Pies i małe dziecko

Witam,

moja starsza córka od jakiegoś czasu prosi mnie o psa.
Z jednej strony bardzo bym chciała,bo sama dorastałam z psem,z drugiej jednak boję się czy dam radę(wychodzenie itp.)przy 2 latce.
Mamy już duże akwarium i świniaczka morskiego,poza tym nie wiem czy piesek zaakceptuje Lawika i odwrotnie,a nie chcę narazić świnki na stres.
Mieszkanie mamy małe(38m)na 4 osoby.
Myślałam o sznaucerku miniaturce,bo czytałam o tej rasie,że może mieszkać w mieszkaniu w bloku.
Co do Julki,to nigdy nie męczyła Lawika,jak go trzyma na kolanach,to zawsze tylko delikatnie głaszcze,nigdy nie zrobiła mu krzywdy,pamięta,żeby zawsze dac mu ziarno na sniadanko itp.

Sama już nie wiem i mam mętlik w głowie.

Dlatego czy jest tu jakaś mama,która kupiła szczeniaka jak już dziecko było w domu

i mamy które maja psa i małe dzieci

jak dajecie sobie radę,np kiedy maluch jest chory i nie możecie wyjść z psem

bardzo proszę o rady,które pomogą mi w podjęciu decyzji
z góry dziękuję za pomoc

Zulcia, skoro piszesz ze twoja corka jest dosc odpowiedzialna to mozesz ja np wybrobowac i poprosic zeby zajela sie np psem znajomych,tzn np wyszla na spacere itp.. musisz tez wziazc pod uwage czy mlodsza pociecha nie bedzie meczyc psiaka :thinking: no i mozecie tez sie np wybrac do schroniska i tam wyszukac psiaka. na pewno znajdzie sie jakis maly kundelek nadajacy sie do bloku :wink:

Zulcia, miałam kiedyś szczeniaczka jak dzieci były małe (te starsze) i powiem ,że dobrze było dzieci o niego bardzo dbały ,wiedziały co wolno a czego nie robić z pieskiem,najtrudniej było psu wytłumaczyć żeby nie brał jedzenie z reki od dzieci gdy jadły coś :laughing: chociaż one zawsze mu coś tam dawały szczególnie to czego nie lubiły za bardzo :laughing: ,jęsli chodzi o wyprowadzenie psa też nie było problemu zawsze jak wychodziłam na spacer to i pies z nami,jak dzieci były chore to zazwyczaj mąż raniutko wyszedł z psem za krótką potrzeba ale później był dłuższy spacer ,u mnie na tyle było dobrze ,że zawsze ktoś był w domu kto mógł sie na parę minut zaopiekować chorym dzieckiem
masz starszą córeczkę i ona tez może wyjść z pieskiem raniutko ,potem ona może przypilnować jak przyjdzie ze szkoły młodszą siostrę a ty w tym czasie możesz wyjść na nieco dłuższy spacer ,wszystko można pogodzić :wink:
nawet po latach mówiły ze były zadowolone że był piesek z nami :wink:

niedługo tez będziemy mięć szczeniaczka i nie powiem ,że się troszkę boje ale raczej tego by go przypilnować i nauczyć czego nie wolno w domu robić :wink: wiadomo,że trzeba czasu na naukę :wink:

mal, bardzo Ci dziękuję za odpowiedź :rofl:

dorotaczekolada, hehe,to młodsza pociecha jest odpowiedzialna,zawsze dba,aby rybki i świnka dostały jeść.I dzięki za odpowiedź.

