Pierścionek na palcu zmienia więcej, niż się wydaje, także przy świątecznym stole. Pierwsze święta jako narzeczeni to czas, kiedy obie rodziny chcą Was mieć u siebie, a Wy dopiero uczycie się mówić „my”.
Najpierw rozmowa we dwoje
Zanim którakolwiek mama zapyta o plany, usiądźcie razem i ustalcie, czego chcecie. Dla jednej osoby Wigilia bez rodziców jest nie do pomyślenia, dla drugiej ważniejszy może być pierwszy dzień świąt albo spokojny poranek we dwoje. Nie zakładajcie, że partner myśli tak samo.
Powiedzcie też uczciwie, co jest dla Was trudne. Ktoś może bać się, że jego rodzice poczują się odsunięci, ktoś inny, że w nowej rodzinie będzie się czuł jak gość. Wspólny front ustalony przed rozmową z bliskimi oszczędzi wielu nieporozumień.
Sprawdzone sposoby na podział świąt
Nie ma jednego dobrego rozwiązania, ale kilka modeli sprawdza się w wielu rodzinach:
- Wigilia u jednych, pierwszy dzień świąt u drugich, a w kolejnym roku zamiana. To częsty wybór par, które mieszkają niedaleko obu domów.
- Wspólna Wigilia dla obu rodzin. Wymaga odwagi i dobrej atmosfery, ale bywa pięknym początkiem nowej tradycji.
- Święta naprzemiennie: jeden rok w całości u jednej rodziny, drugi u drugiej. Dobre przy dużych odległościach.
- Wasza własna Wigilia w domu i odwiedziny u rodziców w kolejne dni. Coraz popularniejsza, zwłaszcza gdy mieszkacie razem od dłuższego czasu.
Przy dużych odległościach pamiętajcie o realiach. Kilkaset kilometrów w Wigilię po południu, z pierogami w bagażniku i korkami na wyjazdach z miast, rzadko kończy się świątecznym nastrojem. Czasem lepiej spędzić z kimś spokojny dzień po świętach niż dwie godziny w biegu.
Jak powiedzieć rodzicom
O planach powiedzcie wcześnie, najlepiej jeszcze w listopadzie albo na początku grudnia. Rodzice zwykle planują zakupy i liczbę miejsc przy stole z wyprzedzeniem, a późna wiadomość, że Was nie będzie, boli bardziej.
Każde z Was niech rozmawia ze swoimi rodzicami. Łatwiej przyjąć trudną wiadomość od własnego dziecka niż od przyszłej synowej czy zięcia. Mówcie jednym głosem i podkreślajcie, co rodzice zyskują, na przykład to, że w Nowy Rok przyjedziecie na dłużej.
Jeśli rodzice przyjmą Waszą decyzję chłodno, nie wycofujcie się od razu. Pierwsza reakcja bywa emocjonalna, a po kilku dniach większość bliskich zaczyna dostrzegać, że dorosłe dzieci po prostu budują własny dom. Telefon w Wigilię i życzenia przez kamerę też potrafią zmiękczyć serce.
Nowe tradycje na początek
Pierwsze narzeczeńskie święta to dobry moment, żeby zacząć coś własnego. Może to być bombka kupowana razem co roku, spacer o świcie w pierwszy dzień świąt albo jedna potrawa, którą przygotowujecie wspólnie i wozicie do obu domów. Z takich drobiazgów po latach powstaje rodzinna historia.
Bądźcie dla siebie wyrozumiali, jeśli coś nie wyjdzie idealnie. Ktoś się obrazi, ktoś po raz piąty zapyta o datę ślubu, ktoś skomentuje pierścionek. Najważniejsze, żebyście po świętach mogli powiedzieć, że byliście w tym razem, bo właśnie tego będą wymagały kolejne wspólne lata.
