Tosi tosi łapci

Zabawa w łapki z rymowanką o wyprawie do babci to klasyk, który bawi niemowlęta, roczniaki i przedszkolaki. Wystarczą dwie pary dłoni, trochę rytmu i Twój głos.

Rymowanka

Tosi tosi łapci, pojedziem do babci,
babcia da nam kaszki, a dziadzio okraszki.
Tosi tosi łapci, pojedziem do babci,
babcia da pierożka i tabaczki z rożka.
Tosi tosi łapci, pojedziem do babci,
od babci do cioci, ciocia da łakoci.
Tosi tosi łapci, pojedziem do babci,
od babci do mamy, mama da śmietany.
Tosi tosi łapci, pojedziem do babci,
od babci do taty, jest tam pies kudłaty.

Jak się bawić

Zasada jest prosta: mówisz albo śpiewasz wierszyk i bawicie się w łapki, czyli klaszczecie do rytmu. Każde „tosi tosi” to dwa lekkie klaśnięcia, a na „pojedziem do babci” możesz przerwać klaskanie i pokołysać się razem z dzieckiem na boki, jakbyście jechali wozem.

Sposób zabawy dopasuj do wieku:

  • niemowlę: posadź malucha na kolanach przodem do siebie, delikatnie weź jego rączki w swoje i złącz je w rytm słów; nie ciągnij i nie klaszcz mocno, liczy się melodia i Twoja twarz blisko,
  • roczniak: zwykle zaczyna klaskać sam, często trochę obok rytmu; pokaż ruch i zostaw mu miejsce na naśladowanie,
  • przedszkolak: siądźcie naprzeciwko siebie i klaszczcie na zmianę we własne dłonie i w dłonie partnera, a przy kolejnych zwrotkach przyspieszajcie.

Na końcu, przy „psie kudłatym”, możesz zaszczekać albo połaskotać dziecko pod brodą. Ta mała niespodzianka na finał sprawia, że maluch szybko zaczyna czekać na ostatni wers i śmieje się, zanim go usłyszy.

Dlaczego takie zabawy są dobre dla dziecka

Rymowanki z ruchem znamy od pokoleń i choć wydają się błahe, robią dla malucha sporo dobrego. Powtarzalny rytm pomaga osłuchiwać się z językiem, a stałe słowa uczą przewidywania, co będzie dalej. Klaskanie wymaga zgrania obu rąk i patrzenia, więc ćwiczy koordynację. Najważniejsze jest jednak to, że to chwila pełnej uwagi: jesteście blisko, patrzycie na siebie i razem się śmiejecie.

Dziecko, które zna wierszyk, chętnie dopowiada końcówki: „kaszki”, „łakoci”, „śmietany”. Zatrzymaj się na chwilę przed ostatnim słowem wersu i pozwól mu je uzupełnić. To jedno z pierwszych ćwiczeń mówienia, które sprawia dzieciom ogromną satysfakcję.

Własne zwrotki i rodzinne wersje

Wierszyk aż prosi się o dopisywanie. Zamiast cioci wstaw imię prawdziwej cioci, dodaj wujka, starsze rodzeństwo albo kota, który mieszka u dziadków. Rymy nie muszą być idealne, ważne, żeby dziecko rozpoznawało bliskich i miało z tego radość. Starszaki potrafią same wymyślać, co dana osoba „da” w prezencie, i to bywa najzabawniejsza część.

Kilka drobiazgów, które ułatwiają zabawę:

  • powtarzajcie ją w podobnych sytuacjach, np. przy przewijaniu, w poczekalni albo przed drzemką, bo znany rytuał uspokaja,
  • mów wyraźnie i nie za szybko, zwłaszcza przy pierwszych razach,
  • gdy maluch jest zmęczony lub marudny, zamiast klaskania wystarczy samo kołysanie i ciche nucenie.

Najlepiej, jeśli rymowanki przechodzą z ust do ust, więc nie zdziw się, gdy po jakimś czasie babcia zaśpiewa ją wnukowi w swojej wersji.