Mieszkanie przed ślubem - koniecznie?

Ja się zgadzam z mal. Ukochana osoba to nie towar który da się “przetestować” zgodnie z zasadą “satysfakcja gwarantowana albo zwrot pieniędzy” :wink:
Poza ty - miłość to miłość, jak się kocha to nie da się stwierdzić “nie sprząta skarpatek to nie będzie ślubu”. I chyba dobrze że miłość jest ślepa bo jakby nie była - ślubów byłoby jak na lekarstwo, nie ma ideałów.

Myślę że tak samo byłoby gdybyście zamieszkali razem po ślubie. Docieranie się jest naturalne i dzieje się to zarówno przed jak i po ślubie, ile lat by się człowiek nie znał :wink:

my z mezem mieszkalismy ze soba przed slubem 9 miesiecy wszystko bylo idealnie ale dopiero po slubie zaczely nam przeszkadzac nasze wady na poczatku oboje zalowalismy tego co sie stalo ale oboje sie kochamy dlugo rozmawialismy i oboje staramy sie zmienic. jak zaszlam w ciaze wszystko sie zmienilo maz stal sie taki kochany i wyrozumialy.
wiec mieszkanie przed slubem nie jest najwazniejsze

wiec mieszkanie przed slubem nie jest najwazniejsze

pewnie ze nie ,sama jestes tego doskonalym przykladem

Moim zdaniem to bzdura że trzeba sie przed ślubem dotrzeć i to jest mozliwe tylko jeśli mieszka sie razem.
Jeśli ludzie są zakochani i nie udają kogoś innego tylko są soba to podczas zwykłych spotań czy wakacji na przykład można sie bardzo wiele o sobie dowiedzieć

z jednej strony racja, ale z d rugiej ja sadze ze warto pomieszkac razem…

Ja mieszka z moim chłopakiem (obecnie narzeczonym;)) od 4 lat i uważam, że to jest super sprawa, polecam, bo można się sprawdzić. Ale niech każdy robi tak jak chce, najlepiej słuchać się siebie…

Zupełnie sie zgadzam… mam dosłownie taką samą sytuacje

Ja mieszkam z Markiem 3,5 roku, przeprowadzilismy sie na studia i bylo to dla nas normalne, i tak sobie mieszkamy, mamy Lenke, pracujemy razem, ja jeszcze studiuje i jest w porzadku. z kumiko sie nie zgodze, kilka par tak jak my wyprowadzilo sie razem na studia i na pewno po miesiacu mija okres “wakacyjny”, po pol roku pojawia sie troche zmeczenia nowa sytuacja i kwestia zeby to przetrwac :smiley:

My zamierzamy zamieszkac razem dopiero po slubie.moj narzeczony mieszka sam od roku i ciesze sie bo widze,ze sobie radzi,nauczyl sie sam po sobie sprzatac,robic pranie itp - takto wiadomo zaawsze robila to za niego mamusia :slight_smile:

Wiekszosc moich znajomych bardzo sie dziwi,ze nie chcemy sie przed slubem " sprawdzic" .
My nie mamy taKiego poczucia,nie musimy sie sprawdzac,kochamy sie i to byla swiadoma decyzja.
Nie wiem jak jest w innych zwiazkach nie chce oceniac- jednym jest to potrzebne drugim nie poprostu - nie ma reguły.
To nie musi byc schemat - wszystko zalezy od ludzi i na ile sa w stanie zaakceptowac siebie i swoje przyzwyczajenia.

ja nie wyobrażam sobie żeby przed ślubem trochę ze sobą nie pomieszkać - tak dla dotarcia

mam dokładnie takie same zdanie jak maja85 - nie potrafiłabym poślubić kogoś, z kim nie wiem czy się będę dogadywać pod jednym dachem. Wspólne mieszkanie może wiele zmienić…

