W tej zabawie dziecko zamienia się w zwierzątko pod Twoimi dłońmi: głaszczesz, masujesz i łaskoczesz, opisując żółwia, kotka albo jeża, a maluch zgaduje, kim jest. Potem role się odwracają i to on udaje, a Ty odgadujesz.
Jak się bawić
Zabawa polega na tym, że dotykając poszczególnych części ciała dziecka, głaszcząc je, masując albo łaskocząc, opisujesz jakieś zwierzątko. Na przykład: masz na plecach twardą skorupę, małą główkę i nóżki, które potrafią się schować, więc jesteś… I dziecko zgaduje nazwę zwierzęcia.
Przy żółwiu możesz delikatnie, ale wyraźnie przesuwać dłonie po plecach, jakbyś obrysowywała skorupę, potem musnąć czubek głowy i stópki. Dotyk podpowiada więcej niż słowa, więc nawet maluch, który jeszcze nie zna wszystkich nazw, ma szansę zgadnąć.
Po jakimś czasie, gdy zgadywanie się znudzi, dzieci kolejno udają jakieś zwierzęta, a dorosły musi odgadnąć, kogo przedstawiają. Mogą skakać jak żaba, czołgać się jak wąż, machać rękami jak ptak albo chodzić na czworakach i miauczeć.
Pomysły na zwierzęce opisy
Kilka podpowiedzi, które możesz wykorzystać, dopasowując dotyk do słów:
- kotek: długie, miękkie głaskanie po plecach, „masz miękkie futerko i mruczysz, gdy ktoś cię głaszcze”;
- jeż: lekkie stukanie opuszkami palców, „masz na plecach mnóstwo kolców i zwijasz się w kulkę”;
- zając: dwa palce unoszone nad głową jak uszy i podskoki palcami po plecach, „masz długie uszy i szybko skaczesz”;
- wąż: falisty ruch dłoni od karku w dół, „nie masz nóżek, a mimo to sprawnie się przesuwasz”;
- słoń: szerokie, ciężkie kroki dłońmi i ręka przesuwana jak trąba, „jesteś bardzo duży i masz długi nos”;
- biedronka: kropki stawiane palcem, „jesteś malutka, czerwona i masz czarne kropki”.
Opisy dopasuj do wieku. Dwulatkowi wystarczą zwierzęta, które dobrze zna z książeczek i spacerów. Pięciolatek może zgadywać trudniejsze stworzenia, na przykład kreta, wiewiórkę czy pingwina, i sam układać opisy dla Ciebie.
Co rozwija ta zabawa
Zwierzaki-udawaki łączą kilka rzeczy naraz. Dziecko poznaje zwierzęta i ich cechy, uczy się słów opisujących wygląd i sposób poruszania się, a do tego ćwiczy wyobraźnię, bo musi połączyć dotyk z obrazem w głowie. Część z udawaniem to z kolei świetna gimnastyka i ćwiczenie pantomimy.
Dotyk ma też ogromne znaczenie sam w sobie. Spokojne głaskanie i masowanie pleców wycisza, daje poczucie bliskości i pomaga rozluźnić się po intensywnym dniu. Dlatego wersja z opisywaniem zwierzątek dobrze sprawdza się wieczorem, po kąpieli, kiedy dziecko leży już w łóżku, a wersja z udawaniem lepiej pasuje do popołudniowej zabawy, gdy trzeba trochę się wybiegać.
Drobne wskazówki
Obserwuj, jak dziecko reaguje na dotyk. Niektóre maluchy uwielbiają łaskotki, inne ich nie znoszą i wolą mocniejszy, spokojny masaż. Szanuj to i nie łaskocz, jeśli dziecko się odsuwa albo prosi, żeby przestać. Zabawa ma być przyjemna, a nie męcząca.
Jeśli maluch długo nie może zgadnąć, dorzuć podpowiedź dźwiękiem: miauknij, zabucz, zasycz cichutko. Kiedy role się odwracają, a dziecko udaje zwierzę, które trudno odgadnąć, możesz zadawać pytania: czy masz futro, czy latasz, czy mieszkasz w wodzie. To z kolei ćwiczy logiczne myślenie.
Zabawę możecie ciągnąć tygodniami, bo zwierząt na świecie jest tak wiele, że zawsze znajdzie się jakieś nowe, którego jeszcze nie było w Waszym zgadywaniu.
