„Śpiewający skoczek” to zabawa w skakanie po kolorowych polach w rytm ulubionej piosenki. Sprawdza się najlepiej u dzieci, które już pewnie chodzą, a do przygotowania wystarczą piankowe puzzle albo kawałki materiału.
Przygotowanie, które też jest zabawą
Na podłodze rozkładamy kolorowe puzzle, najlepiej piankowe, albo kawałki materiału w różnych kolorach. Bardzo ważne jest to, żeby nie ślizgały się po podłożu. Na gładkich panelach czy płytkach podłóż pod materiał antypoślizgową matę albo przyklej rogi taśmą dwustronną, a piankowe puzzle połóż na dywanie.
Samo przygotowanie gry jest już świetną zabawą. Możesz zaangażować dziecko do układania wzoru albo po prostu do rozrzucania kolorowych „plam” po pokoju. Maluch decyduje, gdzie leży czerwone pole, a gdzie niebieskie, i przy okazji uczy się nazw kolorów. Dla starszaków puzzle mogą mieć też kształty, cyfry albo litery.
Przyda się:
- kilkanaście piankowych puzzli lub kawałków materiału w różnych kolorach,
- antypoślizgowy podkład lub taśma, jeśli podłoga jest śliska,
- muzyka z ulubionymi piosenkami dziecka albo po prostu Twój głos.
Dwie wersje zabawy
Wersja z hasłem. Na podane hasło dziecko musi stanąć na wskazanym kolorze albo wzorze: „Skaczemy na zielone!”, „Teraz na pole z gwiazdką!”. Zabawę urozmaici włączona ulubiona piosenka, którą można śpiewać w trakcie skakania. Dla starszych dzieci hasła mogą być trudniejsze, np. „na kolor nieba” albo „na kolor banana”.
Wersja łatwiejsza. Dziecko po prostu skacze z puzzla na puzzel w rytm muzyki. Kiedy muzyka milknie, trzeba się zatrzymać na jednym z puzzli i nie ruszać, dopóki piosenka znów nie zagra. To wersja dla najmłodszych, którzy jeszcze nie znają wszystkich kolorów, ale świetnie bawią się w „stój”.
Polecamy też piosenkę „Jedzie pociąg z daleka”. Wtedy puzzle ułożone jak tory wyznaczają drogę dla małego maszynisty, a kolorowe pola mogą być stacjami, na których pociąg się zatrzymuje i zabiera pasażerów: misia, lalkę albo mamę.
Jak dopasować zabawę do dziecka
Dwulatek dopiero uczy się podskakiwać obunóż, więc dla niego „skakanie” może oznaczać przechodzenie albo przeskakiwanie z nogi na nogę. Rozłóż puzzle blisko siebie, żeby nie musiał wykonywać długich susów. Trzylatkom i czterolatkom możesz już rozkładać pola dalej, a starszym przedszkolakom dawać zadania łączone:
- Skocz na czerwone, a potem na żółte.
- Przejdź do niebieskiego na jednej nodze.
- Stań na zielonym i zaśpiewaj refren.
- Znajdź drogę do drzwi, stając tylko na ciepłych kolorach.
Kilka rad na koniec przygotowań: odsuń meble o ostrych kantach, zdejmij dziecku śliskie skarpetki i pozwól mu skakać boso albo w kapciach z gumową podeszwą. Rób przerwy, bo skakanie szybko męczy, a zmęczony maluch częściej się przewraca.
Bawmy się razem
Bardzo ważne jest zaangażowanie rodzica w zabawę. Dziecko, które samo skacze po puzzlach, szybko się nudzi, ale gdy obok skacze mama, tata albo rodzeństwo, potrafi bawić się bardzo długo. Śpiewajcie razem, mylcie się celowo, stańcie na niewłaściwym kolorze i dajcie się poprawić. Maluch uwielbia, gdy może coś wytłumaczyć dorosłemu.
Taka zabawa ćwiczy równowagę, koordynację ruchów, słuch i rytm, a przy okazji utrwala nazwy kolorów i kształtów. Przede wszystkim jednak daje dziecku to, czego potrzebuje najbardziej: wspólny czas i radość z ruchu.
Kilka kolorowych plam na podłodze i jedna piosenka wystarczą, żeby zwykły wieczór zamienił się w taneczną przygodę.
