Długie jesienne wieczory to dobry moment, żeby wyciągnąć kredki i wspólnie narysować całą rodzinę. Taki portret to świetna zabawa, okazja do rozmowy i pamiątka, do której wraca się po latach.
Wieczór z kredkami
Dzieci uwielbiają wykonywać prace plastyczne razem z rodzicami. Największą korzyścią jest samo bycie razem, ale wspólne rysowanie to również nauka przez zabawę. Wystarczy szczypta fantazji i pomysłowości, żeby pobudzić dziecięcą wyobraźnię, poćwiczyć zręczność dłoni, uaktywnić zmysły i nauczyć się czegoś nowego.
Przygotuj duże kartki, kredki, flamastry, farby, a dla odważniejszych także klej, nożyczki z zaokrąglonymi końcami, skrawki materiału i stare kolorowe gazety. Rozłóż na stole ceratę, załóżcie stare koszulki i umówcie się, że tego wieczoru nikt się nie spieszy. Wyłącz telewizor i odłóż telefon, bo dziecko od razu wyczuje, czy jesteś przy nim naprawdę.
Pomysły na rodzinny portret
Rodzinę można przedstawić na wiele sposobów, nie tylko kredką:
- Klasyczny rysunek – każdy członek rodziny na jednej kartce, w ulubionym ubraniu albo przy ulubionym zajęciu: tata przy rowerze, babcia z drutami, starszy brat z piłką.
- Kolaż – postacie wycięte z kolorowego papieru, włosy z włóczki, ubrania ze skrawków materiału.
- Odciski dłoni – każdy odbija dłoń farbą w innym kolorze, a potem dorysowuje sobie buzię. Na jednej kartce widać, jak różne są dłonie mamy, taty i dziecka.
- Drzewo rodzinne – pień i gałęzie, a na nich portrety dziadków, rodziców, rodzeństwa, kuzynów. Dobra okazja, żeby opowiedzieć dziecku, skąd pochodzi rodzina.
- Rodzina zwierzaków – każdy wybiera zwierzę, które do niego pasuje. Bywa przy tym dużo śmiechu, a dziecko zdradza, jak Was widzi.
Starsze dzieci mogą narysować komiks z rodzinnej wycieczki albo „gazetkę” z najważniejszymi wydarzeniami roku. Maluchy, które dopiero zaczynają rysować, poprzestaną na kolorowych kółkach z kreskami zamiast rąk i nóg i to też jest piękny portret.
Jak rozmawiać o rysunku
Rysunek to dla dziecka sposób opowiadania o sobie i swoim świecie. Zamiast oceniać („ładne”, „brzydkie”), pytaj: „Opowiesz mi, kto tu jest?”, „Co robi babcia?”, „Dlaczego narysowałeś psa największego?”. Takie pytania pokazują, że interesuje Cię jego pomysł, a nie tylko efekt.
Nie wyciągaj pochopnych wniosków z tego, kogo dziecko narysowało małego, kogo pominęło, a kogo umieściło z boku. Często po prostu zabrakło miejsca na kartce albo ktoś był akurat w pracy. Jeśli jednak rysunki dziecka przez dłuższy czas wydają Ci się niepokojące, a do tego zmieniło się jego zachowanie, porozmawiaj z psychologiem dziecięcym.
Kilka rzeczy, których lepiej unikać:
- Nie poprawiaj rysunku dziecka i nie dorysowuj niczego bez jego zgody.
- Nie porównuj prac rodzeństwa.
- Nie wymagaj, żeby wszystko było „jak w rzeczywistości”. Fioletowy tata i babcia wyższa od domu to zupełnie dobre pomysły.
Co zrobić z gotowym dziełem
Gotowy portret zasługuje na honorowe miejsce: na lodówce, w ramce w przedpokoju albo w specjalnej teczce. Podpisz go imieniem dziecka i datą. Za kilka lat z przyjemnością zobaczycie, jak zmieniała się kreska i jak rosła rodzina. Rysunek może też stać się prezentem dla dziadków albo kartką z życzeniami na święta.
Wspólne rysowanie rodziny niewiele kosztuje, a daje dziecku coś bardzo cennego: poczucie, że należy do grupy ludzi, którzy chętnie spędzają ze sobą czas.
