2 miesiące przed moim ślubem poroniłam moje pierwsze dziecko…Pawełek… tak miał mieć na imię. Serce mi się kraje gdy o nim myślę, pomimo iż nigdy nie trzymałam go na rękach i widziałam jedynie na USg, kocham go całym sercem. Za miecałe 2 miesiące byłabym szczęśliwą mamusią. A teraz jedynie zostało mi po nim USG, papiery ze szpitala i wynik testu ciążowego.
W wolnej chwili pomodlijcie się za mojego Pawełka
Teraz staram sie o dziecko, ale boje sie by Bóg mi znów go nie zabrał.
izabelllla123, to ,że już tu weszłaś i się otworzyłaś to jest duży plus a wiem że wcale nie jest łatwo opowiadać o tym co się stało,że to ciągle boli albo ,że inni są tak mało wyrozumiali i nie rozumieją przez co się przechodzi…
Niestety tak jest, może to zabrzmi drastycznie ale nawet mój mąż nie wziął poronienia do siebie tak jak ja. Jednak matka która cały czas wie i czuje obecność dziecka będąc w ciąży potrafi tylko prawdziwie szczerze i bezgranicznie pokochać pomimo iż zawsze będzie znala je tylko z obrazu USG.
izabelllla123 i jak tam Twoje starania??? No i przede wszystkim czy już lepiej się z tym wszystkim czujesz??
Ja z doświadczenia wiem, że najlepszym rozwiązaniem na taką stratę jest kolejna ciąża- tak było w moim przypadku, tyle, że ja poroniłam moje dzieciątko aż dwa razy
Też była rozpacz, nie ustające pytanie “dlaczego ja” i wyobrażenia jakby to było gdyby jednak się to nie wydarzyło.
Na szczęście jednak miałam przy sobie mojego K, który mimo, że nie przeżył tego w takim stopniu jak ja był dla mnie ogromnym wsparciem!
Teraz jestem w 9 miesiącu ciąży, a o tamtych przykrych chwilach już nie myślę, albo raczej myślę o nich już inaczej. Taka była wola Boga- moje aniołki są z nim i pewnie są szczęśliwe!
A ja czekam na mojego 3 synka mimo, że będzie to dopiero pierwszy!
Bądź pełna nadziei, a gdybyś chciała wsparcia- pisz
Z całego serca trzymam za Ciebie kciuki!
dokładnie to samo zalecił mi mój lekarz tylko musiałam odczekać 3-4 miesiecy.
prawie codziennie o tym myślę jakby to bylo.
własnie takie słowa najbardziej mnie podbudowywują, dziekuje Ci za nie ogromnie.
teraz jestem w 18 tygodniu ciąży, będę miała dziewczynkę dla odmiany… do 16 tygodnia miałam ciążę zagrożoną cały czas luteina i badania raz w tygodniu u gina. W lutym leżałam 2 tygodnie z gorączka ponad 40 stopni, nie wiele brakowało by znów mi zabrano Aniołka… ale wszytsko dobrze poszło, zastrzyki z antybiotykiem i ogromleków ale dzidzia zdrowa.
Teraz moja malutka Oliwka ma 14cm waga 179g ostatnio ssała kciuka moja Kruszynka.
Dziekuję wam Dziewczyny za wsparcie, ciesze sie że podzieliłam sie z wami moimi odczuciami i wspamnieniami.
[ Dodano: 2011-05-03, 07:58 ]
Teraz tylko walczę z potwornymi mdlościami, ale wszytsko zniose byle by dzieciatko było zdrowe