Lista gości potrafi poróżnić nawet najzgodniejsze rodziny. Prosty system i kilka jasnych zasad pomogą Ci ułożyć ją spokojnie i bronić decyzji bez wyrzutów sumienia.
Trzy kręgi bliskości
Zacznijcie od kartki podzielonej na trzy kolumny. W pierwszej wpiszcie osoby, bez których nie wyobrażacie sobie ślubu. W drugiej tych, których bardzo chcielibyście zobaczyć. W trzeciej resztę, czyli „byłoby miło”.
Każde z Was robi taką listę osobno, potem porównujecie. Ta metoda szybko pokazuje, gdzie jest miejsce na kompromis. Gdy budżet pozwala na osiemdziesiąt osób, a dwie pierwsze kolumny mają ich siedemdziesiąt, wiecie, ile miejsc zostaje dla trzeciej grupy.
Od razu wpisujcie do listy osoby towarzyszące i dzieci, a nie same imiona zaproszonych. Lista „trzydziestu znajomych” bardzo szybko zamienia się w pięćdziesiąt nakryć. Przydaje się też kolumna z adresem i numerem telefonu, bo przy wysyłce zaproszeń i zbieraniu odpowiedzi zaoszczędzi Wam wielu godzin.
Zasady, które ucinają dyskusje
Spory wybuchają najczęściej wtedy, gdy decyzje wydają się przypadkowe. Dlatego ustalcie kilka reguł i trzymajcie się ich konsekwentnie:
- Zapraszamy tylko osoby, z którymi mieliśmy kontakt w ostatnim roku.
- Osoba towarzysząca przysługuje parom w stałych związkach, a nie każdemu gościowi.
- Dzieci zapraszamy wszystkie albo żadne, ewentualnie tylko z najbliższej rodziny.
- Znajomych z pracy zapraszamy tylko wtedy, gdy przyjaźnimy się także poza biurem.
Jasna reguła pozwala odpowiadać bez tłumaczenia się. Zamiast „nie lubimy jej partnera” mówicie po prostu, że zapraszacie osoby towarzyszące tylko parom w dłuższych związkach.
Rodzice, budżet i pula miejsc
Gdy rodzice dokładają się do wesela, zwykle mają też swoje oczekiwania co do gości. Rozwiązaniem jest pula miejsc. Każda strona rodziny dostaje określoną liczbę zaproszeń i sama decyduje, kogo w niej umieścić.
Porozmawiajcie o tym na początku, zanim zacznie się wymiana nazwisk. Pomaga szczerość: jeśli sala mieści sto osób, a rodzice chcą zaprosić czterdzieści, trzeba to wspólnie przeliczyć. Mama zwykle łatwiej przyjmuje liczby niż wrażenie, że ktoś jej czegoś odmawia.
Odmowy i lista rezerwowa
Nie wszyscy zaproszeni przyjdą. Sondaże pokazują, że coraz więcej osób rezygnuje z wesel z powodów finansowych, a do tego dochodzą choroby, wyjazdy i opieka nad dziećmi. Przyjmuje się, że z większej listy zwykle odpada kilka do kilkunastu procent gości.
Dobrze więc mieć listę rezerwową. Zaproszenia dla osób z trzeciej kolumny możecie wysłać nieco później, gdy pojawią się pierwsze odmowy. Róbcie to jednak dyskretnie i nie za późno, tak żeby nikt nie poczuł się zaproszony na doczepkę.
Na pytanie „dlaczego mnie nie zaprosiliście” odpowiadajcie spokojnie i życzliwie, bez szczegółowych tłumaczeń. Możecie dodać, że bardzo chcecie się spotkać po ślubie, i naprawdę to zrobić, na przykład zapraszając na kolację ze zdjęciami.
Pamiętajcie też, że każda osoba na liście to nie tylko koszt talerzyka. To również miejsce przy stole, nocleg, dojazd i czas, który chcecie jej poświęcić podczas wesela. Mniejsze wesele to Wasz wybór, a dobrze ułożona lista sprawi, że przy każdym stole usiądą ludzie, których naprawdę chcecie widzieć.
