Ślub z cudzoziemcem w Polsce: dokumenty, tłumaczenia i terminy

Miłość nie zna granic, ale urząd stanu cywilnego zna przepisy. Jeśli Twój narzeczony lub narzeczona ma inny paszport, zacznij od dokumentów, bo to one wyznaczają tempo przygotowań.

Najpierw dokument z kraju pochodzenia

Najważniejszy papier dla osoby bez polskiego obywatelstwa to dokument potwierdzający, że zgodnie z prawem jej kraju może zawrzeć małżeństwo. W zależności od państwa wydaje go urząd stanu cywilnego, ministerstwo albo konsulat, a nazwy bywają różne. Zanim narzeczony zacznie załatwiać sprawę u siebie, zapytaj w polskim USC, jaki dokument zostanie przyjęty.

Bywa, że zdobycie takiego zaświadczenia jest wyjątkowo trudne, na przykład gdy w kraju trwa wojna albo tamtejszy urząd w ogóle go nie wydaje. Wtedy cudzoziemiec może poprosić polski sąd o zwolnienie z obowiązku jego przedstawienia. Sąd sam ustala, czy nic nie stoi na przeszkodzie ślubowi. To jednak dodatkowe tygodnie, a czasem miesiące, więc nie zostawiajcie tej sprawy na koniec.

Tłumaczenia i inne papiery

Każdy dokument w obcym języku musi zostać przetłumaczony urzędowo, czyli przez polskiego tłumacza przysięgłego albo konsula. Tłumaczenie zrobione przez znajomego nie wystarczy, nawet jeśli jest bezbłędne. Gdy urząd nie może ustalić danych cudzoziemca, może poprosić także o akt urodzenia, a przy wcześniejszym małżeństwie o dokument potwierdzający jego ustanie.

Przygotujcie teczkę, w której znajdą się:

  • ważny paszport lub inny dokument tożsamości cudzoziemca,
  • dokument o zdolności do zawarcia małżeństwa albo postanowienie sądu o zwolnieniu,
  • tłumaczenia przysięgłe wszystkich zagranicznych dokumentów,
  • potwierdzenie opłaty skarbowej, takiej samej jak przy każdym ślubie cywilnym,
  • w razie potrzeby dokumenty o rozwodzie lub śmierci poprzedniego małżonka.

Urzędy miewają też własne oczekiwania co do daty wystawienia dokumentów czy dodatkowych poświadczeń. Jedna rozmowa z kierownikiem USC oszczędzi Wam kosztownych poprawek.

Tłumacz na ceremonii

Jeśli narzeczony, narzeczona albo nawet jeden ze świadków nie porozumiewa się po polsku z kierownikiem urzędu, musicie zapewnić tłumacza lub biegłego. Dotyczy to zarówno składania zapewnienia, jak i samej ceremonii. Tłumacza przysięgłego dobrze zarezerwować wcześnie, zwłaszcza przy rzadszych językach i na letnie soboty.

Zapytajcie, czy tłumacz może zostać na krótko także po ślubie. Goście z zagranicy chętnie zrozumieją życzenia i pierwsze toasty, a para nie musi wtedy tłumaczyć wszystkiego sama.

Terminy i ślub w kościele

Zasady czasowe są takie same jak dla Polaków: ślub można wziąć najwcześniej miesiąc po złożeniu zapewnienia, które jest ważne pół roku. Różnica polega na tym, że wcześniej trzeba zebrać zagraniczne dokumenty, a to potrafi trwać. Bezpiecznie jest zacząć cztery do sześciu miesięcy przed planowaną datą.

Przy ślubie konkordatowym dochodzą wymagania parafii. Gdy jedno z Was jest ochrzczone w innym Kościele chrześcijańskim, potrzebna jest zgoda władz kościelnych na małżeństwo mieszane, a gdy jedna osoba nie jest ochrzczona, konieczna jest dyspensa. Wszystko załatwia się przez parafię, która podpowie też, jakie dokumenty z zagranicy będą potrzebne.

Ślub z cudzoziemcem oznacza więcej papierów, ale z dobrym planem da się go spokojnie przygotować: zacznijcie od pytania w USC, zbierzcie dokumenty z zapasem i zarezerwujcie tłumacza, zanim zrobi to inna para.