Mam trzy latka

„Mam trzy latka, trzy i pół” to jeden z tych wierszyków, które trzylatki recytują z dumą na urodzinach i przedszkolnych występach. Pokazuje świat małego przedszkolaka i może pomóc dziecku oswoić się z przedszkolem.

Wierszyk

Mam trzy latka, trzy i pół,
sięgam głową ponad stół,
mam fartuszek z muchomorkiem,
do przedszkola chodzę z workiem.

Umiem pantofelki zmieniać,
rączki myję do jedzenia,
ładnie żegnam się i witam,
tańczę, kiedy gra muzyka.

Umiem wierszyk o koteczku,
o tchórzliwym koziołeczku
i o piesku, co był w polu,
nauczyłam się w przedszkolu.

Jak nauczyć trzylatka wierszyka

W tym wieku dziecko uczy się wierszy przez słuchanie i powtarzanie, a nie przez „wkuwanie”. Najlepiej mówić rymowankę wiele razy w ciągu dnia, przy różnych okazjach: przy ubieraniu, w drodze do przedszkola, przed snem. Po kilku dniach maluch zacznie dopowiadać końcówki wersów, a potem całe linijki.

Pomaga też ruch. Przy „sięgam głową ponad stół” dziecko może stanąć przy stole i pokazać, jak wysoko sięga. Przy „rączki myję” pociera dłonie, przy „żegnam się i witam” macha ręką, a przy „tańczę” obraca się w kółko. Gesty ułatwiają zapamiętanie i dają dziecku pewność siebie, kiedy recytuje przed innymi.

Nie poprawiaj na każdym kroku. Jeśli trzylatek przekręca słowa albo zamienia kolejność zwrotek, to zupełnie normalne. Ważniejsze jest, żeby recytowanie kojarzyło mu się z radością, a nie z egzaminem. Wierszyk możesz też łatwo dopasować do dziecka: chłopiec powie „nauczyłem się w przedszkolu”, a fartuszek z muchomorkiem może zamienić się na ten, który maluch nosi naprawdę.

Przed występem, na przykład na urodzinach czy przedszkolnym przedstawieniu, nie zmuszaj dziecka do recytowania. Trzylatek bywa nieśmiały przy obcych i potrafi zamilknąć, choć w domu mówi cały wiersz bez zająknięcia. Zaproponuj, żebyście powiedzieli go razem, albo pozwól mu recytować misiowi. Brawa i uśmiech po występie znaczą więcej niż bezbłędne wykonanie.

O czym mówi ten wierszyk

Rymowanka jest właściwie małą listą umiejętności, z których trzylatki bywają bardzo dumne. Wiele dzieci w tym wieku:

  • samo zmienia kapcie na przedszkolne i odkłada buty do worka;
  • myje ręce przed jedzeniem i po wyjściu z toalety, choć często jeszcze z pomocą;
  • wita się i żegna z innymi, mówi „dzień dobry” i „do widzenia”;
  • chętnie tańczy, śpiewa i rusza się do muzyki;
  • zapamiętuje krótkie wierszyki i piosenki, które powtarza w domu.

Każde dziecko rozwija się jednak we własnym tempie. Jeśli Twój trzylatek czegoś jeszcze nie potrafi, nie traktuj wierszyka jak sprawdzianu. Jeżeli coś Cię niepokoi, na przykład dziecko mówi bardzo mało albo trudno je zrozumieć, porozmawiaj o tym z pediatrą. Wczesna konsultacja z logopedą też niczego nie psuje.

Wierszyk na start w przedszkolu

Przed pójściem do przedszkola rymowanka może pomóc oswoić nowe miejsce. Opowiadaj dziecku, że w przedszkolu też jest worek na kapcie, są fartuszki, mycie rąk przed obiadem i dużo tańców. Dobrze jest wcześniej poćwiczyć w domu te czynności z wierszyka, zwłaszcza zakładanie kapci i samodzielne mycie rąk, bo dziecko czuje się pewniej, kiedy wie, czego się spodziewać.

Wierszyk sprawdzi się też na przedszkolnej akademii, na urodzinach u babci albo przy nagrywaniu filmiku na pamiątkę. Za kilka lat oboje z sentymentem wrócicie do nagrania, na którym mały przedszkolak z przejęciem mówi, że sięga głową ponad stół.