Witam wszystkie Forumowiczki.
Chciałabym się Wam troszkę wyżalić bo w sumie nie mam komu.Mój mąż wyjeżdża po jutrze do pracy za granicę.Smutno mi bo właściwie nie ma takiej potrzeby-może się nam nie przelewa ale z głodu też nie umieramy.No ale on mówi,że samochód chciałby kupić i różne inne rzeczy na które nie możemy sobie teraz pozwolić.
Zostaję sama z 1,5 rocznym synkiem:(,boję się i przykro mi jednocześnie.
Ciekawa jestem,czy może na forum są Mamy z podobnymi problemami,może napisałybyście jak dajecie sobie same rade.
secret25, hm, mow K wyjezdzal juz nawet jak bylismy narzeczonymi… podczas ciazy
a jak Roksna maila 3 tygodnie to w dniu chrztu tez wyjechal…gdy miala 18mcy wyjechalam do niego… mieszkamy tu…
rozastania sa ciezkie
ale pogoan za pieniadzem niszczy wiele… wiezi i czasmi strasznie to odbudowac…
lzy plyna, nikt cie nie rozumie… dlaczego ryczysz przeciez pojechal dla was… hm
dziwnie to brzmi…bo nikt tego nie docenia ze kobieta z dzieckiem na reku musi sie starac za dwoch, ze jej jest ciezej… i ze jego decyzja odbija sie na jej zyciu…
teraz powiem ci ze z perspektywy czasu patrze na to nadal z zalem i bolem, nawet nie umiem o tym mowic …
wspólczuje ci…
mam nadzieje ze masz kolo siebie rodzinke i kolezanki, wazne zeby maz szybko wrocil…
albo zebys do niego pojechala… szkoda zycia dla kaski…
to moja opinia moze ktos ma inna…
pozdrawiam
ja mam tez taką samą…nie kasa jest najważniejsza…
Jak wyjezdzać to razem , choć wyobrażam sobie, że z dzieckiem to bardzo trudne…najpierw trzeba miec warunki…pracę itd…
U nas sytuacja była o tyle lepsza że Antosia jeszcze nie było jak wyjechaliśmy…cieszę się ze to wszytsko się tak potoczyło…że wyjechaliśmy razem że nie przezywaliśmy tej rozłąki…nie wyobrażam sobie tego…
secret zgadzam sie z poccoyo…zróbcie wszystko żeby by razem…szkoda czasu…zycie jest tak krótkie…
witaj secret25
Nie jesteś sama ,ja np. z moim mężem jestem praktycznie całe nasze życie ciągle w odosobnieniu. Jesteśmy ze soba 15 lat ,praktycznie od samego początku byłam zdana na siebie, mąż ciągle wyjezdzał nie było go 2-3 tygodnie taką miał prace ,jezdził na tirach ,potem zmienił ale to samo tyle ze na weekendy w domu bywał po tygodniu pracy. Wychowałam synów sama jakos se radziłam ,kwestia przyzwyczajenia .Od 5 lat maż pracuje za granicą bywa w domu 3-4 razy do roku na góra 3 tygodnie ,urodziła nam sie córka prawie rok temu ciągnie jak cholera go do domu , tęskni ,ale jednak ta żądza pieniądza jest wieksza ,nie jest sie w stanie tak szybko wszystkiego dorobic ,a jak sie ma to ciągnie jeszcze i jeszcze…uświadamia mnie ,ze napewno to potrwa jeszcze ze 3 lata ,a co dalej nie wiadomo , a zycie razem tam, wiem ,ze jest o wiele łatwiejsze , byłam to wiem ,ale dzieci sa na etapie szkolnym i cięzko jest przerwac szkołe ,a tam gdzie jest nie ma takowej tzn jest ,ale dosyc daleko wiec mija sie to z celem zeby tyle km. dojezdzali, a życie toczy sie dalej najnormalniej układa sie nam nie nazekam tolerancja przedewszystkim ,ile to potrwa jeszcze i ile jestesmy w stanie wytrzymac nie wiemy… pozdrawiam i trzymam kciukasy bedzie dobrze ![]()
te rozstania sa okropne,ale czasem naprawde trzeba zaryzykowac.
podziwiam Was kobietki bo ja chyba nie dałabym rady na dłuzszą mete tak zyć ![]()
ja chyba też ![]()
tak sobie myślę,ze przecież tak naprawdę to Wy prowadzicie 2 osobne życia-kobieta w domku z dziećmi a mąż gdzieś tam daleko nie wiem jak można później znów zacząć razem ze sobą żyć…jesteście dla mnie wielkie
![]()
czesc
popieram Kwiatunia ja tez bym nie dala rady w szczegolnosci ze u mnie jest podzial obowiazkow fakt sa takie dni ze bym wogole nie chciala swojego P widziec ale generalnie niewiem czy chcialabym sama zyc bez meza
to przykre trzymam za Was kobietki kciuki oby bylo Wam dobrze
Witaj,
ja mężatką jeszcze nie jestem, ani nawet narzeczoną, ale mój chłopak wyjechał na pół roku. Co prawda wracał na jeden weekend w miesiącu, ale to i tak był trudny okres. Z czasem się przyzwyczaiłam troszeczkę do tych samotnych dnia bez spotkań. Myślę, że jak się ufa i naprawdę uczucie jest silne to przetrwa ![]()
chociaż czasem może być trudno i bywają gorsze chwile, ale trzeba być dobrej myśli. u mnie po powrocie 2 miesiące się wszystko posypało, ale to nie było spowodowane wyjazdem a jedynie mogło mieć jakiś tam wpływ. teraz On sie stara odbudować, ale co będzie.
