Jedna kichająca osoba w open space i za tydzień choruje pół działu. Kilka nawyków znacząco zmniejsza szansę, że zimowe wirusy przejdą z rąk do rąk.
Jak wirusy wędrują między ludźmi
Wirusy oddechowe przenoszą się głównie drogą kropelkową i przez drobne cząsteczki unoszące się w powietrzu, zwłaszcza w zamkniętych, słabo wietrzonych pomieszczeniach. Część z nich przetrwa też kilka godzin na klamkach, blatach czy klawiaturach. Wystarczy dotknąć skażonej powierzchni, a potem przetrzeć oko lub nos.
Wiele osób zaraża, zanim pojawią się u nich pierwsze objawy, albo przechodzi infekcję tak łagodnie, że nie zostaje w domu. Dlatego codzienne nawyki higieniczne mają sens przez cały sezon, a nie tylko wtedy, gdy ktoś obok wyraźnie kaszle.
Ręce na pierwszym miejscu
Mycie rąk to najtańsza ochrona, jaką znamy. Liczy się nie tylko częstotliwość, ale i technika:
- myj dłonie mydłem co najmniej 20–30 sekund, także między palcami i pod paznokciami,
- rób to po powrocie do domu, przed jedzeniem, po wyjściu z toalety i po wydmuchaniu nosa,
- gdy nie masz dostępu do wody, użyj żelu na bazie alkoholu,
- staraj się nie dotykać twarzy, szczególnie w komunikacji miejskiej.
Z dezynfekcją nie trzeba przesadzać. W domu i w biurze w zupełności wystarczą woda i mydło, a żel to rozwiązanie na drogę, do sklepu czy do samochodu. Częste mycie wysusza skórę, a popękany naskórek łatwiej się infekuje, więc krem do rąk w torebce to nie fanaberia, tylko część higieny.
Powietrze, które się zmienia
Wietrzenie to drugi filar. W biurze, w którym przez cały dzień oddycha kilkanaście osób, stężenie wirusów w powietrzu może szybko rosnąć. Otwieranie okien na kilka minut co godzinę lub dwie, zwłaszcza w salach konferencyjnych, wyraźnie poprawia sytuację. Jeśli w biurze jest czujnik dwutlenku węgla, rosnący odczyt to dobry sygnał, że czas otworzyć okno.
W domu, gdy ktoś choruje, wietrz jego pokój częściej i, jeśli to możliwe, śpijcie osobno przez kilka nocy. Chory domownik powinien mieć własny ręcznik i kubek. Częściej przecieraj miejsca, których dotykają wszyscy: klamki, piloty, telefony, włączniki światła. Zwykły detergent i woda usuwają większość zanieczyszczeń.
Kultura chorowania
Najwięcej zakażeń w miejscach pracy biorą na siebie osoby, które przychodzą do biura chore, bo „nie wypada” zostać w domu. Jeśli możesz pracować zdalnie albo wziąć zwolnienie, zrób to. Ochronisz w ten sposób także koleżanki w ciąży, osoby przewlekle chore i tych, którzy po pracy wracają do małych dzieci lub starszych rodziców.
Gdy musisz wyjść z infekcją, kichaj i kaszl w chusteczkę lub zgięcie łokcia, a chusteczkę od razu wyrzucaj. W zatłoczonych miejscach rozważ maseczkę. Maska chroni przede wszystkim innych przed Tobą, a przy dobrej szczelności także Ciebie.
Pracodawcy też mają tu swoją rolę: elastyczna praca zdalna przy objawach infekcji i sprawna wentylacja biura to inwestycja, która zwraca się w postaci mniejszej liczby zwolnień w szczycie sezonu.
Te drobne gesty nie zbudują wokół Ciebie szklanego klosza, ale mogą sprawić, że tej zimy jedna infekcja nie zamieni się w rodzinną i biurową sztafetę.
