Porody rodzinne są coraz popularniejsze, ale wielu przyszłych ojców ma ciche obawy: czy to, co zobaczą na sali porodowej, nie zmieni ich spojrzenia na seks? Podpowiadamy, skąd biorą się takie lęki i jak o nich rozmawiać.
Większość opinii o wspólnym porodzie jest pozytywna. Mówi się, że zbliża partnerów, wzmacnia rodzącą się więź między ojcem a dzieckiem i dostarcza ogromnych przeżyć. No właśnie – przeżyć. Co z tymi trudniejszymi, których obawiają się przyszli ojcowie? Czy widok krwi i rodzącego się dziecka nie sprawi, że mężczyzna będzie później czuł odrazę do seksu?
Skąd biorą się obawy
Wielu mężczyzn ma przed porodem właśnie takie myśli, choć rzadko mówi o nich głośno. Boją się, że nie wytrzymają widoku cierpienia partnerki, że zemdleją, że będą bezradni albo że obraz z porodu na zawsze zostanie im w głowie. To zrozumiałe: poród jest wydarzeniem fizjologicznym, intensywnym i nieprzewidywalnym.
Doświadczenie pokazuje jednak, że większość tych lęków znika w chwili, gdy mężczyzna po raz pierwszy widzi swoje dziecko i czuje się tatą. Emocje związane z narodzinami zwykle przesłaniają wszystko inne. Pamiętaj też, że partner nie musi patrzeć „na wszystko”. Może stać przy głowie rodzącej, trzymać ją za rękę, pomagać w oddychaniu i masować plecy. To jego najważniejsza rola.
Decyzja, którą podejmujecie razem
Poród rodzinny to możliwość, a nie obowiązek. Warto szczerze porozmawiać o nim jeszcze w ciąży:
- czego oczekuje kobieta i w czym partner czuje się na siłach jej pomóc;
- czy chcecie, by był obecny przez cały czas, czy tylko w pierwszym okresie porodu;
- gdzie będzie stał i co zrobi, jeśli poczuje, że musi na chwilę wyjść;
- czy wolicie, by przy porodzie była inna bliska osoba albo doula.
Wspólne zajęcia w szkole rodzenia pomagają oswoić to, co będzie się działo. Mężczyzna, który wie, czego się spodziewać, czuje się pewniej i rzadziej przeżywa szok.
Seks po porodzie: każda para ma swoje tempo
Całkiem możliwe, że po porodzie przez jakiś czas ani mężczyzna, ani kobieta nie będą mieli ochoty na współżycie. Przyczyny bywają różne: zmęczenie i niewyspanie, lęk przed obudzeniem dziecka, niepokój, by nie sprawić partnerce bólu. Niektórych mężczyzn zniechęca też to, że kobieta karmi piersią i jej ciało pełni teraz zupełnie nową funkcję. Kobieta z kolei może wstydzić się zmian w swoim wyglądzie, odczuwać ból w miejscu nacięcia krocza albo suchość pochwy, która w czasie karmienia jest częsta.
Do współżycia wracajcie wtedy, gdy ciało się zagoi, a kobieta czuje się na to gotowa. Wiele par czeka z tym do kontroli u ginekologa po połogu, przy której można też porozmawiać o antykoncepcji. Nie da się przewidzieć, kiedy wróci ochota na seks. U jednych par to kwestia tygodni, inne potrzebują kilku miesięcy.
Bliskość ważniejsza niż pośpiech
Najważniejsze jest, by być wobec siebie szczerym i delikatnie dzielić się odczuciami – bez wyrzutów i bez przemilczeń. Nie warto rezygnować z bliskiego kontaktu. Jeśli nie macie ochoty na pełne zbliżenie, po prostu się przytulajcie, całujcie, róbcie sobie masaż. Taka czułość podtrzymuje więź i pomaga stopniowo wrócić do intymności.
Gdy niechęć do seksu utrzymuje się długo, rodzi napięcia albo wiąże się z trudnymi wspomnieniami z porodu, warto poszukać pomocy psychologa lub seksuologa. To normalny krok, a nie porażka.
Poród jest początkiem nowego etapu w związku, a cierpliwość i rozmowa sprawiają, że intymność wraca, często nawet głębsza niż wcześniej.
