20. miesiąc życia dziecka – żłobek, zabawa na niby i ospa wietrzna

Dwudziesty miesiąc życia: zabawa na niby, lęk przed rozstaniem, adaptacja w żłobku, drzemka poza domem, karmienie piersią i szczepienie przeciw ospie.

Miś dostaje zupę z pustego talerzyka, lalka idzie spać przykryta chusteczką, a klocek zamienia się w telefon. Zabawa „na niby” pokazuje, że dziecko potrafi coś sobie wyobrazić – jedna rzecz może udawać inną. To duży krok w myśleniu, a przy okazji świetna okazja do rozmowy: w udawanym świecie maluch chętnie powtarza słowa, które słyszy od ciebie.

Dwudziesty miesiąc życia trwa od ukończenia 19 do ukończenia 20 miesięcy. Do drugich urodzin zostały już tylko cztery miesiące, a wiele rodzin właśnie teraz planuje żłobek albo powrót do pracy.

Wyobraźnia, przywiązanie i słowa

Dołącz do zabawy, ale nie przejmuj jej: zapytaj, czy miś jest głodny, podaj „gorącą” herbatę i podmuchaj. Pozwól, żeby to dziecko decydowało, co będzie dalej.

Maluch coraz wyraźniej okazuje przywiązanie. Przy nowych osobach chowa się za twoją nogą, przy rozstaniu płacze, a po powrocie potrafi być obrażony albo wyjątkowo przylepny. Lęk przed rozstaniem jest naturalnym etapem rozwoju i z czasem słabnie. Słownik rośnie, choć rozrzut między dziećmi w tym samym wieku jest bardzo duży – jedne mówią kilka słów, inne kilkadziesiąt.

Ruch: biegiem przez pokój

  • Biega coraz pewniej, choć nadal trudno mu nagle się zatrzymać albo skręcić.
  • Próbuje kopnąć piłkę – często najpierw na nią wchodzi.
  • Siada samo na małym krzesełku, bokiem albo tyłem.
  • Dopasowuje elementy prostych układanek z uchwytami.
  • Trzyma kubek jedną ręką, choć przy pełnym wciąż pomaga sobie drugą.

Łagodny start w żłobku

  • Zacznij od krótkich pobytów razem z tobą, potem bez ciebie: godzina, dwie, pół dnia.
  • Żegnaj się zawsze, krótko i czule – zniknięcie bez słowa nasila lęk.
  • Daj dziecku przytulankę albo coś, co pachnie domem.
  • Opowiedz opiekunkom o rytmie dnia, sposobach na uspokojenie i słowach, których maluch używa po swojemu.
  • Licz się z tym, że w pierwszych tygodniach dziecko częściej choruje i bywa marudne po powrocie.
  • Wieczorem zaplanuj spokojny czas tylko we dwoje.

Drzemka poza domem

W żłobku drzemka odbywa się zwykle o stałej porze, wspólnej dla całej grupy. Jeśli w domu dziecko zasypiało o innej godzinie, przez kilka tygodni przed startem przesuwaj jego rytm w stronę żłobkowego. W weekendy trzymaj się podobnych godzin. Dwudziestomiesięczny maluch potrzebuje w sumie około 11–14 godzin snu na dobę, a duże różnice między sobotą a poniedziałkiem utrudniają zasypianie na początku tygodnia.

Karmienie piersią w drugim roku

Karmienie po pierwszych urodzinach nadal ma wartość: daje składniki odżywcze, przeciwciała i bliskość. WHO zaleca kontynuowanie go do 2. roku życia i dłużej, jeśli mama i dziecko tego chcą. Wiele dzieci w żłobkowym rytmie ssie rano i wieczorem, a piersi dość szybko dostosowują się do rzadszych karmień.

Jeśli zdecydujesz się zakończyć karmienie, rób to stopniowo – rezygnuj z jednego karmienia na kilka dni i proponuj w zamian inną bliskość: przytulenie, czytanie, kołysankę. Przy bolesnych, twardych miejscach w piersiach skonsultuj się z położną albo doradczynią laktacyjną.

Szczepienie przeciw ospie wietrznej

Ospa wietrzna łatwo przenosi się w grupie dzieci. Szczepienie jest zalecane wszystkim, którzy nie chorowali – po pierwszych urodzinach podaje się dwie dawki w odstępie co najmniej 6 tygodni. Według Programu Szczepień Ochronnych na 2027 rok dzieci, które nie przechodziły ospy i chodzą do żłobka lub klubu dziecięcego albo zostały do niego zakwalifikowane, mają to szczepienie w ramach szczepień obowiązkowych, czyli bezpłatnie. Zapytaj o nie pediatrę, zanim maluch zacznie żłobek. Obowiązkowych szczepień według wieku w tym miesiącu nie ma.

Zabawy na niby, które warto podsunąć

  • Kuchnia z garnków, pokrywek i drewnianych łyżek.
  • Wizyta u lekarza dla misia, z plastrem i słuchawką z rolki po papierze.
  • Pranie dla lalek w misce z letnią wodą.
  • Sklep: koszyk, kilka produktów z szafki i ty w roli sprzedawczyni.

Kiedy warto skonsultować

  • dziecko w ogóle nie bawi się „na niby” i nie naśladuje dorosłych;
  • nie reaguje, gdy wołasz je po imieniu;
  • po kilku tygodniach adaptacji wciąż bardzo źle znosi rozstania, przestaje jeść albo spać;
  • używa tylko pojedynczych słów albo żadnych;
  • nadal nie chodzi samodzielnie;
  • traci umiejętności, które już miało.

Sąsiednie strony

Treść jest ogólna. W sprawie szczepień i rozwoju dziecka zawsze możesz poradzić się pediatry.