Zorza polarna zimą 2026/27: jak zaplanować wyprawę na północ

Polowanie na zorzę to jedno z najmodniejszych zimowych marzeń podróżniczych. Żeby wrócić z czymś więcej niż zdjęciem chmur, trzeba wiedzieć, kiedy i dokąd jechać.

Słońce wciąż jest aktywne

Zorze polarne powstają, gdy naładowane cząstki wyrzucane przez Słońce zderzają się z atmosferą Ziemi. Ich intensywność zależy od cyklu aktywności słonecznej, który trwa około jedenastu lat. Szczyt obecnego cyklu przypadł mniej więcej na lata 2024–2025, ale także w kolejnych latach Słońce pozostaje aktywne, a silne burze magnetyczne wciąż się zdarzają.

W ostatnich latach zorza kilkakrotnie była widoczna nawet nad Polską. Na pewniejszy spektakl trzeba jednak pojechać daleko na północ, w okolice koła podbiegunowego, gdzie przy sprzyjających warunkach zorze pojawiają się regularnie.

Dokąd jechać

Najpopularniejsze kierunki to:

  • północna Norwegia, z Tromsø i Lofotami,
  • szwedzka Laponia, gdzie okolice Abisko słyną z wyjątkowo częstego bezchmurnego nieba,
  • fińska Laponia, z Rovaniemi i mniejszymi miejscowościami dalej na północ,
  • Islandia, gdzie zorzę można oglądać nawet w pobliżu stolicy, choć lepiej odjechać od świateł miasta.

Sezon trwa od września do marca, gdy noce są wystarczająco długie i ciemne. Grudzień i styczeń mają najwięcej ciemności, ale też są najzimniejsze. Luty i marzec to dobry kompromis: dłuższe dni na zwiedzanie, a nadal ciemne noce.

Wybierając miejsce, zwróć uwagę na dojazd. Do Tromsø, Rovaniemi czy Reykjavíku dolecisz bez trudu, a stamtąd łatwo zorganizować wycieczki. Mniejsze miejscowości dalej na północy dają ciemniejsze niebo, ale wymagają więcej czasu i dobrego planu na transport.

Jak zwiększyć szanse

Zorza jest kapryśna, dlatego zaplanuj co najmniej cztery, pięć nocy na miejscu. Pozwoli to przeczekać pochmurne dni. Śledź prognozy aktywności geomagnetycznej, wyrażanej w skali Kp, ale jeszcze ważniejsza jest prognoza zachmurzenia. Nawet najsilniejsza zorza nie przebije się przez gęste chmury.

Wyjeżdżaj poza miasto, gdzie nie ma sztucznego światła, i bądź cierpliwa. Zorza najczęściej pojawia się między wieczorem a drugą w nocy, czasem tylko na kilka minut. Dla wielu osób zaskoczeniem jest, że aparat w telefonie widzi kolory lepiej niż ludzkie oko, zwłaszcza przy słabszych zorzach.

Do zdjęć przyda się statyw i aparat z ręcznymi ustawieniami: naświetlanie przez kilka sekund i szeroko otwarta przysłona. Telefony z trybem nocnym też radzą sobie coraz lepiej, o ile oprzesz je o stabilną powierzchnię.

Ciepło, bezpieczeństwo i budżet

Na północy, zwłaszcza w głębi lądu, temperatury potrafią spaść do minus trzydziestu stopni. Ubierz się warstwowo, weź ciepłe buty, zapasowe rękawiczki i termos. Baterie w telefonach i aparatach szybko się rozładowują na mrozie, więc trzymaj je blisko ciała.

Nie wchodź sama na zamarznięte jeziora i nie oddalaj się po ciemku od drogi. Na północy pogoda zmienia się szybko, a zasięg telefonu poza miejscowościami bywa słaby. Jeśli nie czujesz się pewnie, wybierz wycieczkę z lokalnym przewodnikiem.

Wyprawa na północ nie jest tania, ale można zaoszczędzić, rezerwując loty z wyprzedzeniem, wybierając terminy po świętach i noclegi z kuchnią. Zamiast drogich wycieczek możesz też wynająć samochód lub korzystać z lokalnej komunikacji.

Zorza, którą zobaczysz na własne oczy, zostanie z Tobą na zawsze.