Hej! Trzeba brać pod uwagę to, że szczeniaczki lubią gryźć :/. Trzeba będzie uważać na młodszą córeczkę, żeby nie zrobił jej krzywdy. Ja mam psiaka - co prawda mieszka on na podwórku, ale gdy wychodzimy wszyscy na spacer, to moje dziecko (2 latka) boi się naszej psinki i jej zaczepek.
Myslę też, że nie można zbyt mocno sugerowac się tym, że córka chętnie karmi rybki i swiniaczka - to nie to samo co wychodzenie na podwórko z psem niezależnie od pogody.
Pozdrawiam:)

to starsza będzie wychodziła z psem,a młodsza karmi świnkę i rybki :wink:

Zulcia, - masz małe mieszkanie, i 2 maluchów - sznaucer - potzrebuje dużo ruchu.. i jest szczekliwy. Ja bym ci poleciła maltańczyka ,( ma włosy, nie jest szczekliwy, bialutki - idealny dla dziewczynki, nie guboi włosów) , albo buldozka francuskiego czy coś w tą strone.
My mamy obecnie leonbergera - zalezało nam na duzym psie, małoszczekliwym, i bardzo łagodnym - i stanęło na tym. Napisz jaki masz oczekiwania co do psa - moge pomóc :slight_smile: bo ja psiara jestem :smiley:

ja mam 2 psy,dosc duze w wieku 5 i 5,5
suka nauczona byla do dzieci,siostra mieszkala u nas z siostrzenica rok,na dworze jest mnustwo maluchow ktore codziennie do niej przybiegaja i tula sie ,pies zas kontaktu z dzieckiem nie mial nigdy ale radzi sobie super
suka,gdy urodzilam codziennie doslownie wstawala ze mna na karmienie ,dzien czy w nocy,gdy Tomek spal ona obok lozka,gdy sie kapal ona obok wanny,teraz przynosi mu swoje zabawki,podjada jego jedzenie(a on jej sam rzuca)niesamowite jest to ze tak sie rozumieja
pies przechodzi obojetnie,nigdy u zadnego psa nie pojawily sie odznaki agresji,pilnujemy oczywiscie by dziecko nigdy samo nie zostalo z psem,bo wiadomo to tylko zwierze

ty masz latwiej,bo pies bedzie od malego,wwiec spokojnie przyzwyczai sie do wszystkich domownikow,musicie od poczatku nie pozwalac mu podchodzic za bardzo do swinki,co do spacerow to sadze ze corka bedzie chetnie pomagac

jedynie z czym musisz sie liczyc to koszta,szczepienie,odrobaczenie,karma,siersc w domu,
jak to szczeniak bedziesz musiala nauczyc go zalatwiac sie na dworze,zatem moze zdarzyc sie ze nadepniesz na kaluze we wlasnym domu

jednak pies uczy odpowiedzialnosci,a dla dziecka taka nauka jest idealna,corka nie tylko nauczy sie wielu rzeczy a zyska prawdziwego przyjaciela

pies moim zdaniem to przyjaciel na całe jego życie
zanim kupisz zastanów sie czy jesli pojawią sie problemy dasz rade je rozwiazać czy moze oddasz psa do schroniska?

co zrobicie jak bedziecie chcieli wyjachać na wakacje? czy jest ktoś kto by mógł sie nim zaopiekowac w tym czasie?

czy dasz rade wychować go tak zeby był przyjacielem dzieci? moja bratowa ma jamnika który okaleczył już 5 dzieci, i nigdy nie był za to skarcony :thinking: dziś jak do niej jade to mi serce staje w gardle jak warczy na moje dziecko - pomijam fakt iż ja mam w domu mieszańca amstaffa ale wychowanego tak ze moja córka dosłownie “je” z jego miski :laughing:

niezależnie od tego czy to york czy pit bull musi być dobrze wychowany, nie zalękniony i musisz tępić w nim instynkt pilnowania- zabawek, miski z jedzeniem, posłania itp.

