Strefy zamiast jednej wielkiej przestrzeni: jak dzielić mieszkanie

Otwarta przestrzeń przez lata była synonimem nowoczesności. Teraz projektanci proponują kompromis: mieszkanie otwarte, ale podzielone na wyraźne strefy.

Kuchnia połączona z salonem i jadalnią to w polskich mieszkaniach standard, zwłaszcza w nowym budownictwie. Ma wiele zalet: więcej światła, poczucie przestrzeni, łatwy kontakt z domownikami. Praca zdalna i nauka w domu pokazały jednak jej słabe strony. Trudno się skupić, gdy ktoś obok gotuje, a zapach smażenia ląduje na kanapie.

Podział bez stawiania ścian

Trend na 2027 rok to nie powrót do zamkniętych pokoi, ale przestrzeń częściowo otwarta. Chodzi o to, by zachować przepływ światła, a jednocześnie wyraźnie oddzielić funkcje. Najpopularniejsze sposoby:

  • przeszklona ścianka lub drzwi w cienkiej ramie, które oddzielają kuchnię, ale przepuszczają światło,
  • ażurowy regał postawiony w poprzek pokoju, dostępny z obu stron,
  • półścianka albo wysoka wyspa, za którą chowa się kuchenny bałagan,
  • zasłona na szynie sufitowej, która w razie potrzeby wydziela kącik do pracy lub spania,
  • przesuwne panele, które można zamknąć wieczorem.

Przeszklenia i regały nie zabierają światła, a dają poczucie, że każda część mieszkania ma swoje przeznaczenie.

Strefy, które widać

Podział nie zawsze wymaga przegród. Strefy można zaznaczyć wizualnie, a i tak odbieramy je jako osobne miejsca. Dywan pod kanapą i stolikiem wyznacza salon, lampa wisząca nisko nad stołem tworzy jadalnię, a inny kolor ściany lub podłogi zaznacza kuchnię.

Dobrze działa też zróżnicowane oświetlenie. W kuchni potrzebujesz jasnego światła roboczego, w strefie wypoczynku ciepłego i rozproszonego. Gdy wieczorem gasisz światło nad blatem, a zostawiasz lampki przy kanapie, kuchnia znika z pola widzenia, choć nadal jest w tym samym pomieszczeniu.

W kawalerce rolę przegrody może pełnić nawet tył kanapy ustawionej przodem do okna. Za nią zmieścisz wąską konsolę z lampą, która oddzieli strefę wypoczynku od wejścia lub aneksu kuchennego.

Kącik dla siebie

Coraz częściej wydzielamy w mieszkaniach małe miejsca do konkretnych zajęć: kącik do pracy, fotel do czytania, stół do szycia czy malowania. Projektanci mówią wręcz o powrocie przestrzeni analogowych, w których odkładamy telefon i zajmujemy się czymś ręcznie: puzzlami, robótkami, grami planszowymi.

Takie miejsce nie musi być duże. Wystarczy wnęka, kawałek ściany przy oknie albo róg sypialni. Ważne, by miało własne światło, wygodne krzesło i miejsce na potrzebne rzeczy, a także by dało się je w jakiś sposób oddzielić: zasłoną, parawanem albo regałem. Jeśli brakuje miejsca, kącik może być mobilny: wózek na kółkach z przyborami, który rano stoi przy stole, a wieczorem chowa się do szafy.

Akustyka i zapachy

W otwartej przestrzeni trzeba też zadbać o to, czego nie widać. Okap z wyciągiem na zewnątrz, a nie tylko pochłaniacz, lepiej radzi sobie z zapachami z kuchni. Dywany, zasłony i tapicerowane meble pochłaniają dźwięki, dzięki czemu rozmowa w kuchni nie zagłusza telewizora, a dzwonienie naczyń nie przeszkadza w wideorozmowie.

Mieszkanie podzielone na strefy łączy to, co najlepsze w obu rozwiązaniach: światło i przestronność otwartego wnętrza oraz spokój i porządek osobnych pokoi.