Szczepienie przeciw WZW typu B – schemat od pierwszej doby

Pierwszą dawkę szczepionki przeciw WZW typu B noworodek dostaje w ciągu 24 godzin od urodzenia. Ile dawek potrzeba, kiedy schemat jest inny i jak to działa.

Wirus zapalenia wątroby typu B przenosi się przez krew i inne płyny ustrojowe. U dorosłych zakażenie zwykle mija samo, ale u niemowląt aż w około 9 na 10 przypadków przechodzi w przewlekłe, które po latach może prowadzić do marskości i raka wątroby. Dlatego szczepienie zaczyna się już w pierwszej dobie życia.

Schemat podstawowy

Według Programu Szczepień Ochronnych noworodki i niemowlęta szczepi się w schemacie 0–1–6 miesięcy:

Dawka Kiedy
1. w ciągu 24 godzin po urodzeniu, najlepiej w ciągu 12 godzin
2. w 2. miesiącu życia, 4–6 tygodni po pierwszej
3. w 7. miesiącu życia, około 6 miesięcy po pierwszej

Przy szczepionce 5w1 trzecią dawkę przeciw WZW typu B podaje się w 6.–7. miesiącu razem z trzecią dawką 5w1. Przy szczepionce 6w1 dziecko dostaje osobno tylko dawkę urodzeniową, a kolejne są już w szczepionce skojarzonej.

Kiedy schemat jest inny

  • masa urodzeniowa poniżej 2000 g – cztery dawki w schemacie 0–1–2–12 miesięcy,
  • mama z dodatnim HBsAg – w ciągu 12 godzin od urodzenia dziecko dostaje szczepionkę i immunoglobulinę, a szczepienie kontynuuje się w schemacie czterodawkowym,
  • przesunięcie pierwszej dawki na 2. miesiąc – w PSO 2027 możliwe tylko w indywidualnych przypadkach, decyzją lekarza: u dziecka urodzonego o czasie, ważącego ponad 2000 g, gdy mama jest w pełni zaszczepiona, ma ujemny HBsAg i w badaniu z obecnej ciąży przeciwciała anty-HBs powyżej 100 U/l.

Szczepienie dorosłych

Szczepienia wyrównawcze dzieci i młodzieży nieszczepionych w pierwszym roku życia wykonuje się jak najwcześniej, nie później niż do ukończenia 19 lat. Obowiązkowo szczepi się m.in. kobiety planujące ciążę, które nie były szczepione, osoby z otoczenia chorych na WZW typu B, studentów kierunków medycznych i osoby dializowane. Pozostałym dorosłym szczepienie jest zalecane.

U zdrowych osób po pełnym schemacie nie podaje się dawek przypominających, bo odporność utrzymuje się wiele lat, nawet gdy przeciwciała z czasem spadają. Poziom przeciwciał sprawdza się tylko w określonych sytuacjach, np. u pracowników medycznych albo osób z obniżoną odpornością.

Bezpieczeństwo

Szczepionka nie zawiera żywego wirusa i nie może wywołać zakażenia. Najczęstsze odczyny to zaczerwienienie i bolesność w miejscu wkłucia, czasem stan podgorączkowy. U noworodka szczepienie nie przeszkadza w karmieniu piersią ani w kontakcie skóra do skóry.

Zobacz także

Informacje są ogólne i nie zastępują porady lekarza, położnej ani pielęgniarki.