Wigilijny stół ma być piękny, ale przede wszystkim wygodny dla wszystkich, którzy przy nim usiądą. Da się go nakryć elegancko bez kupowania nowej zastawy.
W Wigilię stół jest sercem domu. Spędza się przy nim kilka godzin, stawia na nim kilkanaście potraw, a do tego chcemy, żeby wyglądał odświętnie. Łatwo przesadzić z dekoracjami, które potem przeszkadzają w podawaniu barszczu. Dobrze nakryty stół to taki, przy którym każdy ma miejsce, a ozdoby nie zasłaniają twarzy.
Tradycja, która zostaje
Wiele domów trzyma się zwyczajów przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Biały obrus symbolizuje odświętność, a pod nim kładzie się garść sianka na pamiątkę żłóbka. Na stole leży opłatek, a przy stole zostawia się dodatkowe nakrycie dla niespodziewanego gościa. W wielu rodzinach wciąż pilnuje się też, by potraw było dwanaście.
Coraz więcej rodzin dokłada do tradycji własne zwyczaje: w jednych domach przy talerzach kładzie się łuskę karpia na szczęście, w innych każdy gość dostaje karteczkę z życzeniem do odczytania przy opłatku.
Jeśli boisz się plam na białym obrusie, połóż pod nim cienki filc lub moleton, który ochroni blat, a na sam obrus wybierz tkaninę z powłoką łatwą do czyszczenia. Siankiem nie trzeba wyściełać całego stołu, wystarczy kilka źdźbeł pod obrusem i odrobina w koszyczku z opłatkiem.
Dekoracje, które nie przeszkadzają
Najważniejsza zasada: ozdoby na środku stołu powinny być niskie. Wysokie bukiety i świeczniki utrudniają rozmowę i podawanie półmisków. Dobrze sprawdzają się:
- długi bieżnik z lnu albo gałązki jodły ułożone wzdłuż stołu,
- kilka niskich świec w szklanych osłonach,
- szyszki, orzechy i suszone pomarańcze rozłożone między gałązkami,
- małe stroiki przy talerzach, które goście mogą potem zabrać do domu.
Zostaw przy tym miejsce na półmiski. Kilka dni przed świętami ustaw na pustym stole wszystkie naczynia, w których będziesz podawać potrawy, i zobacz, ile przestrzeni zostaje na dekoracje.
Zastawa i nakrycie
Nie potrzebujesz kompletu z jednej serii. Coraz częściej łączymy porcelanę po babci z prostymi białymi talerzami i wygląda to ciekawie i bardzo osobiście. Spójność zapewnią serwetki w jednym kolorze, na przykład burgundowe albo butelkowozielone, przewiązane sznurkiem z gałązką rozmarynu.
Przy każdym nakryciu połóż winietkę z imieniem. Może to być piernik z imieniem wypisanym lukrem, kartonik przyczepiony do szyszki albo karteczka wsunięta w serwetkę. Goście od razu wiedzą, gdzie usiąść, a dzieci uwielbiają szukać swojego miejsca.
Logistyka, czyli spokojny wieczór
Pomyśl z wyprzedzeniem, gdzie postawisz potrawy, które nie zmieszczą się na stole. Pomocniczy stolik albo komoda przy jadalni pozwolą odstawić dzbanek z kompotem, pieczywo i kolejne dania. Na stole nie zrobi się tłoczno, a gospodyni nie będzie co chwilę biegać do kuchni.
Jeśli przy stole siedzą dzieci, posadź je obok kogoś dorosłego, kto pomoże przy talerzu i podzieli rybę bez ości. Między daniami przyda się im też drobne zajęcie, na przykład kolorowanka położona przy nakryciu.
Dodatkowe krzesła przygotuj kilka dni wcześniej, a nie w ostatniej chwili. Najładniejszy wigilijny stół to ten, przy którym wszyscy siedzą wygodnie, dobrze się widzą i nikt nie musi przesuwać świecznika, żeby sięgnąć po pierogi.