jeśli dasz rade- gratuluje zyskasz przyjaciela takiego jak ja :sweat_smile:

i jeszcze jedna rada- NIGDY nie bierz psa ze schroniska do domu gdzie są małe dzieci :woman_gesturing_no: psy w schronisku przechodzą często traumę, cierpią na rózne lęki, bronią terytorium, miski… nie są zrównoważone psychicznie :open_mouth: taki pies potrafi ugryźć bez ostrzeżenia :woman_gesturing_no:
pamiętaj ze warczenie to ostrzezenie przed ugryzieniem, gdy pies warczy daje “czas” na wycofanie sie- jest wtedy bardziej zrównoważony niż kundelki które kąsaja bez ostrzeżeń :woman_gesturing_no:

do domu z dziećmi -tylko szczeniak którego wychowasz “po swojemu”

co do wychodzenia- mój pies też potrzebuje ruchu ale wychodzi rano ok 7.00 na siku, i wieczorem na pół godzinki- godzinke na polane gdzie biega za patykiem itp i to mu wystarcza w zupełnosci :wink:

My mamy dużego psa (berneński pies pasterski), który rewelacyjnie zachowuje się przy naszych synach, młodszy ma trzy latka. Jest bardzo cierpliwa i znosi wszelkie pieszczoty :slight_smile:

mila01, super psisko :smiley:

właśnie moim skromnym zdaniem duze psy wspaniale spisuja się przy dzieciach a nie jak pospolicie sie utarło małe psy

mały pies w chwili zagrozenia atakuje, potrafi ugryźć w kostke podskoczyć do nosa, ugryźć w brzuch… :laughing: tak własnie zachowuje sie jamnik mojej bratowej…

większy pies nie czuje sie zagrożony jak w jego strone pędzi rozszalały słodki rozrabiaka, dla większego psa to jak podmuch wiatru :smiley: nie musi wstawać z miejsca a co dopiero sie bronić :smiley: nie widzi zagrożenia, wiec świetnie spisuje sie przy dziecku które nawet jak nadepnie go niechcący na ogon to pies nawet nie poczuje :laughing:
przynajmniej z naszym tak jest, podnosi sie tylko jak Maja pędzi na niego z wóżkiem dla lalek :laughing: Maja doskonale sie z nim rozumie, karmi go z miski i myje ręce w jego wodzie :laughing: :laughing:

ale największym aktem wzajemnej miłosci moich rozrabiaków jest fakt iż Maja za kazdym razem jak dostanie do rączki czekolade czy batonik zrobi gryza a reszte biegnie dać Hakerowi :laughing:

Podobnie jest u nas, ale z karmieniem psa przez dzieci muszę uważać, bo Bella ma skłonności do tycia, zupełnie jak pańcia :smiley:

święte słowa!
Moja mama ma malenkiego psa i jest to po prostu udręka jak Zuzia tam zostaje. Ona nie rozumie albo nie chce zrozumieć, że targanie go za sierść albo siadanie na niego nie sprawia mu przyjemności, a on nie potrafi zrozumieć Zuzi.
Nie można na minute spuścić ich z oczu. Nie raz już było tak, że warczał na nią, kłapną zębami ale jej nie ugryzł, najzupełniej w świecie czuje zagrożenie i się boi.
Nigdy w zyciu przy małym dziecku nie chciałabym mieć malutkiego psa :sweat_smile:
Chyba że w kolejności najpierw dziecko potem pies, bo może od maleńkiego by się przyzwyczaił do terroru który mimo próźb, gróźb jest nieunikniony :open_mouth:
Być może inaczej jest jak pies jest ciągle w towarzystwie dziecka, ale mimo tego, że teraz jak robimy remont i Zuzia siedzi u babci całymi popołudniami pies jej nie zaakceptował, wkurza się jak ona myje ręce w jego misce albo próbuje zjesc jego karme :open_mouth:
Tragedia jednym słowem :wink:

ja jak byłam dzieckiem miałam ratlerka i kundla
kundel dosc duzy nigdy nawet na mnie nie warknoł
a ta mała “paszczura” kilkadziesiat razy dziabneła mnie bo przechodziłam obok, albo usiadłam obok jej kosci, albo dla zasady bo czuła sie zagrożona

