozmawiać o życzeniach
Dobrze sprawdza się prosty plan listu w trzech częściach. Najpierw to, z czego dziecko jest dumne w mijającym roku: nauczyło się jeździć na rowerze, przestało bać się ciemności, pomogło koledze. Potem jedno do trzech marzeń. Na koniec coś, co samo może dać innym, na przykład narysować laurkę dla babci.
Gdy na liście pojawia się coś nierealnego, jak pies, kucyk czy telefon dla pięciolatka, nie zbywaj tego śmiechem. Możesz wyjaśnić, że zwierzęta to decyzja całej rodziny, a nie prezent z worka, i zapytać, co w tym marzeniu jest dla dziecka najważniejsze. Czasem za prośbą o psa stoi potrzeba przytulania albo opiekowania się kimś.
Na wiele próśb wpływają reklamy i filmiki w sieci. To dobry moment, by delikatnie porozmawiać o tym, że reklama ma sprawić, byśmy czegoś chcieli, i że nie każda zabawka z ekranu cieszy tak samo w domu.
Gdzie zostawić list
W polskich domach list kładzie się zwykle na parapecie, za oknem albo w bucie przygotowanym na Mikołajki. Niektóre rodziny wysyłają go pocztą, inne chowają pod poduszkę. Ważniejsze od miejsca jest to, żeby dziecko widziało, że list znika, a w zamian pojawia się drobna odpowiedź lub podziękowanie.
Zanim list zniknie, zrób mu zdjęcie albo schowaj kopię. Teczka z listami z kolejnych lat staje się rodzinną pamiątką, która po latach wzrusza i bawi, bo widać w niej, jak zmieniało się pismo, marzenia i poczucie humoru dziecka.
Dobrze napisany list do Mikołaja nie musi być długi ani bezbłędny: wystarczy, że jest naprawdę dziecka i że powstał przy rodzicu, który słuchał uważnie.
