Mamy na studiach

Dziewczyny, studiowałyście/studiujecie będąc w ciąży, albo mając dzieci? Jeżeli tak to dawałyście sobie radę? Moja siostra jest w ciąży i obecnie jest na drugim roku psychologii na wsb-nlu, myśli czy nie wziąć dziekanki na czas ciąży… ale wydaje mi się, że to bez sensu. Jak już to lepiej po narodzinach dziecka.. bo coś czuję jak weźmie ją teraz, to potem znowu będzie musiała brać. No i obawiam się,. że jak urodzi to ciężko będzie jej wrócić na studia.. a szkoda bo dobra uczelnia i dobry kierunek :confused: miałyście podobną sytuacje? jak sobie radziłyście?

Ja tak. Zaplanowałam poród na początek roku akademickiego, tak, aby nie tracić go i nie robić przerwy na rok, tylko zaplanować indywidualny tok studiów. Rozwiązalam to tak, ze wzięłam dziekankę z mozliwością zaliczania wybranych przedmiotów. Umawiałm się z konkretnymi wykladowcami na jakich zasadach, jedni wymagali normalnej obecności, inni bardziej szli na rękę. Zaliczyłam ponad połowę przedmiotów :wink:

o jest to rozwiązanie :wink: dzięki za myśl. podsunę jej pomysł :wink:

Wydaje mi się, że w takich sytuacjach nie powinno się generalizować. Każda kobieta inaczej będzie znosiła ciąże. Różne są również kierunki studiów. Jedna z moich koleżanek tuż przed porodem zdołała obronić magisterkę, druga musiała wziąć dziekankę, już w trzecim miesiącu. Na szczęście obie są dziś szczęśliwymi mamami i żadna z nich nie żałuje, że zdecydowała się na dziecko w czasie studiów.

Powiem szczerze dość ciężki temat - osobiście wzięłam urlop dziekański będąc w ciązy - ale to była ciąża zagrożona i nie było wyjścia - ale później powrót był naprawdę ciężki - bo swiadomość tego, że w ciagu pierwszych trzech lat kształtujemy dziecku osobowośc i to co wtedy w nie" włozymy" to później tak to zaowocuje - to naprawde ciężka decyzja - no i myslę, że kwestia wartości i otoczenia - jesli mamy z kim zostawić dziecko - to bardzo fajnie, zwłaszcza jesli maja oni podobny poglad na wychowywanie dzieci - niestety nieco gorzej , gdy my wpajamy dziecku inne wartości niż osoby, którym pozostawiamy je :wink: to bardzo indywidualna sprawa tak naprawde…

niestety temat jest trudny i trzeba go dobrze przemyśleć :frowning:

Jestem po 2. roku studiów, termin porodu mam wyznaczony na koniec listopada, biorę dziekankę, bo nie wyobrażam sobie studiować dziennie i jeszcze wychowywać dziecko. A na studia zaoczne mnie nie stać. Po roku planuję wrócić na studia, bo niedużo zostało mi, aby osiągnąć tytuł inżyniera :slight_smile: Zobaczymy jednak jak wszystko się potoczy.

Wydaje mi się,ze wszystko jest bardzo indywidualną kwestią. Jeżeli studiujemy zaocznie- wtedy można to jakoś pogodzić po porodzie,jeżeli natomiast dziennie- to cięższa sprawa,gdyż codziennie trzeba iść na uczelnię,wtedy mamy podwójne obowiązki,więc nie wiem czy po prostu warto. Dziekanka to dobre rozwiązanie:)

Na studiach spotkałam się z niejedną mamą, i każda radziła sobie “kapitalnie” żadna z nich nie miała żadnych zaległości, każda uczestniczyła niemal we wszystkich zajęciach, i nigdy nie widziałam aby chociaż jedna “była przemęczona”…moim zdaniem najważniejsze jest wsparcie koleżanek i kolegów na roku, i oczywiście mężczyzny!

To ciężkie zadanie. Wymaga wiele siły i samodyscypliny. Podziwiam kobiety które studiują i są młodymi mamami. Wkładają w to o wiele więcej zaangażowania są bardziej zajęte a i tak dają radę. Pełen podziw.

Dużo zależy jeszcze od podejścia wykładowców.
Niektórzy patrzą na matki łagodniej, inni wymagają od nich więcej niż od pozostałych.

masakra, to nie wiesz, że od niedawna każda praca przechodzi przez program antyplagiatowy, a przez taką głupotę można zaprzepaścić długie lata studiów?!

Witam! Dziękuję bardzo za poruszony temat… Jestem bardzo tego ciekawa. Już dwie moich koleżanki ze studijów będą wkrótce matkami, to wspaniale ale i ciężko…


pokoje do wynajęcia gielda, darmowe ogłoszenia

Witam, ja obecnie jestem w czwartym miesiącu ciąży, to moja pierwsza ciąża i znoszę ją na przemian raz lepiej raz gorzej. Niemniej jednak nie przeszkadza mi to w studiowaniu:). Moim zdaniem zależy to w dużej mierze od nastawienia się. CIĄŻA TO NIE CHOROBA i nie zwalnia nas od życia codziennego, jeśli oczywiście mowa o zdrowej niezagrożonej ciąży:). Jeśli jednak ciąża jest zagrożona to na pierwszym miejscu stawia się dobro dziecka i matki pod względem zdrowia i życia i chcąc nie chcąc trzeba zwolnić.

Wiadomo, że ciąża, a później pojawienie się dziecka diametralnie zmienia nasze życie. I później na studiach będzie trudniej, bo tu dziecko płacze, dziecko chore, a jeszcze znaleźć cczas na naukę i pracę. Ale wiele mam tak robi i jakoś daje radę, kwestia organizacji.

U mnie na roku była ciężarna dziewczyna :slight_smile: Swietnie dawała sobie radę, a wykładowcy bardzo ją wspierali. W jakimś 8 miesiacu wzięła dziekankę. Z tego, co wiem, to wróciła do studiowania. Wykładowcy naprawdę na dużo więcej jej pozwalali i bardzo dobrze, dziewczyna chciała się dalej kształcić i nie rezygnować z rodziny. Jak dla mnie wspaniale.
Jeśli tylko Twoja siostra ma porządnych ludzi dookoła siebie, to niech próbuje. Niech nie poddaje się na początku ciąży tylko chodzi na zajęcia tak długo, jak tylko da radę. Zawsze może załatwić sobie indywidualny tok zajęć :slight_smile:

Od przyszłego roku wybieram się na studia na http://www.uth.edu.pl, moj synek ma już 2 latka i myślę, że teraz jest dobry moment. Mój mąż mnie wspiera i sama mam nadzieję, że wszystko potoczy się po mojej myśli. Chce się rozwijać i uważam, że dziecko nie stanowi tu problemu, w końcu robię to również, dlatego by zapewnić mu lepszą przyszłość :slight_smile:

Studiujące matki to żadna nowość. Wykształcenie jest ważne i dzięki niemu możemy zapewnić lepszy byt naszemu dziecku

Pozdrawiam
Norbert - Portal Dzieciaki z klasą

Moja znajoma zrobiła na studiach taki program “Mama na studiach” początkowo mocno oblegany, ale głównym problemem często są wyłącznie władze uczelni.

A może pomysłem na studia dla mam jest studiowanie podyplomowo. Sam uczęszczam na takie studia i powiem, że są momentami bardziej konkretne od ogólnoteoretycznych. Mimo że w większości są zajęcia takie na słowo honoru.