Mój facet jest graczem!

W związku są sfery, które dzielimy z partnerem z jednakowym entuzjazmem, a są takie które powoli staramy się zaakceptować, a czasem nawet polubić.

Mój partner jest 100% fanem fantastyki, ale nie tylko książek (które i ja lubię), ale również gier: komputerowych, planszowych, LARPów – improwizacje gier przeniesione w real – tak ciężko tego nie wiedzieć, gdy Wasz partner bardzo często o nich mówi i jeździ na konwenty dla fanów typu Pyrkon, Tolk Folk, Fornost i inne. Chcąc nie chcąc staje się uczestniczką kilku tych rozrywek, dla spędzenia wspólnego czasu, dla nowych wrażeń, gdyż zakładam, że póki nie spróbuje nie będę wiedzieć czy warto. Ponadto moja opinia będzie wówczas bardziej rzeczowa, oparta na faktach i nie usłyszę wyrzutu “Nawet nie spróbowałaś”:-).

Ostatnio mój mężczyzna atakował mnie nowinkami z Pyrkonu, który odbył się końcem marca w Poznaniu. Do gustu przypadła mu pewna krakowska firma produkująca gry komputerowe dla kobiet. Organizowała ona blok gier komputerowych na Pyrkonie. Partner zachwycony wizją wspólnych wieczorów spędzonych ze mną na graniu, wyciągał od pracowników Artifex Mundi informację o grach, by potem z tym swoim entuzjazmem :slight_smile: podzielić się ze mną informacjami. Dotychczas grałam tylko w gry na Facebooku (szczególnie podczas przerwy na lunch lub kawę w pracy;-), jednak ze względu na zbytnią prostotę pod względem funkcji i grafiki zaczęłam się nimi nudzić. Dlatego możliwe, iż skuszę się na grę casualową w najbliższym czasie.
Odbiegając od wątku osobistego zastanawiałam się, jak inne kobiety radzą sobie z growym zamiłowaniem partnera, czy wychodzicie mu na przeciw, czy może staracie się wpłynąć na niego by ograniczył długie godziny spędzone na graniu?
Pozdrawiam. Anna Maria :wink:

Też jestem graczem, ale u mnie naturalnie wyszło, że odkąd jestem na poważnie z moją dziewczyną, to mniej czasu spędzam grając, bo jednak ona w bieliźnie, a najlepiej bez jest the best :wink:

Odwieczny problem mężczyzny…wybór między przyjemnością ze swoją kobieta, a jego przyjemnościami :-p. Skwituje to jednym stwierdzeniem ze znanej piosenki “Seksapil to nasza broń kobieca” :smiley:.
Pozdrawiam

Anna Maria - dobrze to ujęłaś :wink: Na szczęście kobiety zwykle mają ciut mniejsze libido , wiec i pograć się uda co jakiś czas :stuck_out_tongue:

Fantastyczną rzecza jest posiadanie pasji. Gry to akurat świetne pole do aktywności innej, niż ta, którą większosć ludzi preferuje na co dzień. Poza tym w gry planszowe na przykład nauczyć się grać może każdy. I to jest super. Natomiast siedzenie z nosem w komputerze przez wiele godzin (razem czy osobno) jest, moim zdaniem, najmniej użyteczną formą spędzania czasu.

Miałam kiedyś chłopaka, co był maniakiem gier, nie był to udany związek, bo musiałam dożo się nakombinować, by spędzał zemną czas. Czułam się samotna, więc się roztarliśmy. Obecnie nie mam nic do gier, ale dziewczyny się powinno się zaniedbywać, w końcu chcemy być zauważone, a nie tylko dla sexu, gotowania i prania. Sama bym coś pograła, co proponujecie dziewczyny? Polecacie jakieś fajne gry? tylko nie takie, gdzie trzeba płacić smesami.

Buziaki :kissing_heart:

Freudowski błąd?

dobrze jeśli potrafimy zachować umiar w tym co robimy,miałam kiedyś znajomego,którego tak bardzo pochłaniały gry fantasy,że nie umiał już funkcjonować w realu.

Również mój męszczyzna spędza dużo czasu przed komputerem. Szanuję to nie mowię co ma robić z wolnym czasem. Jak idę do fryzjera czy kosmetyczki nie mówi mi nic

Jestem mężczyzną i sam od czasu do czasu lubię pograć na konsoli bo na komputerze to jakoś nie bardzo. Jednak mimo wszystko potrafię pogodzić wiele spraw, niczego przez granie nie zaniedbuję bo nie jestem uzależniony od wirtualnego świata. Znajdę czas dla kobiety, dla znajomych, dla sportu i dla samego grania :slight_smile:

jak facet ma swoje zainteresowania to spoko, niech se ma, ale jak przegina to jest najgorzej. pograć sobie nawet codziennie przez godzine spoko, ale jak moj byly np gral codziennie cale dnie i noce, nie chodzil do roboty i mnie mial w d**** to sorryyy ale kopnelam go w tyl i poszlam do innego :stuck_out_tongue:

Przyjaciółka przerabiała kilka lat temu związek z fanem gier RPG. Związek przerodził się z czasem w małżeństwo, w drodze było dziecko. Miało ono niejako obudzić ukochanego. Znajoma wierzyła, że ciąża zmieni jej męża. Skończyło się na tym, że w 3 miesiącu ciąży wyrzuciła go ze swojego mieszkania. Złożyła pozew. Ojciec widuje dziecko 2-3 razy w roku, 33 letni facet mieszka z rodzicami, na ich garnuszku. Ona awansowała, poznała faceta i w końcu ma normalne życie.
To tak ku przestrodze…

Zależy jak bardzo jest w to zaangażowany, niekiedy jest to bardzo uciążliwe, najgorzej jest w przypadku poważnego uzależnienia.

póki granie jest rozrywką i odskocznią od codziennych spraw / relaksem to ok, ale kiedy za dużo się na to czasu poświęca, to jest to już problem. nie wyobrażam sobie, że miałabym robić wszystko sama w domu, bo mój chłopak gra sobie na komputerze.

o tyle o ile znajduje czas dla Ciebie to w porządku:) lepiej tak niż by miał siedzieć w knajpie z kolegami;)

Ani Siedzenie w knajpie z kolegami ani siedzenie przed kompem grając w gry nie są dobrym rozwiązaniem. No ale facet to duże dziecko, więc chyba z gier nigdy nie wyrośnie…

Mój też :frowning: niestety ale przestałam z tym walczyć i o dziwo widzę, że odrobinę poskutkowało! Zastosowałam metodą ty grasz kochanie, to sobie graj spokojnie, nie będę Ci przeszkadzać, a ja wychodzę. Na początku był baaaardzo zadowolony ale po jakimś czasie zaczął się jednak zastanawiać gdzie ja tak ciągle wychodzę. Gra już mniej :slight_smile:

Całkiem udany pomysł. Przypuszczam, że Twój facet zaczął być o Ciebie zazdrosny. Na pewno jest to jakaś metoda. A myślała któraś z Was o wspólnym graniu z facetem??

ja raczej nie wyobrażam sobie grać w gry typu fantasy, więc ten pomysł odpada :smiley:

Ale wiesz czego się nie robi dla ukochanego,można nawet polubić gry fantasy.