Zabawy dla dzieci - 8 miesiąc

Ośmiomiesięczny maluch ma coraz sprawniejsze palce, chwyta wszystko, co widzi, próbuje sam jeść, a często zaczyna też raczkować. Proponujemy trzy zabawy na ten czas: paluszkowe wyliczanki, łaskoczące „mróweczki” i ścieżkę z materiałów o różnej fakturze.

Ręce, które chcą wszystkiego dotknąć

W ósmym miesiącu dłonie dziecka stają się prawdziwym narzędziem do poznawania świata. Maluch przekłada zabawki z ręki do ręki, stuka nimi o siebie, rzuca i sprawdza, co się stanie. Coraz lepiej radzi sobie z chwytaniem mniejszych przedmiotów, a z czasem zaczyna łapać je kciukiem i palcem wskazującym, jak szczypcami.

Tę samą ciekawość widać przy stole. Wiele dzieci chce samodzielnie wkładać jedzenie do buzi, więc to dobry moment, by obok łyżeczki podawać miękkie kawałki do chwytania w rękę. Maluch je zawsze w pozycji siedzącej i pod Twoim okiem, a kawałki powinny dać się łatwo rozgnieść między palcami.

Część dzieci w tym wieku raczkuje, inne pełzają, przesuwają się na pupie albo dopiero przymierzają się do ruchu na czworakach. Każde ma swoje tempo. Jeśli coś Cię niepokoi, porozmawiaj z pediatrą podczas wizyty kontrolnej.

Zabawne paluszki i mróweczki

Teraz jest najlepszy czas na zabawy typu „Idzie rak nieborak”, „Idzie kominiarz po drabinie” czy „Sroczka kaszkę warzyła”. Dotykasz po kolei paluszków albo „wspinasz się” palcami po rączce dziecka, a na końcu wierszyka czeka niespodzianka: łaskotanie, uszczypnięcie na niby, pocałunek. Maluch szybko uczy się przewidywać finał i często zaczyna się śmiać, zanim do niego dojdziesz.

Podobnie działają mróweczki. Przesuwaj palce po ciele malucha od stóp do główki i z powrotem, mówiąc na przykład: „Idą, idą mrówki do Wojtusia główki… uciekajcie wszystkie mrówki!”. Na ostatnie słowa „mrówki” mogą rozbiec się po brzuszku albo schować pod pachą. Wstaw imię swojego dziecka, zmieniaj tempo i siłę dotyku: raz ledwie muśnij skórę, raz „tupnij” mocniej. Obserwuj reakcje, bo nie każde dziecko lubi intensywne łaskotki, a zabawa ma sprawiać radość.

Takie zabawy uczą dziecko jego własnego ciała, rytmu języka i tego, że słowa zapowiadają, co się wydarzy. Powtarzaj je często, najlepiej w podobnych sytuacjach, np. po kąpieli albo przy ubieraniu, bo znane rytuały dają maluchowi poczucie bezpieczeństwa.

Czuję różnicę, czyli ścieżka faktur

Rozłóż na podłodze materiały o różnorodnej fakturze. Mogą to być na przykład:

  • dywanik i miękki koc,
  • futerko albo pluszowa poduszka,
  • resztki wykładziny i kawałki aksamitu,
  • gumowa wycieraczka (koniecznie dokładnie umyta),
  • lniana ściereczka albo folia bąbelkowa przyklejona taśmą do podłogi.

Spacerujcie po nich razem na czworakach. Ty, dotykając każdego materiału, nazywaj go: „miękki”, „szorstki”, „gładki”. Prowadź rączkę dziecka, ale pozwól mu też samemu wybierać, na co ma ochotę. Przy następnej okazji ułóż materiały w innej kolejności, a jeśli maluch ma ochotę, połóż mu na dłoni coś zimnego, ciepłego albo lekko wilgotnego. Ścieżka zachęca do ruchu na czworakach, a jednocześnie rozwija zmysł dotyku i słownictwo. Folię bąbelkową i drobniejsze elementy po zabawie od razu chowaj.

Bezpieczna podłoga dla małego odkrywcy

Skoro maluch przemieszcza się po domu i bierze wszystko do buzi, czas spojrzeć na mieszkanie z jego wysokości. Przed zabawami na podłodze:

  1. Zbierz drobne przedmioty, które mogą trafić do buzi: monety, guziki, baterie, koraliki.
  2. Zabezpiecz gniazdka i schowaj kable.
  3. Przy schodach zamontuj bramki.
  4. Sprawdź, czy ciężkie meble są przymocowane do ściany.

Najwięcej z tego miesiąca maluch wyniesie wtedy, gdy będzie mógł swobodnie ruszać się po bezpiecznej podłodze, a Ty będziesz obok, gotowa nazwać wszystko, czego dotknie.