Sól na chodnikach, oblodzone ścieżki i szybki zmierzch to codzienność zimowych spacerów. Podpowiadamy, jak zadbać o psa, żeby zima była dla niego przyjemnością, a nie udręką.
Łapy kontra sól
Największym zimowym wrogiem psich łap jest sól drogowa i inne środki do odladzania. Wysusza opuszki, powoduje drobne pęknięcia i podrażnienia, a pies, który liże łapy po spacerze, połyka ją razem z brudem. Do tego dochodzą grudki lodu, które zbierają się między palcami u psów z długą sierścią.
Prosta rutyna po każdym spacerze rozwiązuje większość problemów:
- opłucz łapy w misce z letnią, nie gorącą wodą;
- dokładnie osusz ręcznikiem, także przestrzenie między palcami;
- przed wyjściem posmaruj opuszki wazeliną lub specjalnym woskiem ochronnym;
- regularnie przycinaj sierść między opuszkami, żeby nie zbierał się w niej lód;
- jeśli łapy pękają mimo pielęgnacji, rozważ buciki dla psa i pokaż je weterynarzowi.
Ubranko: potrzeba czy moda
Nie każdy pies potrzebuje kurtki. Rasy północne i psy z gęstym podszerstkiem świetnie radzą sobie w mrozie, a ubranie może im wręcz przeszkadzać. Inaczej jest z psami małymi, krótkowłosymi, bardzo szczupłymi, starszymi albo chorymi. Takim zwierzakom ubranko naprawdę pomaga utrzymać ciepło.
Jeśli pies drży, unosi łapy, kuli się albo ciągnie do domu po kilku minutach, to wyraźny sygnał, że marznie. Dobre ubranko nie krępuje ruchów, nie ociera pod pachami i chroni brzuch, który u niskich psów jest najbliżej śniegu. Po spacerze zdejmij je, a mokre wysusz, zanim znowu je założysz.
Spacery w mróz
W bardzo zimne dni lepiej zrobić kilka krótszych spacerów niż jeden długi. Ruch rozgrzewa, więc zabawa z piłką czy szybki marsz są lepsze niż powolne stanie na mrozie. Jeśli pies tęskni za dłuższym wysiłkiem, zrekompensuj mu go w domu: węszenie za ukrytymi smakołykami czy nauka nowej sztuczki zmęczą go zaskakująco skutecznie. Pamiętaj, że zimą szybko zapada zmrok, dlatego pies powinien mieć obrożę odblaskową lub świecącą zawieszkę, a Ty jasną kurtkę.
Kilka zimowych zagrożeń, o których łatwo zapomnieć:
- zamarznięte stawy i rzeki, na które pies może wbiec za ptakami, a lód nie wytrzyma jego ciężaru;
- płyny samochodowe rozlane na parkingach, które bywają słodkie w smaku i bardzo trujące;
- jedzenie śniegu z poboczy, gdzie zbiera się sól i brud;
- samochód jako poczekalnia, bo zimą wychładza się równie szybko, jak latem nagrzewa.
Jedzenie i odpoczynek
Psy, które dużo czasu spędzają na dworze, mogą zimą potrzebować nieco więcej energii. Kanapowiec, który chodzi na krótsze spacery, raczej powinien jeść tyle samo albo mniej, bo zimowe kilogramy u psów są równie realne jak u ludzi. W razie wątpliwości porozmawiaj o diecie z lekarzem weterynarii.
Zadbaj też o ciepłe, suche legowisko z dala od przeciągów i drzwi balkonowych. Starsze psy z bólami stawów szczególnie odczuwają chłód, więc gruby materac i miejsce przy ścianie, a nie przy wejściu, robią dla nich dużą różnicę. Jeśli po spacerze pies jest apatyczny, mocno drży i nie chce się rozgrzać, skontaktuj się z weterynarzem.
Kilka nowych nawyków wystarczy, by zimowe spacery były dla psa radością, a dla Ciebie okazją do wspólnej przygody w śniegu.
