Niejadek a waga dziecka 1–3 lata – kiedy apetyt maleje naturalnie

Dlaczego po roczku dziecko je mniej: o ile wolniej przybiera według WHO w 2. i 3. roku życia, skąd zmienny apetyt i kiedy porozmawiać z pediatrą o wadze.

Jeszcze niedawno zjadało całą miseczkę i domagało się dokładki, a teraz grzebie łyżką w talerzu, odsuwa obiad i całe popołudnie żyje kilkoma kęsami chleba. Wiele mam rocznych i dwuletnich dzieci zaczyna się wtedy zastanawiać, czy maluch nie chudnie. Odpowiedź często daje sama siatka centylowa.

Po roczku tempo wyraźnie maleje

W pierwszym roku dziecko przybiera w niezwykłym tempie, a potem gwałtownie hamuje. Według median WHO:

Okres Dziewczynka: przyrost mediany masy Chłopiec: przyrost mediany masy
1. rok (0–12 miesięcy) ok. 5,7 kg ok. 6,3 kg
2. rok (12–24 miesiące) ok. 2,5 kg ok. 2,5 kg
3. rok (24–36 miesięcy) ok. 2,4 kg ok. 2,2 kg

W drugim roku życia przeciętne dziecko przybiera więc mniej niż połowę tego, co w pierwszym – w przeliczeniu około 0,2 kg miesięcznie. Tak małej zmiany łatwo nie zauważyć na domowej wadze, zwłaszcza że wynik waha się o kilkaset gramów zależnie od pory dnia, posiłku czy pieluszki. Wolniejsze rośnięcie oznacza też, że apetyt malucha naturalnie się zmniejsza.

Kalkulator działa w przeglądarce z włączonym JavaScriptem.

Apetyt jak sinusoida

U małych dzieci apetyt zmienia się z dnia na dzień i z posiłku na posiłek. Jednego dnia prawie nic, następnego trzy porcje makaronu. W skali tygodnia ilość zjedzonego jedzenia wyrównuje się zwykle lepiej, niż można by sądzić po pojedynczym obiedzie. Do tego dochodzą:

  • naturalna nieufność wobec nowych smaków, która zwykle narasta po pierwszych urodzinach;
  • potrzeba decydowania o sobie – odmowa jedzenia bywa sposobem na pokazanie własnego zdania;
  • ząbkowanie, infekcje i gorsze dni, po których apetyt stopniowo wraca;
  • mleko i soki popijane między posiłkami, które zapełniają mały brzuszek.

Kiedy krzywa jest w porządku

Niejadek, który rośnie wzdłuż swojego kanału centylowego, ma energię do zabawy i rozwija się zgodnie z wiekiem, najczęściej po prostu je tyle, ile potrzebuje. Pomaga jasny podział ról: ty decydujesz, co, kiedy i gdzie podajesz, a dziecko – czy zje i ile. Kilka zasad, które ułatwiają codzienność:

  • trzy posiłki i dwie przekąski o stałych porach, bez ciągłego podjadania;
  • małe porcje na talerzu i możliwość dokładki;
  • wspólne jedzenie przy stole, bez bajek na tablecie;
  • bez nagradzania deserem i bez karmienia „za mamę, za tatę”;
  • nowy produkt podawany obok czegoś, co dziecko lubi, nawet wiele razy, zanim go spróbuje.

Kiedy porozmawiać z pediatrą

Umów wizytę, jeśli:

  • krzywa masy schodzi w dół przez kolejne linie centylowe albo masa stoi w miejscu przez kilka miesięcy;
  • dziecko je bardzo wąską listę produktów, a nowe wywołują krztuszenie, wymioty lub silny lęk;
  • pojawiają się przewlekłe biegunki, zaparcia, bóle brzucha albo wyraźne zmęczenie;
  • maluch przestaje rosnąć na długość.

Lekarz zważy i zmierzy dziecko, porówna wynik z wcześniejszymi pomiarami i zdecyduje, czy potrzebne są badania. Nierzadko już sama krzywa na siatce przynosi ulgę, bo pokazuje, że maluch rośnie swoim torem.

Zobacz także

Informacje są ogólne i nie zastąpią porady. Jeśli coś w jedzeniu albo przybieraniu twojego dziecka cię niepokoi, porozmawiaj z pediatrą.