Trudny temat - śmierć zwierzaka

Chciałabym zapytać Was o jedną rzecz: jak wyjaśnić córce (ma 10 lat), że jej piesek niestety już nie wróci? Musieliśmy podjąć decyzję o uśpieniu :frowning:
Oczywiście starałam się wyjaśniać, zrobiłyśmy nawet symboliczny pogrzeb, czytałyśmy wiersze o tęczowym moście, a nawet założyłyśmy konto na ogrodzie wiecznej szczęśliwości (to wirtualny cmentarz dla zwierzaków) i zapaliłyśmy naszemu psiakowi świeczkę.
Niestety to wszystko nie pomaga, ona dalej rozpacza…jak mam jej jeszcze pomóc?

na pewno szczerą rozmowa,jest już na tyle duża ze pewne rzeczy można jej wytłumaczyć,opowiedzieć.tutaj największa rola jest rodziców,to od przebiegu takiej rozmowy wiele zależy.

Na jej ojca nie ma co liczyć, więc całość spada na mnie :confused:

Przez chwilę myślałam o przygarnięciu kolejnego psiaka - może to będzie dobrym lekarstwem?

10-letnie dziecko powinno wiedziec co to śmierc i musi sie oswoic, decyzje o kolejnym zwierzaku mozna podjąc razem z nią

córka po prostu przeżywa odejście ukochanego zwierzaka i to normalna reakcja wg mnie,tym bardziej,że ma już 10 lat i wszystko jej powiedziałaś

a decyzję o drugim zwierzęciu bym odpuściła,bo może przynieść odwrotny skutek od zamierzonego :sweat_smile:

poczekaj po prostu aż jakoś się oswoi,że pieska już nie będzie,nie ten sam,daj jej czas na to wszystko

Dla dorosłego bywa to trudny temat a co dopiero dla dziecka. Rozmawiać, tłumaczyć i czekać. Z pieskiem poczekaj aż sama zapyta.

Bez owijania w bawełnę, piesek był stary, chory i umarł - tak jam ludzie. Ja z moją niespełna 6-latką tak rozmawiam i nie trzeba wymyslać bajeczek o niebie itp. A jak ktoś jest katolikiem to nawet nie powinien, gdyz zwierzeta nie mają duszy, więc do zadnego nieba nie idą.

Może nie aż tak bez owijania w bawełnę,bo dziecko różnie reaguje,szczególnie jeżeli było przywiązane do zwierzaka,takie rozmowy musza być delikatne i należy spokojnie wytłumaczyć dziecku dlaczego pupil odszedł.

hmm z 10-latką można normalnie porozmawiać o śmierci, a z następnym pupilem raczej zaczekać, aż samo zacznie prosić, gorzej z 4-6 latkami, są na tyle duże, że pamiętają i potrafią być srospaczone, ale nie na tyle duże, żeby zrozumiały, że śmierć jest czymś naturalnym i nieodwracalnym, zwłaszcza jak zwierzątko było całkiem nowe/młode… u nas tak było, mały kotek najadł się chrabąszczy i zdechł, po prostu czarna rozpacz, ale nowego kotka nie chciały, tylko “starego”, teraz żałujemy że powiedzieliśmy o tym wprost, łatwiej by było powiedzieć, że sobie poszedł i tyle, trochę byśmy go poszukali, ale w okolicy pełno kotów się włóczy i można powiedzieć, że jakieś inne dziecko dokarmia itd.

To fakt i zawsze rozmowę trzeba rozpocząć po prostu ostrożnie,delikatnie. Trudny temat,zresztą podobnie jest w przypadku śmierci bliskiej nam osoby.

Hmm. To bywa trudne dla dorosłej osoby więc wydaje mi sie że normalne że rozpacza ja też rozpaczałam o swoich zwierzakach normalne ludzkie uczucia. Jednak 10 lat to dziewczynka powinna być na tyle duża że spokojnie można porozmawiać z nią o śmierci. Powinna wiedzieć co to jest i dlaczego tak się dzieje. To już najwyższy czas na to. Za pięć lat to wejdzie temat rantek a śmierć to temat z któym każdy z nas będzie się musiał zmierzyć im wcześniej tym lepiej. A nowy zwierzak to nie polecam alnbo będzie jej przypominać tamtego i będzie gorzej albo tego tak nie pokocha i to ty bęxziesz go miała na głowie.

Mój syn lepiej przeszedł smierc naszego psa niz ja. Nie żeby był nieczuły… Płakał razem z nami. Ma 8 lat i dziecko moje mi tłumaczyło że Baks był chory, że zrobilismy wszytko co trzeba było i na pewno jest razem z nami cały czas i ze na pewno nas pilnuje jak kiedys w domku. Mówi że nie zapomni go nigdy. I tak się zastanawiam skąd to dziecko to wszystko wie…,Nigdy nie było takiej rozmowy u nas w domu.

Hmm… ciekawy pomysł! Nasza córka może tez powinna się z tym tematem zmierzyć za pomocą takich namiarów na usługi pogrzebowe warszawa! Trzeba to jej po prostu “zapodać” w bardzo normalny sposób!