Ja zamieszkałam ze swoim chłopakiem po ponad roku bycia razem, po zaręczynach. Głównie po jego namowach, bo nie byłam do tego tak w stu procentach przekonana - głównie z uwagi na to, że uważałam, że jesteśmy ze sobą zbyt krótko. Mieszkamy razem już pół roku i muszę przyznać, że miłość miłością, ale wspólne życie, mieszkanie razem nijak się ma do spotykania na kilka godzin, czy wyjazdów na wakacje czy spędzaniu razem weekendów. Uważam, że mieszkanie razem przed ślubem jest kluczowym doświadczeniem, decydującym czy ludzie faktycznie chcą ze sobą się pobrać. Mieszkając razem nie da się niczego ukryć, pokazuje się swój prawdziwy charakter, na miejsce “słodzenia sobie”, “trzymania języka za zębami” w chwilach kłótni wstępują prawdziwe emocje. Mieszkanie razem przed ślubem to dobra lekcja, którą można ewentualnie przerwać w odpowiednim momencie. Po ślubie już chyba na to za późno. Warto się poznać zwłaszcza jeśli obie osoby mają “ognisty” temperament.

Uważam, że mieszkanie ze sobą przed ślubem jest ważne i stanowi ogromne źródło wiedzy o sobie wzajemnie.
Chyba dopiero wtedy wyjdą (a może nie wyjdą) prawdziwe sporne kwestie, a nie tylko takie do której restauracji pójść na kolację na wakacjach, czy dziś pójść do kina czy na spacer?
Będzie się decydować wspólnie o planie dnia, o tym co jecie, o tym gdzie chodzicie razem, a gdzie osobno… oj mogą być konflikty :slight_smile: ale warto je pokonać :slight_smile: albo rozwiązać sprawę…

Mieszkając ze sobą przed ślubem staje się prawdziwe powiedzenie “widziały gały co brały” :slight_smile:

dokładnie i uczymy sie wtedy siebie, swoich przyzwyczajeń np. odkręcona pasta ado zebów, skarpety rzucone gdzie popadnie, czy walające się kosmetyki. lepiej wcześniej zobaczyć jakim bałaganiarzem / pedantem / czyścioszkiem jest dana osoba, jak później się rozczarować:)

a ja uwazam ze jednoczesnie mozna sie docierac po slubie, chcesz mi powiedziec ze gdyby rozwalam te skarpetki i po sobie nie sprzatal to slubu by nie bylo, mysle ze jak ludzie sie kochaja to i po slubie sie dotra

nie chce powiedzieć, że pewne przyzwyczajenia nasze moga nas strasznie denerwować, nie że do slubu nie dojdzie. i podałam to jako przykład zwykłej codzienności a nie jako powód dla którego ludzie mają nie brac ślubu. chyba żle odebrałaśUleńka, mój post. nie chce przytaczac innych przykładów, bo każdy ma swoje przyzwyczajenia codzienne których nie uważa za złe, a ktoś inny może uważać je za coś okropnego, nie umiec z tym żyć. więc moim zdaniem, podkreślam, moim lepiej poznac się przed ślubem. ale nikt nie musi się ze mną zgadzać:)

też tak uważam :slight_smile:

lepiej poznać niketóre zachowania przed ślubem żeby się z nimi oswoić albo spróbować partnera/partnerkę troszkę odzwyczaić przyzwyczajeń które nas mogą denerwować, według mnie to lepsze wyjście,niż po ślubie się docierać i kłócić czasem o byle głupoty :thinking:

[ Dodano: 12-11-2011, 16:31 ]
mam koleżankę co się tak bardzo kochali i ślub mieli zaplanowany,orkiestra,sala itp i zamieszkali ze sobą pół roku przed ślubem,a miesiąc przed go odwołali bo mieli dosyć mieszkania ze sobą…

my też mieliśmy już zaplanowany ślub kiedy ze sobą zamieszkaliśmy. Codzienne życie przyniosło wiele zmian a czasami rozczarowań, ale wiedzieliśmy że musimy być silni i dać radę to przeskoczyć. Wydaje mi się że jeśli związek jest silny i oparty na szczerym uczuciu to codzienne problemy nie są wstanie nic zmienić. Konflikty są i będą zawsze i trzeba uczyć się je rozwiązywać. Mi wydaje się że po każdej kłótni czy rozwiązywaniu jakieś skomplikowanej sytuacji uczymy się czegoś nowego o samej sobie i swoim partnerze ale także o nas jako małżeństwie.

nitka, świetnie to ujęłaś. Zgadzam się z każdym Twoim słowem.