„Żerujący bociek” to ruchowa zabawa dla grupy dzieci, w której pary bocianów skaczą na jednej nodze i znoszą do gniazda ryby, żaby i ślimaki z kolorowego brystolu. Sprawdzi się na urodzinach, w przedszkolu, na podwórku i w ogrodzie.
Przygotowanie
Na ziemi układamy w pewnej odległości od siebie trzy hula-hoopy albo okręgi ze sznurka. To bocianie gniazda. Pomiędzy nimi rozkładamy wycięte wcześniej z kolorowego brystolu ofiary: ryby, myszy, żaby, ślimaki, węże, a także owady czy dżdżownice. Im więcej różnych zwierzątek, tym ciekawiej, a dzieci mogą je wcześniej same narysować i wyciąć.
Co się przyda:
- trzy obręcze lub trzy kawałki sznurka ułożone w koła,
- kilkadziesiąt zwierzątek z brystolu, najlepiej w różnych kolorach,
- coś, co da sygnał do startu: gwizdek, dzwoneczek albo klaśnięcie,
- dla wersji trudniejszej: po dwie długie, wąskie deseczki pomalowane na czerwono dla każdego dziecka.
Jeśli bawicie się na trawie i wieje wiatr, przyklej do każdego zwierzątka kawałek plasteliny albo dociśnij je kamyczkiem, żeby nie odfrunęły przed startem.
Zasady zabawy
Do każdego gniazda zapraszamy parę bocianów, czyli dwoje dzieci, np. chłopca i dziewczynkę. Na umówiony sygnał dzieci skaczą na jednej nodze, zbierają ofiary i zanoszą je do swojego gniazda. Wolno nieść tylko jedną zdobycz naraz, więc trzeba wracać wiele razy. Kiedy na polu nie zostanie już nic do zebrania, liczymy łupy. Para, która zgromadzi ich najwięcej, wygrywa.
Zabawę można utrudnić, wręczając każdemu dziecku dwie długie, wąskie deseczki pomalowane na czerwono. Pełnią funkcję dzioba, którym bocian chwyta zdobycz niczym szczypcami. Zamiast deseczek sprawdzą się też dwie tekturowe rurki po ręcznikach papierowych albo duże kuchenne szczypce do sałaty, lżejsze i bezpieczniejsze dla młodszych dzieci.
Wersje dla młodszych i starszych
Skakanie na jednej nodze jest dla trzylatka sporym wyzwaniem, dlatego dopasuj zasady do wieku:
- Maluchy: chodzą jak bociany, wysoko podnosząc kolana, i mogą nieść zdobycz w dłoni.
- Średniaki: skaczą na jednej nodze, ale wolno im zmieniać nogę w dowolnym momencie.
- Starszaki: skaczą tylko na jednej nodze aż do gniazda i chwytają ofiary dziobem z deseczek.
- Wersja drużynowa: bociany z jednego gniazda grają przeciwko pozostałym, a punktujesz np. tylko żaby albo tylko czerwone zwierzątka.
Dla dzieci, które źle znoszą przegrywanie, przygotuj wariant bez rywalizacji: wszystkie pary wspólnie wypełniają jedno wielkie gniazdo, a zadaniem jest zebrać wszystko, zanim skończy się piosenka.
Bezpieczeństwo i pomysły na rozmowę
Zabawa jest dynamiczna, więc potrzebuje miejsca. Usuń z pola meble o ostrych krawędziach, na podłodze w domu zadbaj o to, żeby nic się nie ślizgało, a dzieci niech skaczą w butach z gumową podeszwą lub boso, nie w samych skarpetkach. Gniazda połóż na tyle daleko od siebie, by bociany nie zderzały się w drodze. Kilka rund wystarczy, bo skakanie na jednej nodze szybko męczy.
Po zabawie możesz porozmawiać z dziećmi o prawdziwych bocianach: gdzie budują gniazda, kiedy przylatują do Polski i odlatują na zimę, czym karmią młode. Przy okazji powtórzycie nazwy zwierząt z brystolu i to, gdzie żyją.
Taki ptasi wyścig daje dzieciom porcję ruchu, ćwiczy równowagę i cierpliwość, a najmłodsi długo jeszcze chodzą potem po domu jak bociany.