tak czy siak rozłąką potrafi umocnić. mój tata pracuje 2 rok za granicą i widzę, że uczucie moich rodziców nabrało siły ![]()
pozdrawiam.
mój mąż też jeździ ,pracuje za granicą,teraz jest w domu co tydzień na weekend ale jak dalej jedzie to co 2-3 tyg
jeździ juz tak chyba 7 rok,sama już nie wiem ile to już,zaczał jak chodzilismy jeszcze ze sobą ,narazie nie mamy wyjścia,ale myślimy że nie potrwa to już dłużej jak 1-2 lata i koniec
kieds było gorzej bo nie było go 8 -10 tygodni ale odkąd jest Kacper to częściej jest w domu,bo jeździ bliżej,cieżko jest i jemu i mnie,nie wiem czy jemu nie bardziej bo tam jest sam,ja mam tu wszystkich
czasem mam dosć juz bycia samej,wszystko na twojej głowie
takie zycie nie jest ani łatwe ani nikt nie robi tego dla przyjemności,czasem poprostu tak musi być bo inaczej sie nie da,wszystko zależy od nas,jak bedzie potem wyglądać nasze zycie,czy rozstanie tak nas zmieniło że nie chcemy juz być razem,bo sie odzwyczailiśmy od siebie ,bo i tak bywa czy wręcz przeciwnie,my sie bardzo kochamy i zniesiemy wszystko i mam nadzieje że nie potrwa to juz długo
![]()
trzymam kciuki za was dziewczyny,damy rade ![]()
Kasiekk mi się wydaje, że takie życie własnie odzwyczaja od życia ze sobą…ludzie tak bardzo się przyzwyczają do życia osobno że trudno jest się potem przestawić…
Maggie napewno jest i tak ,nie twierdzę że nie
jak mówię wszystko zależy od ludzi,od tego czy chcą być ze soba,czy sie kochają,jeśli tak dadzą radę,zniosą najpierw rozstanie,a potem nauczą sie ponownego bycia razem
takie jest życie
kasiekk, może i masz racje…
mój mężulek tez czesto wyjezdza na jakis szkolenia wojskowe itd.
gosiula207, no i jak Ci z tym??
Myslę że wyjazdy na szkolenia, to nie jest to samo co wyjazd za raice na dłuzszy czas?
Dziewczyny a nie myslałyscie o wyjeżdzie z mezami???
U mnie jest sytuacja jak u Duszki na początku ![]()
Mąż jest kierowcą TIR-a, jeździ po Europie już 11 lat
W domu jest tylko na weekendy i to nie zawsze, bo teraz dostał takie trasy,że nie bedzie go w domu 2 tyg,potem sobota,niedziela w domu i znowu kurs
Nie jest łatwo,ale można się przyzwyczaić…przynajmniej do takiego życia,jakie ja mam…bo nie wyobrazam sobie,gdyby np wyjechał do innego kraju i tam miał dom,a ja tu ![]()
Takie życie,jakie my prowadzimy ma plusy i minusy,choć minusów jest zdecydowanei więcej…plusy- wychodzę gdzie i kiedy chcę (oczywiście jak mama zajmie się dzieciaczkami),nie muszę czekać z obiadem na męża itp…ale też ze wszystkimi problemami jestem sama,dziecko chore,zepsute auto-wszystko załatwiam sama…na szczeście w trudnych chwilach mogę liczyć na pomoc mamy ![]()
Co do uczucia-ja myślę,że w naszym przypadku rozłąka nas wzmacnia,ja tęsknię jak diabli,mąż też często dzwoni i pisze sms-y,ze myśli o nas…milutkie tez są jego powroty
![]()
Mimo wszystko mam nadzieję,że nadejdzie w końcu taki dzień,ze przestanie jeździć i będziemy w końcu żyć jak prawdziwa rodzina
![]()
mimo , że moj mąż nie wyjeżdza na az tak długo to nadal nie moge sie do tego przyzwyczaic, jak mam gorszy dzien i mu wygarne , że mnie to wkurza , że czesto jestem sama to z uśmiechem mi mówi wiedziałaś , że wychodzisz zamąż za żołnierza
wiem , że ma rację
poprostu czasem mi go brakuje teraz ma urlop wiec jestesmy razem, ale juz za 2tyg,wyjeżdża do Inowrocławia prawdopodobnie na miesiąc i znowu bedę sama, a jeśli juz przyjedzie to pewno na weekend do szkoły i tyle go zobacze
ponarzekac zawsze mozna ![]()
Współczuję Wam…
Mój mąż nie wyjechał daleko…jest w tym samym mieście i widzimy się co drugi dzień przez…10minut…Nie ma go od tygodnia, a ja ledwo żyję…Zwłaszcza, że mamy małe dziecko i praktycznie non stop jestem zajęta…Nigdy wcześniej nie rozstaliśmy się na tak długo…tęsknię…
Dlatego nie wyobrażam sobie aby jechał za granicę na kilka miesięcy…tego bym chyba nie zniosła…