Suszenie prania zimą bez wilgoci i zapachu stęchlizny

Zimą pranie schnie długo, a mokre ubrania rozwieszone w mieszkaniu podnoszą wilgotność i potrafią zostawić stęchły zapach. Kilka nawyków pozwala tego uniknąć.

Gdy za oknem mróz albo pada deszcz ze śniegiem, większość z nas suszy pranie w domu. Jedna pełna pralka to kilka litrów wody, która musi wyparować do mieszkania. W słabo wentylowanym pomieszczeniu ta wilgoć osiada na zimnych ścianach i oknach, a ubrania schną nawet dwa dni i zaczynają nieprzyjemnie pachnieć.

Mniej wody na start

Im mniej wody zostanie w ubraniach po praniu, tym szybciej wyschną. Ustaw wyższe obroty wirowania, jeśli pozwalają na to metki. Bawełniane ręczniki, pościel czy dżinsy dobrze znoszą wysokie obroty, a delikatne tkaniny wiruj łagodniej. Przy grubych rzeczach pomaga dodatkowe wirowanie.

Nie przeładowuj też pralki. W przepełnionym bębnie ubrania słabiej się płuczą i gorzej odwirowują. Lepiej robić mniejsze prania i nastawiać kolejne, gdy poprzednie już wyschnie, niż rozwieszać trzy pralki naraz.

Wyjmij pranie od razu po zakończeniu cyklu. Mokre ubrania zostawione w bębnie na kilka godzin szybko łapią nieprzyjemny zapach, którego potem trudno się pozbyć.

Gdzie suszyć

Najlepsze miejsce do suszenia to przewiewne, ogrzewane pomieszczenie, które często wietrzysz, na przykład łazienka z dobrą wentylacją albo pokój dzienny. Unikaj sypialni. Wilgoć zgromadzona w zamkniętym pokoju na noc pogarsza jakość snu i sprzyja pleśni.

Rozwieszaj ubrania luźno, w odstępach, żeby powietrze krążyło między nimi. Koszule i bluzki wieszaj na wieszakach, swetry rozkładaj płasko. Ustaw suszarkę z dala od ścian, a nie wciśniętą w kąt.

Suszenie na grzejniku wydaje się kuszące, ale ma minusy. Mokre pranie zasłania kaloryfer i ogranicza oddawanie ciepła do pokoju, głowica termostatyczna źle odczytuje temperaturę, a ubrania mogą się odbarwić lub skurczyć. Lepszym miejscem jest suszarka postawiona w pobliżu grzejnika, ale nie na nim.

Wietrzenie i cyrkulacja

Wilgoć z prania musi mieć dokąd uciec. W pomieszczeniu, w którym suszysz, wietrz kilka razy dziennie przez kilka minut przy szeroko otwartym oknie. Dobrze działa też uchylenie drzwi do innych pomieszczeń i włączenie wentylatora, który przyspiesza ruch powietrza wokół suszarki.

Jeśli wilgotność w mieszkaniu stale przekracza 60 procent, a szyby rano są mokre, rozważ osuszacz powietrza. Ustawiony w pomieszczeniu z praniem wyraźnie skraca czas schnięcia i chroni ściany przed zawilgoceniem.

Na mrozie i w suszarce

Pranie schnie także w mroźny, słoneczny dzień. Woda w tkaninach zamarza, a lód powoli odparowuje, zwłaszcza na wietrze. Ubrania pachną wtedy wyjątkowo świeżo, choć zwykle trzeba je dosuszyć w domu. Ten sposób sprawdzi się w domu z ogrodem albo na balkonie.

Suszarka bębnowa rozwiązuje problem wilgoci, ale zużywa prąd. Nowoczesne modele z pompą ciepła są pod tym względem znacznie oszczędniejsze. Przed włożeniem rzeczy do suszarki zawsze sprawdź metki, bo wełna, jedwab i niektóre syntetyki nie znoszą wysokiej temperatury.

Pranie, które długo schnie i pachnie stęchlizną, to sygnał, że w mieszkaniu jest za dużo wilgoci. Mniejsze porcje, mocne wirowanie, przewiewne miejsce i regularne wietrzenie zwykle wystarczą, by zimą ubrania znów pachniały świeżością.