Noworodek - jak to w prawdziwym i dorosłym życiu bywa – również musi się przyzwyczajać do tego, że go ktoś ocenia. Jedną z pierwszych takich ocen (a zarazem badań), któremu jest poddany zaraz po opuszczeniu mamusinego brzuszka jest ocena w tzw. Skali Apgar.
Jest to skala wprowadzona w 1953 roku przez Virginię Apgar, a służąca do określenia ogólnego stanu naszego maleństwa.
Pierwszej oceny teoretycznie dokonuje Neonatolog (Pediatra), w 1-szej, 3, 5 i 10 minucie życia „na powietrzu”. W praktyce najczęściej ta ocena wykonywana jest przez Położną w 1-szej i 5 minucie, a lekarz Pediatra dokładnie bada dzidziusia trochę później.
Przy ocenianiu bierze się pod uwagę 5 podstawowych i zarazem najważniejszych parametrów:
- zabarwienie skóry,
- częstość i sposób oddychania (czynność oddychania),
- liczbę uderzeń serca (czynność serca),
- napięcie mięśni,
- odruchy (reakcje na drażnienie w okolicy nosa, nozdrzy i buzi cewnikiem)
Każdemu z tych parametrów Położna przypisuje ilość punktów z przedziału 0-2. Po zliczeniu tych punktów wychodzi pierwsza ocena naszego bobasa. Jeżeli ocena jest z przedziału 0 do 3 pkt. oznacza to, że noworodek jest w ciężkim stanie, ocena z przedziału 4 do 6 określa stan jako średni i wymagający dodatkowych czynności ze strony lekarza oraz obserwacji; ocena pomiędzy 7 a 10 określa stan jako dobry.
Poniżej przedstawiamy tabelę ocen.
| Ocena w pkt. | 0 | 1 | 2 |
|---|---|---|---|
| Tętno | 0 - 80/min | 80 - 100/min | powyżej 100/min |
| Oddech | brak | powolny, nieregularny | prawidłowy (krzyk, płacz) |
| Napięcie mięśni | wiotkie | napięcie obniżone, zgięte kończyny | napięcie prawidłowe, samodzielne ruchy |
| Odruchy (reakcja na cewnik donosowy) | brak | grymas | kaszel lub kichanie |
| Zabarwienie skóry | blade, sine | tułów różowy, kończyny sine | różowe |
