Po jakim czasie trzeba zacząć się martwić?

Jak myślicie jaki czas starań o dziecko jest jeszcze dopuszczalny zanim podejmie się radykalniejsze kroki? Moja koleżanka od ponad roku nie może zajść w ciążę, myślę, że to jeszcze nie tak długo, ale jest na tyle zdesperowana, że myśli już nawet o sztucznym zapłodnieniu…

rok to jeszcze mało, niech jeszcze nie ingeruje tak w swoją kobiecość, niech próbują z mężem jeszcze normalnie. Moze niech wspomaga się bardziej naturalnie np. różnymi żelami. Uważam, że to będzie lepsze rozwiązanie dla nich, mniejsza ingerencja, naturalność, niech się rozluźnią i nie myślą ciągle o tym, że im się nie udaje:)

Podobno po 2 latach współżycia regularnego i bez zabezpieczeń powinno się zacząć martwić …
Sprawdzić …

Rok to rzeczywiście za mało, żeby mówić o ewentualnej niepłodności. Najlepszy sposób wyluzować, nie naciskać na partnera i kochać sie dla przyjemności, a nie po to żeby zajśc w ciąże. W 100% w takich sytuacjach najważniejsza jest psychika i odpowiednie nastawienie.

Dla mnie in vitro to już naprawdę ostateczność i na pewno nie podjęłabym takiej decyzji tak szybko. Rok to jeszcze nie jest długo, może niech na jakiś czas odpuszczą starania i idą na żywioł. Niech przestaną liczyć dni płodne, testować co chwilę i “kochać się” na zawołanie.
Co do wspomnianych wyżej żeli, to rzeczywiście są takie, które zapewniają optymalne środowisko dla plemników, imitując naturalny śluz o odpowiednim ph. Jednym z takich żeli jest pre seed, jest jeszcze kilka innych, ale nazw nie znam, niech zapyta swojego gina albo w aptece.

hm to może rzeczywiście lepsze rozwiązanie niż in vitro, nie wiedziałam, że są takie żele, ona raczej też nie, porozmawiam z nią, może pomoże a to w miarę jeszcze naturalny sposób. Wyluzować się ciężko, jak się bardzo chce, to się tylko łatwo mówi niestety:/

ok to jeszcze mało, niech jeszcze nie ingeruje tak w swoją kobiecość, niechwww.brautundabendkleider.com próbują z mężem jeszcze normalnie. Moze niech wspomaga się bardziej naturalnie np. różnymi żelami. Uważam, że to będzie lepsze rozwiązanie dla nich, mniejsza ingerencja, naturalność, niech się rozluźnią i nie myślą ciągle o tym, że im się nie udaje:) Link usuniety przez obsługe forum !!

Ja bym sobie dała czas jak odpuści to szybciej zajdzie w ciąże niż zdązy powiedzieć - dziecko:) Tak było w moim przypadku :smiley:

żeby stwierdzic niepłodność to raczej potrzebne są specjalistyczne badania,lekarz,a nie czas.

U nas po pół roku poszłam do lekarza bo bardzo chcieliśmy a wydawało mi się że coś jest nie tak .No i miałam niestety racje .Jest problem i ze mna i z mężem . Po roku leczenia zaszłam w ciąże z córcią .Teraz byłam z drugim w ciąży ale nie utrzymało się dzieciątko.

Zbadać się chyba nigdy nie zaszkodzi :wink: zawsze im szybciej wykryte że coś nie tak tym szybciej można coś naprawiać i działać w kierunku ciąży :wink:

2-3 lata tak mówią lekarze… ja podjęłam radykalne kroki po 1,5 roku ale to ze względu na mój wiek. Jestem po 30.

Gdy pojawiają się pierwsze obawy, to radziłbym się skontaktować z kliniką in vitro. Im wcześniej tym lepiej.

a ja bym rdził kontaktować się z ginekologie ( i to dobrym).

Wg mnie badania hormonalne są podstawą i stały kontakt z lekarzem ginekologiem!

Tutaj możesz sobie przeczytać o wskazaniach do zabiegu in vitro: http://oinvitro.pl/wskazania-do-invitro/ Jak widać jest ich sporo. Poza tym moim zdaniem warto spróbować wcześniej innych metod leczenia z niepłodnością. In vitro jest kosztowne i jednak posiada pewne skutki uboczne.
A próbowaliście inseminacji? Jest nazywana ostatnim przystankiem przez in vitro.

jestem tego samego zdania a jak nie ginekolog to endokrynolog ja dzięki badaniom hormonalnym i szybkiej diagnozie mam swoją upragniona córeczkę a na prawde juz myślałam o adopcji,inseminacji lub nawet in vitro badajcie sie dziewczyny na prawde z takich badań wiele mozna sie dowiedzieć :wink:

słyszałam, że jeżeli nie było dotychczas żadnych problemów i chorób, a kobieta miała dość regularne cykle, to rok to jeszcze całkiem spokojnie się czeka, po dwóch latach można zacząć się martwić :wink:

Ja jak sie zaczelam starac to tak nam zeszlo rok ze staraniami i dopiero po roku sie udalo … u nas najwidoczniej psychika blokowala bo bardzo chcielismy miec dziecko a to tak z reguly jest ze jak sie bardzo pragnie to wtedy sie nie udaje a jak sie rzuci na luz to sie wtedy udaje i u nas chyba tak bylo… wizyta u ginka konkretnego pozwolila mi sie wyluzowac zrobil badanko ktore byc moze tez pomoglo i siup bombelek sie pojawil :slight_smile:

Rok starań to zupełnie normalna sprawa i nie ma się co martwić - jeśli para jest młoda i zdrowa, to w każdym cyklu ma ona 40% szans na poczęcie, więc swoje trzeba odczekać :wink: