Witajcie! Często można liczyć na Wasze rady więc i teraz na to licze. Mój maluch np włozony do łózeczka na noc do spania (nie zawsze tak robi ale zdarza mu sie) i jak nie chce byc zasypiać w łózeczku to będzie tak długo wrzeszczał bo płaczem tego nie można nazwać aż nie zwymiotuje. Jak znikne mu z oczu a on jest np zajety zabawą (skocze np do WC) to po chwili płaczu zwymiotuje. Te wymuszone wymioty zdarzają się właśnie przy włożeniu do łózeczka jak on nie chce w nim spać i jak znikne, albo za kare zaprowadze go do pokoju. Raz w łózeczku zasypia bez problemu a innym razem to jest horror. Nie wiem co robić. Chciałabym żeby zasypiał w łózeczku codziennie, a niebawem chciałbym żeby zasypiał sam bez mojej obecności. tłumacze mu że go nie zostawie. Że go Kocham. Ale on swoje. Oczywiście jak ma zostać z kimś innym jak mama to nie ma mowy. Będzie płakał tak długo aż nie wróce. Wtedy jest tylko płacz i nawoływanie. No chyba że jest tatuś to wtedy się z nim zabawi i od czasu do czasu mnie zawoła. Jest bardzo nerwowym dzieckiem. Nie usiedzi na tyłeczku ani minuty. Nie przeszkadza mi to. Czasem jak mu cos nie wychodzi to jest okropny wrzask i nerw. Rzuci to i się wścieka. Jak mam do niego dotrzeć. Opadają mi już ręce. Powiedzcie mi czy mogą to byc początki nerwicy lub ADHD. Nie mam teraz za bardzo czasu na rycie po necie z uwagi na problemy rodzinne. Z góry dziękuję Wszystkim za rady.
kurcze nie wiem, co to moze byc… i jak mozna ci pomoc. Moze z lekarzem na ten temat porozmawiaj jeśli to cie niepokoi. Cięzko o wertowanie netu bo ja tez mam mala coreczke. Moze ewemtualnie jakais psycholog dziecięcy albo chociaz porada jak sobie poradzic.Powodzenia. Pozdrawiam
Joanna24, moim zdaniem to nie ADHD ani żadna nerwica - po prostu taki bunt prawie dwulatka ![]()
wnioskuję z opisu, że spędzasz z synem dużo czasu w ciągu dnia, więc on się domaga Twojej obecności w sposób baaardzo stanowczy - i wydaje mi się, że on wie, że to na Ciebie działa…
minie mu takie zachowanie - to mogę powiedzieć prawie na pewno
mój starszak też miał swoje sposoby na przywołanie mnie do pokoju… rada: jak najmniej zwracaj uwagi na te wymioty (tym bardziej, że wiesz, że są wymuszone), posprzątaj bez słowa komentarza, obmyj jego i udawaj, że się nic nie stało - on się w końcu przyzwyczai, że wychodzisz do wc, czy na chwilkę do sklepu, a on zostaje ze znaną mu osobą (co innego by było, gdyby musiał zostawać z obcymi, np. z niania czy w żłobku). Takie jest moje zdanie - przeczekać we względnym spokoju…
pozdrawiam
ananke, on jest ze mna i tylko ze mną 24h na dobe. Mąż jest za granicą. Lekarz mi powiedział że to jest wymuszanie według niej. Jedne robią to płaczem, inne tupaniem nózkami a niektóre właśnie wymiotowaniem. Tylko nie lubie jak on idzie później spac z pustym brzuszkiem bo nocka wtedy z głowy a nic mi nie zje już przed spaniem.
Co do ADHD to się zastanawiamy razem z mężem patrząc na jego zachowanie. Widzimy zachowanie dziecka znajomej. Fakt chłopak ma 14 lat. Ale nasze dziecko ma podobne zachowanie do niego. Wpada z jednej skrajności w drugą. Potrafi śmiać się a za chwilę nie z tego ni z owego płacze, krzyczy, wścieka sie. Po lekarzach tutaj już biegac nie będę. Spróbuję na obczyźnie.
noo i wsio na temat ![]()
a myślałaś o jakimś mleczku przez sen? czy nie da rady wypić na śpiąco?
nie sądzę - jako matka i jako nauczyciel
ADHD można zdiagnozować prawidłowo około 6-7 roku życia, a do tego czasu dziecko tak się zmienia, przechodzi różne etapy rozwoju, że jeszcze Cię zaskoczy
niestety z tej poważnej dysfunkcji zrobiono od kilku lat w Polsce wielką wymówkę do dziecięcych zachowań…
no wiesz…ja bym powiedziała, że to dość częste zachowania u dzieci w tym wieku… ![]()
polecam książkę pt. “Rozwój psychiczny dziecka od 0 do 10 lat. Poradnik dla rodziców, psychologów i lekarzy” z wydawnictwa GWP - ja ją odkryłam kilka lat temu i przydaje się do dziś ![]()
Joanna24, będzie lepiej - tylko musisz przetrwać ten buncik ![]()
Joanna24, nawet nie mow o tak duzej roznicy wieku,bo pomiedzy 14 takiem a dwulatkiem jest granica kosmiczna …niektore dzieci po prostu o wiele trudniej akceptuja otoczenie gdy nie mam mamy blisko,tym bardziej ze tylko ty sie nim opiekujesz…co do wymiotow Zuzka tez probowala tak samo na mnie wymuszac obecnosc (calkiem niedawno)ale nie pozwolilam jej na to ,pogadalam z nia jak sie juz uspokoila dlaczego tak nie mozna robic i czemu mnie to boli,ale Zuzka jest starsza a twoj synek jeszcze maly…sadze jednak ze jakbys wziela go na kolana wtedy gy bedziecie rozmawiac (na pewno macie na to metode) to powiedz jemu taktownie zeby tak nie robil i powiedz dlaczego…sadze ze moze ciebie nie zrozumie zupelnie ale twoj glos a raczej jego barwa wystarczy mu …piszesz ze sa klopoty rodzinne ..mysle ze malemu udziela sie tez twoja nerwowosc ,czegos nie rozumie i w ten sposob alarmuje tobie o braku poczucia bezpieczenstwa, sama wiesz jakie to wazne dla dziecka …postaraj sie kiedy zbliza sie pora spania wyciszyc sie ,nie reagowac nerwowo spokojnie przemawiac do dziecka ,nawet jak widzisz ze bedzie placz zostan i poglaskaj go po buzi ,poczytaj mu ksiazeczke ,daj misia ,zlap za raczke az zasnie,moze chce miec lampke zapalona …moze to jest jemu potrzebne ,w koncu zrozumie ze jestes i nie znikniesz jemu,ale na to czasu potrzeba …
Potrafi śmiać się a za chwilę nie z tego ni z owego płacze, krzyczy, wścieka sie.
jeszeli wiesz ze nie robi sobie krzywdy to zostaw go i przeczekaj atak ,one juz bardzo dobrze wiedza jak maja na siebie zwrocic uwage ,poza tym on uczy sie poznawac siebie i nie zawsze jak widac wychodzi jemu panowanie nad soba sama wiesz ze nawet doroslym jest trudno panowac nad soba a co dopiero dwulatkowi…taki bunt bedzie mial nie raz w zyciu,bo zwyczajnie nie radzi sobie z pewnymi emocjami ,ale to z biegiem czasu pewne rzeczy opanuje…za to jak juz sie uspokoi zawsze mozna z synkiem porozmawiac stosownie do jego wieku i na pewno nie wdawac sie w intryge szraba ,przeczekac i tyle ,jak zobaczy ze sie nie przejmujesz i on spasuje jak zobaczy ze nie wplywu na twoje zachowanie kiedy tak brzydko sie zachowuje…
Tylko woda lub herbatka ewentualnie sok. On mleko mi odstawił
Przetwory mleczne to jedynie aktimel i serki.
Obyś miała rację
![]()
Już niebawem będziemy w komplecie. Wieczorem synek będzie miał tatusia.
mal, robie tak jak piszesz. Rozmawiam, tłumaczę. Ale nie jestem w stanie byc koło niego cały czas. O spokojnej kapieli kiedy on zaśnie wieczorem nie mam co myśleć. Zaraz wyczuje i jest krzyk i po chwili jest przy mnie. Dla niego wyjście z kojca to nie problem. Staram się być spokojna. Nie denerwować się przy nim. Mimo nieporozumień z “sublokatorem” staram się do dziecka uśmiechać i spokojnie przemawiać. Od kilku dni jade na uspokajaczach typu melisa. Na razie pomaga ale pytanie jak długo.
Podchodze wtedy do niego i mu pomagam. Np włożyć klocki, ułożyc puzle, przykręcić śrubkę itp. To mnie tak bardzo nie niepokoi. Bardziej o te wymioty mi chodzi.
No tutaj może źle to opisałam. Albo się nie zrozumiałyśmy
On takie zachowanie ma podczas zabawy. Nie ma na szczęście wymuszania płaczem, krzykiem czy wściekłością. Takie zachowanie jest podczas jak wykonuje jakąś czynność. Właśnie wtedy mu pomagam.
Teraz największe nerwy są jak chce siusiu. Nie potrafi jeszcze sam się rozebrać a jest juz odpieluchowany a chciałby sam siadać na nocnik. No i jest krzyk bo chce siusiu, Podchodze i mu pokazuje jak ściągnąć i sadzam a on się wścieka że sam nie może.
Joanna24, wydaje mi sie ze to jest bunt i chec zwrocenia uwagi a dzieci w tym wieku sa ciekawe i sa wszystko robic same
musisz moze dawac mu jakies leki na uspokojenie to moze sie wyciszy i bedzie inny
kochana moja tez wszystko wymusza ale ja juz zaczeklam to ignorowac ![]()
po prostu musisz pzreczekac cierpliwie ![]()
magda75, leki nie działają żadne. Ani Luminal, ani Hydroksizine, ani Diphergan. Wcześniej był tylko płacz ale odkąd wymiotuje to zaczęłam się martwić. Tak już jest od 3 miesięcy ![]()
Joanna24, a moze idz poradz sie psychologa bo naprawde dziwne ![]()
ja to mojej tez dawalam leki na uspokojenie a teraz jezdze z nia do psychologa moze mi pomoze jak postepowac ![]()
Joanna24, mi tez sie wydaje,ze to moze byc bunt dwulatka,moj slodki bobas w tym okresie zmienil sie bradzo,cale szczescie wraca juz na normalne tory.Mysle,ze wplyw na jego zachowanie moze miec tez to,ze tata jest od swieta - raz jest,raz go nie ma,my wiemy,ze pracuje i przyjedzie - dziecko nie i obawia sie,ze i Ty znikniesz,tak jak tata.
Warto tez obserwowac malca,moja znajoma ma synka dwuletniego i juz stwierdzono u niego ADHD,z tym ze on potrafi uderzac glowa w sciane,albo rozwalic sobie luk brwiowy albo warge o lawe,byle tylko zwrocic uwage na siebie ![]()
Wysle ci na maila jezyk dwulatka Tracy Hogg,ona ma swietne sposoby na maluchy ![]()
Bedzie dobrze ![]()
No tutaj może źle to opisałam. Albo się nie zrozumiałyśmy
to raczej tak ogolnie powiedziane ,bo tylko ty mozesz wiedziec o co chodzi i w jakich przypadkach ![]()
a maz nie moze wieczorem go klasc do lozka ? bo cos czuje ze potrzebujesz tez duuuzo wypoczynku…moze sama ustal jakies godziny do robienia w nocnik i wtedy maly bedzie tobie pomagal sie rozpieluchowywac
ale pewnie i to przerabialas
…czasem mysle ze takim maluszkom trzeba różki ukrocic
kochana a moze masz indywidualiste ![]()
po prostu musisz pzreczekac cierpliwie
dokladnie ![]()
musi byc dobrze musimy byc silne a najwazniejsze to byc stanowczym ![]()
a co do ADHD to on jest za maly zeby stwierdzic ja tez myslalam ze moja ma ADHD ale psycholog powiedziala ze jest za mala i trzeba poczekac i ja obserwowac ![]()
wiesz te leki tez moga calkiem odwrotnie dzialac ,przeczytaj ulotki i przeciwwskazania ,na moja starsza core hydroksyzyna takie odnosilam wrazenie ze dziala na nia pobudzajaco a to jest juz przeciwwskazaniem do podania leku
- a nie zgodze sie,raz przyklad kolezanki,jej synek jest 2 miesiace mlodszy od mojego i takie zachowanie trwa juz bardzo dlugo i psycholog wyslal ich wlasnie do poradni,tam stwierdzili ADHD ale nie dali lekow,bo jest za maly.
Dwa - na studiach bylam niania 3-letniego Jasia chorego na ADHD i autyzm,wbrew pozorom dwie rozne choroby,a jednak podobne ![]()
Ale mysle,ze w tym przypadku mamy doczynienia z buntem dwulatka ![]()
mi tez sie tak wydaje ze to bunt dwulatka ![]()
wiesz ja pisze to co mi psycholog powiedziala ale jak mialas do czynienia to moze i masz racje ![]()
Joanna ja na twoim miejscu nie dawałabym dziecku żadnych leków
Jezu po co???A może kup mu jakiegoś misia do przytulania, podusię z samochodem, coś co go uspokoi.On nie wymusza wymiotami, raczej się zachłystuje z płaczu.A czy nie może mały zasypiać przy Tobie, a później go przeniesiesz do łóżeczka???
to, że dziecko się denerwuje, że czegoś nie może zrobić to zupełnie normalne,
Nie sądzę też, żeby to był bunt dwulatka. Jeśli bardzo Cię to niepokoi zastanów się co mogło powodować u niego takie zachowanie, możesz też z małym iść do psychologa.
Joanna24, a moze idz poradz sie psychologa bo naprawde dziwne >
ja to mojej tez dawalam leki na uspokojenie a teraz jezdze z nia do psychologa moze mi pomoze jak postepowac >
Na razie po częsci zwalam wine na brak ojca(od maja jest za granica i raz w miesiącu jest w domu na 2-3 dni).
Własnie jestem tego samego zdania. Ale te jego wymioty mnie zaczęły niepokoić.
Mój walił głową w ściane. Ale już mu to mineło
![]()
Byłabym wdzięczna.
mal, mąz jest za granicą. Mały już jest odpieluchowany. Na noc zakładamy pieluszkę aczkolwiek od tygodnia jest sucha bo w nocy tez mnie budzi koło 3 na siusiu.A co do zrozumienia to wiem że tak jest. To ja wiem co chce powiedzieć ale nie dokońca wiem jak to napisać. Dlatego był uśmieszek
Wiadomo jak to jest. ![]()
wiem. Ale lekarz mi je zapisał. Na mojego wszystkie działały odwrotnie. Mały dostawał powera po nich ![]()
Obyś miała rację.
Nic z tych rzeczy nie chce. Woli moją rękę.
Już to przerabiałam. Długo walczyłam o jego zasypianie w łózeczku. Nie chce od nowa do tego wracać. Skoro już to przeszliśmy dośc dawno to niech tak zostanie. Jego kojec stoi przy moim łózku.
Ostatni taki atak miał miejsce w niedziele. Mąz był w szoku. Odeszłam na chwile od łózeczka bo mały mnie zdenerwował. Nie chciał w nim spac. Chciał iśc do łózka. Ale mu powiedziałam że nie bo jego miejsce jest w łózeczku tam gdzie zawsze. Więc zaczał popłakiwać a po chwili zwrócił.
Do psychologa chyba już nie zdąże pójść w naszym kraju. Ale jeśli takie zachowanie nie minie to chyba się wybiorę w Niemczech. Oby to był bunt dwulatka.
Joanna24, kochan trzymaj sie ![]()
ale musisz cos z tym robic
bo sie wykonczysz a pomoc ze strony psychologa naprawde ci pomoze ![]()
nie mozesz zwalac moze to byc pzryczyna ale nie mozesz ustepowac ![]()
Trzynmaj sie
![]()
więc mu pozwól, niech zaśnie w waszym łóżku,choćby w Ciebie wtulony, z Twoją ręką pod główką.Ja myślę, że on się czegoś boi, nic więcej.