Skala Apgar - Pierwsza ocena

Noworodek - jak to w prawdziwym i dorosłym życiu bywa – również musi się przyzwyczajać do tego, że go ktoś ocenia. Jedną z pierwszych takich ocen (a zarazem badań), któremu jest poddany zaraz po opuszczeniu mamusinego brzuszka jest ocena w tzw. Skali Apgar.

Jest to skala wprowadzona w 1953 roku przez Virginię Apgar, a służąca do określenia ogólnego stanu naszego maleństwa.

Pierwszej oceny teoretycznie dokonuje Neonatolog (Pediatra), w 1-szej, 3, 5 i 10 minucie życia „na powietrzu”. W praktyce najczęściej ta ocena wykonywana jest przez Położną w 1-szej i 5 minucie, a lekarz Pediatra dokładnie bada dzidziusia trochę później.

Przy ocenianiu bierze się pod uwagę 5 podstawowych i zarazem najważniejszych parametrów:

  1. zabarwienie skóry,
  2. częstość i sposób oddychania (czynność oddychania),
  3. liczbę uderzeń serca (czynność serca),
  4. napięcie mięśni,
  5. odruchy (reakcje na drażnienie w okolicy nosa, nozdrzy i buzi cewnikiem)

Każdemu z tych parametrów Położna przypisuje ilość punktów z przedziału 0-2. Po zliczeniu tych punktów wychodzi pierwsza ocena naszego bobasa. Jeżeli ocena jest z przedziału 0 do 3 pkt. oznacza to, że noworodek jest w ciężkim stanie, ocena z przedziału 4 do 6 określa stan jako średni i wymagający dodatkowych czynności ze strony lekarza oraz obserwacji; ocena pomiędzy 7 a 10 określa stan jako dobry.

Poniżej przedstawiamy tabelę ocen.

Ocena w pkt. 0 1 2
Tętno 0 - 80/min 80 - 100/min powyżej 100/min
Oddech brak powolny, nieregularny prawidłowy (krzyk, płacz)
Napięcie mięśni wiotkie napięcie obniżone, zgięte kończyny napięcie prawidłowe, samodzielne ruchy
Odruchy (reakcja na cewnik donosowy) brak grymas kaszel lub kichanie
Zabarwienie skóry blade, sine tułów różowy, kończyny sine różowe