W dniu ślubu emocje potrafią wymazać z pamięci nawet najprostsze rzeczy. Przeprowadzamy przez ceremonię w kościele krok po kroku, żebyś wiedziała, co Cię czeka, i mogła się nią po prostu cieszyć.
Wejście do kościoła
Najczęściej ślub odbywa się podczas mszy świętej, choć możliwa jest też krótsza ceremonia poza mszą, na przykład gdy jedno z narzeczonych nie jest katolikiem. W polskiej tradycji para młoda wchodzi do kościoła razem, a za nią świadkowie, rodzice i goście. Coraz popularniejszy jest też wariant, w którym pan młody czeka przy ołtarzu, a pannę młodą prowadzi ojciec lub inna bliska osoba.
Który sposób wybierzecie, ustalcie z księdzem. Przy okazji zapytajcie o miejsca dla świadków, rodziców i dzieci sypiących kwiaty oraz o to, czy przed ślubem odbędzie się krótka próba. Kilka minut w pustym kościele bardzo uspokaja.
Liturgia słowa i pytania
Po rozpoczęciu mszy są czytania. Często czytają je członkowie rodziny albo przyjaciele, więc wybierzcie ich wcześniej i dajcie im tekst do przećwiczenia. Potem jest Ewangelia i homilia, w której ksiądz zwykle zwraca się bezpośrednio do pary.
Następnie zaczyna się obrzęd sakramentu. Ksiądz zadaje narzeczonym trzy pytania: czy chcą zawrzeć małżeństwo dobrowolnie i bez przymusu, czy chcą wytrwać w nim w zdrowiu i w chorobie, w dobrej i złej doli, oraz czy chcą z miłością przyjąć i wychować potomstwo. Para odpowiada wspólnie: chcemy. Potem wszyscy śpiewają hymn do Ducha Świętego.
Przysięga i obrączki
Przy przysiędze para podaje sobie prawe dłonie, a ksiądz zwykle owija je stułą. Najpierw pan młody, potem panna młoda powtarzają za księdzem słowa ślubowania, w których przyrzekają sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz to, że się nie opuszczą aż do śmierci. Ksiądz podaje tekst krótkimi fragmentami, więc nie trzeba go znać na pamięć.
Po przysiędze ksiądz potwierdza zawarcie małżeństwa i błogosławi obrączki, a nowożeńcy nakładają je sobie, wypowiadając krótką formułę. Obrączki trzyma zwykle świadek albo dziecko z poduszeczką. Ustalcie wcześniej, kto je ma, żeby uniknąć nerwowego szukania po kieszeniach.
Komunia, podpisy i wyjście
Dalej msza toczy się zwykłym porządkiem: modlitwa wiernych, przygotowanie darów, Komunia i błogosławieństwo. Czasem para sama przynosi dary do ołtarza albo prosi o to rodziców. Pod koniec lub tuż po mszy nowożeńcy i świadkowie podpisują dokumenty, które duchowny w ciągu kilku dni przekaże do urzędu stanu cywilnego.
O czym warto pamiętać w trakcie ceremonii:
- zapytajcie, kiedy fotograf może podejść bliżej, a kiedy ma zostać z tyłu,
- ustalcie, czy przyjmujecie Komunię, i dajcie znać księdzu,
- połóżcie gdzieś blisko chusteczki, bo wzruszenie przychodzi bez zapowiedzi,
- poproście świadków, by po podpisaniu dokumentów nie zabierali długopisu w pośpiechu ze swoimi rzeczami.
Na koniec para wychodzi z kościoła jako pierwsza, a goście ustawiają się na zewnątrz albo w przedsionku. Życzenia składa się przed kościołem lub dopiero na sali, co skraca stanie na mrozie albo w upale. Cała ceremonia z mszą trwa zwykle około godziny.
Para, która zna przebieg ślubu, nie musi zerkać w panice na księdza, tylko może spojrzeć sobie w oczy i naprawdę przeżyć tę godzinę.
