Tatusiu - jaki jesteś?

Wielu mężczyzn chce być dobrymi ojcami, ale nie bardzo wie, od czego zacząć. Podpowiadamy, czego dzieci, małe i nastoletnie, naprawdę oczekują od taty i jak zbudować zaufanie, które przetrwa lata.

Wielu mężczyzn czuje się niepewnie w roli ojca. Chcieliby jak najlepiej wychować swoje dzieci, ale brakuje im wzorców albo boją się powtórzyć błędy, których sami doświadczyli. Ogromną rolę odgrywają tu osobiste historie z dzieciństwa. Każdy nosi w sobie jakiś obraz ojca: czasem prawdziwy, czasem wyidealizowany, a czasem bolesny. Warto mu się przyjrzeć, bo to on często podpowiada, jak zachowujemy się wobec własnych dzieci.

Jakiego taty potrzebuje dziecko

O jakim ojcu marzy dziecko, nie tylko małe, ale i dorastające? Mądrym, silnym, odważnym? Owszem, ale przede wszystkim o takim, któremu można zaufać. Zaufanie buduje się przez wspólne przebywanie z dzieckiem od najwcześniejszych lat i przez autentyczne zainteresowanie jego sprawami: kolegami, bajkami, problemami w szkole, pierwszymi miłościami.

Dziecko musi wiele razy przekonać się, że tata go nie zawiódł, nie okłamał i był dla niego oparciem. Dopiero na tej podstawie buduje w sobie obraz ojca, który daje bezpieczeństwo. Ojciec to ktoś obecny i dostępny, a nie tylko ktoś, kto zarabia na dom i wkracza do akcji, gdy trzeba ukarać.

Błędy, które podkopują zaufanie

Zaufanie łatwo stracić. Najczęściej dzieje się to nie przez wielkie dramaty, ale przez codzienne drobiazgi:

  • niedotrzymywanie obietnic – „w sobotę pójdziemy na rower”, a potem znowu nic; dziecko szybko uczy się, że słowa taty nic nie znaczą;
  • ośmieszanie i dokuczanie w sprawach, które są dla dziecka ważne, nawet jeśli dorosłemu wydają się błahe;
  • nieobecność, także wtedy, gdy tata siedzi w domu, ale cały czas pracuje lub patrzy w telefon;
  • rozmowy na samych ogólnikach – „jak w szkole?”, „dobrze” i koniec;
  • niespójność – inne zasady dziś, inne jutro, zależnie od humoru.

Mężczyźni oddani wyłącznie karierze zawodowej często nie są w stanie „udostępnić” siebie dzieciom, bo albo są w pracy, albo pracują w domu. A dzieci potrzebują pogłębionego kontaktu z ojcem. Taki kontakt jest możliwy tylko wtedy, gdy tata jest szczery, otwarty i potrafi mówić o sobie. Rozmawiając z dzieckiem, możesz poprzestać na powierzchownych pytaniach, ale możesz też podzielić się przeżyciami i przemyśleniami, opowiedzieć o swoich sukcesach i porażkach. Dziecko, które słyszy, że tata też kiedyś się bał albo coś mu nie wyszło, łatwiej przyjdzie do niego ze swoim kłopotem.

Tata jako wzór mężczyzny i partnera

Ojciec jest dla dziecka pierwszym wzorem mężczyzny i męża. Dzieci to świetni obserwatorzy: doskonale widzą, jak tata odnosi się do mamy, jak rozmawiają, jak się kłócą i jak się godzą. Jeśli tata jest czuły i dobry dla syna czy córki, ale wobec matki okazuje szorstkość, oschłość albo ją poniża, nie będzie wiarygodny w oczach dzieci. W takim domu trudno im być naprawdę szczęśliwymi, radosnymi i beztroskimi.

Synowie uczą się od ojca, jak traktować kobiety, a córki – jakiego traktowania mogą oczekiwać od mężczyzn. Dlatego podstawą udanego ojcostwa jest udany związek z matką dziecka. A jeśli rodzice się rozstali, ogromne znaczenie ma to, czy potrafią rozmawiać ze sobą z szacunkiem i nie wciągają dziecka w swoje konflikty.

Nie trzeba być idealnym ojcem, żeby być dobrym tatą: wystarczy być obecnym, szczerym i słownym, dzień po dniu.