Witam Drogie Mamusie ![]()
Mam w domu 1,5 rocznego złośnika. Jak tylko coś mu nie odpowiada od razu się złości piszczy i wali głową o podłogę. Tłumaczenie i prośby nic nie dają a ja czuję się bezsilna. Macie może sposoby na takie zachowanie?
może spróboj ignorować takie zachowanie i nie pokazuj małemu że cię to rusza - wiem że to niełatwe no ale spróbój. Musisz pozwolić mu się wyzłościć jak nie będziesz na to zwracać uwagi, prosić i starać się go uspokoić to powinno mu się znudzić takie zachowanie. Dzieci lubią gdy to co robią wywołuje jakieś emocje, jeżeli nie to po jakimś czasie przestają tak robić.
ja jak Asia mi tak robi, to staram sie odwracac jej uwage, i natychmiast pokazywac jej cos innego, i z reguly pomaga, sprobuj po prostu odwracac uwage dziecka a nie reagowac na jego zle zachowanie
Dzięki za rady
Trzeba się będzie do nich zastosować
Może damy radę
napewno dasz rady, ale uprzedzam, ze to nie jest takie latwe, dzisiaj Asia np. jest bardzo niegrzeczna, ida jej zabki, i zlosci sie na wszystko i za wszelka cene chce mna sprowokowac…
No nie wiem czemu ale Asie takie są - małe złośnice! ale koffane, moja siostrzenica taka jest! Na szczęście już główką o podłogę nie stuka, ale ma za to setki innych cudnych pomysłów.
Siostra miała sposób jeden… zabawki. A dokładnie jeden Miś o niesamowitej sile przekonywania. ![]()
marmata, ja czasami juz sama nie wiem co robic, ale ze kochane sa to prawda
.
A moja Zuzanka tylko raz się rzuciła z histerią na podłogę.Miała wtedy około 2 latek.Nie zareagowałam zupełnie,powyła dobre pół godziny i sama przestała.Od tej pory więcej tego nie zrobiła.Ale za to daje popalić w inny sposób,mimo,że ma ponad 6 lat
Głowa do góry,dzieci mają różny temperament i trzeba metodą prób i błędów znaleźć na nie sposób.
beciu bardzo dobrze wiem, o co Ci chodzi.. Mam dokładnie to samo w domu z tym małym terrorystą.. Ale rady wyżej są dobre; najlepiej odwrócic uwagę Knypka. Ja zawsze w kieszenia mam z dwa baloniki, jakies takie pierdoły, zeby na szybko czymś zająć Kubuśka, ale czasami po prostu nie zdąże i on się rzuca i często robi dokłądnie to samo ze złosci: głową w podłoge. Wtedy podnosze go i zaczynam wydawac głupie odgłosy,tańczyć z nim i śpiewać,..a jeszcze lepiej:fałszować… Z zasady u nas to działa. Chyba ze jest na maksa wkurzony, wtedy pokazuję mu w lustrze jego grymasy i pokrzykuję z przejęciem: Patrz, patrz!! Nastepny Złośnik!! O,już go widzę na Twoim czole,wychodzi..wychodzi..Pokrzycz jeszcze to zobaczymy go w całości!!
A jak to nie pomaga to podnieś knypka i biegnij. Dzieci zazwyczaj nie drą japki, jak podskakuja w biegu..
Podobijam pytanie. Razem z mężem coraz bardziej nie radzimy sobie z wybuchami złości u córki…Czy mogłybyście mi polecić dobrego psychologa dziecięcego z Warszawy?
Ja również miałam taki problem z młodszym synkiem. Bardzo energiczne z niego dziecko i niestety ale w pewnym okresie totalnie zawładnął mną i mężem. Nie słuchał się wcale. Zdecydowaliśmy się na wizyty u pani Marty Bogusławskiej Michniak. Aktualnie przyjmuje w gabinecie psychologicznym na ulicy Gocławskiej w Warszawie. Jestem bardzo zadowolona ponieważ pani psycholog złapała z synkiem bardzo dobry kontakt i co najważniejsze nauczyła nas jak do niego dotrzeć, to znaczy jak być bardziej konsekwentną.
Dobrego psychologa to szukaj pod tym linkiem: http://psychoterapia-kielczyk.pl/terapi … mlodziezy/. To strona bardzo dobrej poradni z Warszawy, my tam chodziliśmy z naszą pociechą. Też miała napady złości, okazało się, że to napady na tle nerwicowym. Skąd u mojego dziecka takie problemy, nie wiem do tej pory. Podejrzewam, że to była sprawka teściowej, która zajmowała się małą, gdy wróciłam do pracy. Musieliśmy iść z nią na terapię, jakkolwiek strasznie to brzmi. Bardzo nam pomogła pani psycholog Marta Bogusławska-Michniak. Postawiła trafną diagnozę, a potem nauczyła nas, jak radzić sobie z dzieckiem. Bardzo kompetentna kobieta.
Wina często nie leży po stronie samego dzieciaka, ale też rodzica.
zignorowanie to chyba najlepsze co można zrobić. Oczywiście kątem oka obserwować, bo w sytuacji niebezpiecznej reagować trzeba