moje znajome które mają psy i dzieci tez potwierdzaja, ze duży pies jest łagodniejszy, bo taki bąbel to dla niego zadne zagrozenie :wink:
moja przyjaciółka ma boksera i nie wyobraża sobie mieć małego psa bo dawid by go poprostu zamęczył

nasz też ma cierpliwosć :open_mouth: biedak ucieka tylko na kanape jak Maja wózek z pokoju wytarga, bo wjezdza mu w kregosłup z zaskoczenia :open_mouth:
trzeba kontrolować dziecko bardziej niż psa :laughing:

poza tym nasz jest idealnym koniem zaprzęgowym do sanek :clap:
Maja to dla niego zadne obciazenie :sweat_smile:

Witam,

tak sobie “latam” po forum i natknęłam się na mój wątek :slight_smile: ,o którym całkiem zapomniałam :blush:

Piesia mamy :smiley: Roxi jest sznaucerkiem miniaturką,w lipcu skończy 2 lata i jest kochana…jak była malutka,to nie było z nią żadnych problemów,siusiała na maty,żadnych zniszczeń w domu nie miałam…jest grzeczna,ale i rozpuszczona do granic możliwości,śpi nawet z nami w łóżku :blush: W cale nie lnieje,więc nie mam kłaków w domu,jedyny problem to taki,że jest szczekliwa,no ale czytałam że sznupki tak mają.Ot i tyle u nas.Nie żałuję decyzji o wzięciu psa.Pozdrawiam

hej. :slight_smile:
u mnie od niedawna w domku też jest druga psina.
Jedną mamy od 9 lat ale ona warczy na Mikołaja. JEst już stara i ledwo się rusza. Taki kundelek średniej wielkości. (miała być malutka. jednak jest okropnie gruba)

teraz wzieliśmy owczarka niemieckiego. jak widać na zdjęciu w podpisie świetnie się bawią. Dora trochę skacze na Mikołaja ale krzywdy mu nie robi. Kopią razem w piaskownicy, grają w piłkę. :slight_smile: zabawnie jest.

My tez mamy i psa i malucha.
Od poczatku Megi byla zafascynowana Martynka. Jeszcze jak w brzuchu byla, to sie do niego przytulala.
Teraz lubia lezec sobie razem. Mala zaczyna sie glosno smiac na widok psiej mordki. Zdarzy sie ze ja polize po buzi. Martyna lapie ja za ucho czyfaldy skory ale w mimo wszystko delikatny sposob. Psu sie to podoba.
A tu fotka z dzisiaj jak sobie lezaly razem :wink:

ooo moje posty :wink: heh nadal aktualne :laughing:

potwierdzam ze przy dwójce dzieci pies nadal nie zbzikował :laughing:
nadal jest łagodny i nie zdarzyło mu sie warknać na żadne z dzieci :woman_gesturing_no:

do nas trafił piesek w 2010 roku 5 grudnia. Mój teść znalazł taką małą zamarzniętą kulkę pod balkonem w zaspie. I tak została do tej pory. Wyglądał jak mały wilczur, ale na szczęście to kundel. Choć ma coś z wilczura.
Nigdy nic złego nie zrobił Martynie, nawet jak na nim jeździ albo za ogon ciągnie.
Jak był mały to też nie sprawiał kłopotu.
My się wyprowadziliśmy od teściów i pies tam został, ale i tak dużo czasu z nami spędza, bo mieszkamy tylko klatkę wcześniej. Gdyby nie to że często jesteśmy po za domem zabralibyśmy go od teściowej

zdjęcie zrobiono w dwa dni po tym jak do nas trafił

a teraz wygląda tak

moni26, pamiętam jak pisałaś o tym piesku,fajnie,ze z wami został i ma kochający domek :clap: :slight_smile: Słodziutki jest :slight_smile: