Jak kazda kobieta- i przyszla mama nigdy nie spodziewalaqm sie ze ten temat dotknie wlasnie mnie…
Znalam kobiety ktore To spotkalo bardzo im współczułam ale…nie sadzilam ze mnie to dotknie..
stało sie.
takie zycie…
Trzeba miec wiare i nadzieje ze nastepna ciaza bedzie szczesliwa i bezproblemowa
Ale zalozylam ten temat bo tak szczerze mowiac to nigdzie nie moge znalesc tematu gdzie opisane jest samopoczucie.
wiadomo psychicznie ciezko..a jak fizycznie??
jak z krwawieniem??czy dlugo??
ponoc od 2 tyg do miesiaca.
a bol brzucha??
ma bolec czy nie powienien??
Co zarzywac?chyba nie nospe bo macica ma sie kurczyc…
ide do ginki dzis na 15 wiec sie dowiem co nieco.
lidziasc, Strasznie mi przykro, że tak sie stało… wiem co czujesz…
Kachana ja krwawiłam przez tydzień tak jak przy @ w pierwszych dniach, a w drugim tygodniu już tylko poplamiałam, tak że pod koniec drugiego tygodnia wszystko ustało… tyle że ja nie miałam zabiegu (kazali czekać aż się samo wszystko oczyści i tak się też stało a było to między 8-9tc). Brzuszek bolał, ale nie tak bardzo więc ja nic nie brałam. Ja dość lekko to przeszłam, ale to pewnie dlatego że nie miałam zabiegu…
Natomiast po porodzie MAdzi miałam łyżeczkowanie (czyli zabieg który wykonuje się po poronieniu również) i wtedy bardzo krwawiłam i dużo dłużej - około 3 tygodni chyba o ile dobrze pamiętam i brzuszek bolał (ale tu tez nie brałam nic bo nie lubie środków przeciwbólowych).
Trzymaj sie kochana, ale powiem Ci cos co mi pomogło: powiedziałam sobie że skoro poroniłam to musiało być coś nie tak do końca z maleństwem i dobrze że stało się to w miare na początku ciąży a nie później, alebo że dzidzia urodziła by się chora i cierpiała… Teraz myle że tak było lepiej, a kolejna ciąża jest zupełnie nową i nie jest zagrożona (zwłaszcza jak ma się już jedno zdrowe dziecko). Na początku boli bardzo, ale wiesz mi że jak tak na to spojrzysz to będzie Ci łatwiej zrozumiec dlaczego…
Ania_R, ja tez tak sobie to tlumacze..
ze to bylo widocznie konieczne..ze tak mialo byc i ze widocznie cos bylo nie tak…
zalozylam ten temat bo tak jak mowie w internecie wiele informacjii ale wiadomo od znajomych lepiej sie dowiedziec jak to przechodzily.
mnie brzuch wczoraj dopiero zaczol bolec czyli na 2 dni po zabiegu no i mocniej krwawie..niewiem czy to dlego ze zaczelam kaszlec
Lidziasc przykro mi strasznie. Wiem co czujesz. Ja też tłumaczyłam sobie to tak, że napewno coś z dzidzią musiało być nie tak.
Ja krwawiłam 3 tyg. Na poczatku nawet mocno a przez drugi i trzeci tydzien plamiłam. Nic mnie nie bolało a dodam, że zrobili mi zabieg.
Ja poroniłam w bardzo wczesnej ciąży 3-4tc (szczerze mówiąc wtedy się dopiero dowiedziałam że jestem w ciąży więc był to dla mnie tym większy szok) Nie miałam zabiegu, wszystko samo się wyczyściło. Krwawiłam krótko bo ok. tygodnia, później miałam jeszcze lekkie plamienie. Nic mnie nie bolało ale to ze względu chyba na to że to była tak młoda ciąża.
jak ja poronilam to bardzo krwawilam tak przez 2 tyg.brzuch bolal,ale mysle,ze gorszy byl bol psychiczny.tlumaczylam sobie,ze tak mialao byc i pewnie cos musialo byc bardzo nie tak.potem wlasnie tak sie okazalo.trzymaj sie.
Poronilam w 7tc, mialam zabieg, krwawienie, a raczej plamienie mialm tylko kilku dniowe. Nic nie zazywalam, bo nic nie bolalo, oprócz serca, a na to leków nie ma…
Tym gorszy bol, ze moje poronienie bylo mechaniczne, powypadkowe. Nie moglam sobie wytlumaczyc tego spedzeniem niedoskonalego płodu
Kiedy byłam w ciąży z Madzią wszystko było ok. , przechodziłam ją prawie książkowo. Kiedy zaszłam w ciążę 2,5 roku póżniej nie przeczuwałam niczego złego. A jednak… 9tc zabieg. W pracy nagle poczułam, jakbym dostała okres, pobiegłam do łazienki i rzeczywiście . Oczywiście z marszu udałam się do lekarza, który mnie zbadał, dał jakieś zastrzyki i kazał leżeć. Wstawałam tylko do ubikacji. Najpierw krwawienie ustępowało ale po 3-4 dniach wróciło, było jeszcze gorzej doszedł ból brzucha. Pojechałam do lekarza prywatnie a on jedyne co mógł zrobić to dać skierowanie do szpitala. Długo nie mogłam dojść do siebie i musiało upłynąć drugie 2,5 roku zanim zdecydowałam się na kolejną ciążę. Ale jak widać udało się i tym sposobem jestem mamą dwóch cudownych córeczek. Na początku ciąży z Zuzią też nie obyło się bez problemów, już od 4 tc brałam leki na podtrzymanie, bałam się. Chciałam tylko powiedzieć wszystkim mamom, które przez to przeszły, że zawsze jest nadzieja i trzeba w to wierzyć. Pozdrawiam
choc nigdy nie zapomne o mojej fasolce..
choc teraz bym byla juz w 9 miesiacu…
choc niebawem mialabym rodzic…
chce powiedziec tym nieszczesliwym mama ktore stracily swoje kruszynki ze czas naprawde leczy rany…
ze da sie wrocic do normalnego zycia…
ze jakos to bedzie…
kochamy nasze aniolki ale tez nie bojmy sie przyszlosci i planow na kolejne dzidzie