Poród jest szczególnym doświadczeniem zarówno dla matki, jak i dla dziecka. Trafia ono do obcego świata, w którym wszystko jest nowe. W takiej sytuacji, aby złagodzić jego stres, należy umożliwić mu jak najwcześniejsze spotkanie z matką. W polskiej służbie zdrowia zwyczaj umieszczania matki z dzieckiem w jednej sali zaraz po porodzie określany jest mianem rooming-in.
Bezpośrednio po porodzie maluszek poddawany jest gruntownym badaniom, określanym za pomocą skali Apgar. Jeżeli wyniki tych badań są poprawne, dziecko zostaje przeniesione do łóżeczka i pozostaje w jednej sali z matką. Taki system organizacji oddziału położniczo- noworodkowego to właśnie rooming-in: system „matka-dziecko”. Powstał z połączenia dwóch oddziałów: położniczego i noworodkowego. Sale szpitalne wymagają specjalnego przygotowania, dlatego rooming-in wprowadza się najczęściej w nowo wybudowanych lub wyremontowanych szpitalach.
Zarówno pracownicy medyczni, jak i matki chwalą sobie korzyści tego systemu i podkreślają jego przewagę nad starym zwyczajem oddzielania noworodka od matki i umieszczania ich w osobnych salach. Rooming-in rozpowszechnił się w Polsce w ciągu kilkunastu ostatnich lat.
Początkowo perspektywa przebywania w szpitalu razem z nowonarodzonym dzieckiem budziła w matkach obawy: czy po wysiłku związanym z porodem będą miały czas, aby wypocząć?
Okazało się jednak, że wspólny pobyt z dzieckiem na kojący wpływ na psychikę i matki, i dziecka. Matka może obserwować noworodka i mieć pewność, że nie dzieje mu się nic złego, a w razie wątpliwości ma możliwość szybkiego zaalarmowania personelu medycznego. Kontrole pediatryczne odbywają się w obecności mamy, więc jest ona na bieżąco informowana o stanie zdrowia swojego malucha. Ponadto w końcu realnie spełnia się jej potrzeba macierzyństwa, która kiełkowała przez ostatnie dziewięć miesięcy. Natomiast dla dziecka obecność matki jest najlepszym sposobem na łagodzenie stresu poporodowego oraz na przebycie okresu adaptacyjnego w atmosferze miłości, bezpieczeństwa i spokoju. Ciągły pobyt matki z dzieckiem umożliwia szybkie rozwinięcie i umocnienie związku emocjonalnego pomiędzy nimi i pozwala kobiecie na nauczenie się podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych w opiece nad noworodkiem pod okiem personelu medycznego. Mama może przyglądać się, w jaki sposób położne opiekują się dzieckiem, kąpią je, przewijają i przebierają. Jest to dla matki cenne źródło informacji. Dodatkowo roomong-in sprzyja nauce karmienia piersi.
Wszystkie zalety systemu rooming-in mogą być optymalnie wykorzystanie tylko w przypadku, kiedy zrozumie się, że jest to taki styl pracy całego personelu oddziału położniczo-noworodkowego, w którym komfort macierzyństwa jest stawiany ponad szpitalną rutyną i schematami.
Autor: Kamila Gieba
